Operation: ‘Free the PlayStation 3 from Nutella!’

“Nu met de slang in het gleufje en hard spuiten”, zei een buddy van me. Al de gehele middag lagen we keihard in een deuk om de meest dubbelzinnige opmerkingen. En nee, het is niet wat je denkt. Het oogje van mijn PlayStation 3 moest schoongemaakt worden.

Het begon een paar maanden geleden toen mijn nichtje met haar zwaar smerige Nutella-vingers een disk in mijn geliefde console stak. Een minuut later wilden een paar games niet meer opstarten. In de loop van de maanden speelde hij steeds minder games af en op een dag was de maat vol. Operation: ‘Free the PlayStation 3 from Nutella!’ ging van start.

Omdat ik geen enkele ervaring had met het openen van een Slim versie, besloot ik om eerst, op advies van een vriend,  een simpele luchtspuit in het gleufje zijn werk te laten doen en vervolgens een cleaning disk rond te laten draaien. Normaal, als er geen Nutella in had gezeten, was dat wel voldoende geweest. Helaas moesten we de console openbreken.

Het openen van de Slim was verbazingwekkend simpel. Ik dacht dat het moeilijker zou zijn, omdat de console kleiner is dan zijn grote broer. Maar het tegendeel is waar. Je pulkt de rubbers aan de onderkant los en trekt de klepjes open. Vervolgens draai je alle schroefjes los.

Als je de console omdraait kun je de klep eraf halen. Daaronder zie je hoofdzakelijk drie grote onderdelen. Om bij het onderdeel te komen waar de lens in zit, moet je eerst het zwarte voedingsblok eruit halen. Daarvoor moet je aan weerszijden de schroeven los draaien, de twee witte stekkers lostrekken en het voedingsblok optillen. Als dat gedaan is ben je nog één schroefje verwijderd van het losmaken van het zilveren doosje waar je blu-ray speler in zit. Vergeet niet die dunne platte stekkers los te maken!

Ok, nu is het een kwestie van alle schroeven op het kastje los draaien, het binnenste onderdeel even los klikken en dan met lenscleaning alcohol op een wattenstaafje voorzichtig de lens in ronddraaiende bewegingen schoon maken. Daarna alles weer in elkaar schroeven en duimen dat hij het nog doet.

Toen ik klaar was en het wilde testen, bleek dat ik één van de stroomkabels was vergeten aan te sluiten. Vervolgens bleek dat ik bij de tweede poging de onderdelen van het blu-ray doosje te los had geschroefd. Bij poging drie was ik weer de stroomkabel vergeten, enz... Zucht, hou je focus! Bij poging zeven of acht deed alles het weer perfect en deed ik een vreugdedansje, inclusief uitspraken als “Who’s the boss!?” en “Awh yeah!”.

Tot slot, als je toch alles open en bloot voor je hebt liggen, is het verstandig om gelijk de roosters en de fans met wat wattenstaafjes schoon te maken. Het is even een klus, maar voor iemand die twee honden heeft, zoals ik, werkt een console vaak als een stofzuiger. Nog belangrijker: mocht je onzeker zijn, gooi dan Skype aan met iemand die ook technisch is. Twee weten immers meer dan één en je hebt iemand om frustraties en flauwe grappen mee te delen. Ook al zijn ze heel flauw.