DRM, Online Passes en Slechte Service 

DRM, Online Passes en Slechte Service 2012-11-17T08:32:31
Het is crisis. Het gaat minder goed met consumenten, en dingen als etentjes, bioscoopbezoekjes en games staan vaak hoog op de lijst van dingen waar je als consument op bezuinigt. Gamepublishers zien verkopen en inkomsten dalen, en wijten dit aan een tweetal dingen. Piraterij en verkoop van tweedehands games. Ze reageren met DRM, met Online Passes. Hoewel dit logische oplossingen lijken, blijken de resultaten anders.

Op papier is het logisch. Je inkomsten worden je ontnomen. Zorg voor een manier waarop je inkomsten niet kunnen worden ontnomen, of verzin een manier waarop gebruikers je producten alleen maar eerstehands willen, en niet tweedehands.

DRM is nobel, en ik ben er niet per se tegen. Maar de uitvoering moet zoveel anders en beter, in de huidige (of verleden!) vormen is het slechts een bron van ergernis. Een aantal voorbeelden:

Spore:
Een degelijke game, maar dankzij de DRM-beslissing dat de game slechts een beperkt aantal keer geïnstalleerd kon worden per gebruiker voor veel mensen onbereikbaar gemaakt. PC-gamers zijn vaak mensen die veel tijd en moeite stoppen in het up-to-date houden van hun systeem. Regelmatig bij het plaatsen van een nieuw onderdeel (moederbord, SSD, processor), is het zeer aan te raden je versie van Windows opnieuw te installeren en je harde schijf leeg te maken. Kans bestaat dat je dus ook je games opnieuw moet installeren. En he, na drie keer kan dat niet meer! Gevolg: massa's gebruikers downloaden en gebruiken illegale versies, die je zo vaak kan installeren als je wilt.

Splinter Cell: Conviction:
Een prachtgame waar ik me prima mee vermaakt heb. Ik zou hem best nog eens willen spelen, ware het niet dat ik me waarschijnlijk toch alleen maar ga ergeren. Ubisoft wil dat ik tijdens het spelen van deze game continu verbinding heb met hun servers. Op zich prima, maar in de praktijk? Ik ben student, en heb niet veel maandelijks budget over voor een gigantisch goede verbinding. Bovendien woon ik op twee hoog, zit het PTT-punt beneden, en is de huurbaas zo leuk geweest gewone telefoonkabel naar omhoog te leggen in plaats van UTP-kabel. Voor de leek: signaalverlies. Als ik Splinter Cell: Conviction speel, gebeurt het bij tijd en wijlen dat het spel elke 30 seconden pauzeert omdat Ubisoft één verloren pakketje signaleert. Duurt het eventjes wat langer (en dan hebben we het over 5 seconden!), dan wordt ik leuk terug gestuurd naar het hoofdmenu. Dag dag progress.
Gevolg: Massa's mensen downloaden versies zonder DRM zodat ze gewoon altijd, ononderbroken kunnen spelen, ook als ze in trein of vliegtuig zitten met een laptop.

Tweedehands gameverkoop
Je speelt een game uit. Je vind hem toch niet zo leuk, maar kan hem niet meer ruilen. Wat doe je? Je gaat naar een gamewinkel, en de winkel koopt de game terug van je. Gamewinkel zet de game weer in het schap, dit keer voor een prikkie. Andere gamer denkt: Hmm, deze game lijkt me wel tof, maar 30 euro is me toch net teveel. Oh, wacht, hij staat hier tweedehands in prima staat voor een tientje? Deal! Games verkocht voor de winkelier? Twee. Games verkocht voor de publisher? Een.
Logisch dat de industrie er niet blij mee is, dus doen ze er wat aan. Er komen bij games serienummers die aan één gebruiker toegang geven tot bijvoorbeeld multiplayer, of andere content, zoals Catwoman in Arkham City.

Maar een boel mensen, waaronder ikzelf, hebben consoles om meteen te kunnen spelen. Schijfje in het apparaat, en gaan met die banaan. Maar nee, nu moeten we eerst een ellenlange code invoeren.

Met een controller.

Als er iets vervelend is aan zowel de Wii, als de Xbox 360, als de PlayStation 3, is het het intikken van die akelige codes. Op de PC met een toetsenbord? Prima. Maar met een controller is het een hel. Gek genoeg heeft juist Steam de beste manier om te typen met een controller ontwikkeld. Een PC-platform.

En nog een andere, specifiekere situatie misschien, maar die ook wel meer zal voorkomen:

Een vriend van me kocht onlangs Need for Speed Most Wanted. Gewoon, nieuw, voor de Xbox 360. Hij speelde de game, raakte verder nog niets van de codes aan, en de game beviel hem toch minder dan hij dacht. Was minder Burnout Paradise dan andere mensen hadden gezegd, en dat viel hem tegen. Dus, de volgende dag wil hij de game ruilen. Ruilen, wat niet schadelijk is voor de publisher, want die game wordt wel weer verkocht en dan gaat het geld ook weer naar de publisher. Netto resultaat: Evenveel winst voor publisher en winkel.
Maar de gamewinkel wil de game niet ruilen. De codes die erbij zitten kunnen namelijk toch gewoon gebruikt zijn, en zonder de codes kan de game niet als nieuw verkocht worden.
Mijn vriend heeft verder weinig keus, en besluit dan maar de game gewoon te verkopen aan de winkel, zodat ze hem tweedehands in het schap kunnen zetten. Resultaat: De winkel gaat meer verdienen maar de publisher niet, en mijn vriend denkt nu wel drie keer zo hard na voordat hij een game van EA überhaupt gaat kopen.

Een oplossing voor DRM is lastig te vinden, maar we weten nu in elk geval beter wat wij als consumenten (en dus de bedrijven ook, want die hebben ons nodig) absoluut niet willen zien.

Van tweedehands verkoop moeten de bedrijven met hun tengels afblijven, vind ik. Als ik iets koop, betekent dat dat ik eigenaar wordt. Als eigenaar van wat voor object dan ook, mag ik er mee doen wat ik wil, zolang het niet bij wet verboden is. Als ik mijn televisie of keukentafel verkoop, hoor ik Sony, LG, Samsung of de IKEA ook niet zeuren. Dus waarom zouden publishers dat recht dan wel mogen hebben?
Maak of voor honderd procent duidelijk dat ik iets huur, of erken mijn rechten als ik iets koop.

En met dat laatste zijn we aanbeland bij nog een stekelige kwestie van deze tijd. Een tijd terug speelde ik Battlefield 3, op mijn PC. Met Origin. Ik spendeer alleen niet heel veel tijd aan dat soort games, en ben er ook niet uitermate goed in, dus hulp bij het unlocken van wat content is dan ook wel welkom. Ik speel graag Medic, dus ik vond het geen probleem een klein bedrag neer te tellen voor een unlock-pack voor de Assault-class in BF3. Dit zou volgens de Origin-shop alle specifieke Assault-items unlocken. Alle, las ik. Ik startte Battlelog op en ging eens rond neuzen bij mijn nieuwe items. Tot mijn verbazing zag ik dat de basiswapens wel beschikbaar waren, maar niet de scopes, underslungs en andere bonussen. Blijkbaar moest ik die nog apart unlocken. Daar had ik geen zin in, en ik vond niet dat dat was waar ik voor had betaald.

Gelukkig heb ik als consument recht op annulering en teruggave van mijn aankoopbedrag volgens Nederlandse wetgeving, specifiek de Wet Koop op Afstand. Ik nam contact op met Electronic Arts. Eerst via hun website, later via telefoon. Ik zou hier geen recht op hebben omdat ik mijn items al gedownload zou hebben. Onzin, zo'n unlockpakket is data die binnen mijn account, die op de servers van EA staat, moet worden aangepast. Daarbij had ik alleen op de Battlefield 3-website gekeken naar mijn wapens, ik had niet daadwerkelijk gespeeld. Nee, ik had gedownload, en volgens de End User License Agreement (dat ding dat je nooit leest), kon ik dan niks meer annuleren. Oke, op zich prima. Ik ben tenslotte niet nadenkend akkoord gegaan. Maar! In de EULA staat ook meermaals zeer duidelijk en uitgebreid beschreven dat de delen van de EULA die in conflict zijn met heersende wetgeving, komen te vervallen.
Dit heb ik meerdere medewerkers van EA duidelijk geprobeerd te maken en onder de neus geschoven, maar dit werd weggewuifd alsof het niets was. Dikke onzin, en illegaal ook. Hoe langer hoe meer denk ik dat ik gewoon uit principe had moeten volhouden en een advocaat in de arm had moeten nemen, maar goed, we hebben het hier over een niet noemenswaardig bedrag geld om een groot gerechtelijk probleem van te maken. Maar uiteindelijk is mijn conclusie dat ik uit principe geen Origin meer gebruik, en sowieso net als mijn vriend EA-producten alleen nog met hoge uitzondering koop. Ik was in elk geval blij dat ik Mass Effect 3 al had uitgespeeld...

Conclusie 

Publishers moeten goed nadenken over hoe ze hun klanten behandelen, en wat voor maatregelen ze nemen om hun inkomsten te beschermen. Dat is namelijk hun goed recht, maar nu snijden ze zichzelf alleen maar in hun eigen vingers en polsen, en geven ons de schuld. En dat is gewoon niet eerlijk. Hebben jullie ook problemen gehad met DRM of service van publishers? Of hebben jullie gewoon een mening over dit soort kwesties? Leg je kaarten hier op tafel!
Publishers moeten goed nadenken over hoe ze hun klanten behandelen, en wat voor maatregelen ze nemen om hun inkomsten te beschermen. Dat is namelijk hun goed recht, maar nu snijden ze zichzelf alleen maar in hun eigen vingers en polsen, en geven ons de schuld. En dat is gewoon niet eerlijk. Hebben jullie ook problemen gehad met DRM of service van publishers? Of hebben jullie gewoon een mening over dit soort kwesties? Leg je kaarten hier op tafel!

REACTIES (0) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord