Inderdaad, je kunt games spelen op de iPad. Net als op de meeste tv-decoders, sleutelhangers en telefoons tegenwoordig. Maar is de iPad ook een gamesplatform? Ja en nee. Het hangt er natuurlijk een beetje vanaf hoe breed of smal je het begrip gamesplatform wilt definiëren.

Sinds vrijdag ben ik de blije bezitter van een iPad. Ik kocht hem vooral voor mijn werk, om Apps en games voor dat ding te kunnen bespreken. Anders had ik ‘m ook wel gekocht, maar dan waarschijnlijk wat later, als er een paar écht goeie Apps en games voor zijn verschenen. Want die zijn er nu nog niet.

Toch ben ik best blij hoor, met mijn iPad. Vooral vanwege het fraaie scherm en zijn portabiliteit.

Hij is iets ongeveer net zo groot en zwaar als PU200 (oké, een slagje kleiner en toch nog wel wat zwaarder), dus kan ik ‘m heel gemakkelijk meenemen als ik ergens naartoe ga. Aanstaande donderdag ga ik bijvoorbeeld naar Zaandam om daar wat nieuwe games van Nintendo te checken, en dan gaat dat ding gewoon mee.

Kan ik onderweg in de trein op dat fraaie grote scherm wat tekstjes op tikken, sites checken, door boeken bladeren, films kijken en misschien zelfs wat gamen. Want ook al zijn er nog niet veel toffe games voor te krijgen, ik heb toch al wat dingen gedownload met de potentie me een uurtje zoet te houden.

Angry Birds was al de beste game voor de iPhone, en is dat nu ook voor de iPad.
En zo zijn er wel meer toffe iPhone-games die een iets mooiere uitvoering hebben gekregen op de iPad. Ik denk aan Real Racing HD, Plants vs. Zombies HD, Labyrinth 2 HD en Flight Control HD.

Andere goede iPad-games vallen onder de categorie: leuk dat ze nu ook op de iPad zijn te spelen, maar er bestaan betere versies op andere systemen.
In die categorie mag je Command & Conquer, Need of Speed Shift en Civilization Revolution rekenen.

De beste écht nieuwe iPad-game die ik tot nu toe heb gevonden is Osmos. Een heerlijk spacy game waarin je met spaarzame duwtjes van je vinger een blauw planeetje door het heelal moet sturen, om hem alles te laten verschalken wat kleiner dan hem is (waardoor hij groeit), terwijl je op moet passen voor alles wat groter dan hem is (waardoor hij wordt opgeslokt).
Het doet een beetje denken aan de beginfase van Spore, maar meer nog aan het helaas weinig bekende meesterwerkje Orbient voor WiiWare.

Osmos dus, een aanrader voor de 4 euro die hij moet kosten. Maar zeker geen system seller. En eigenlijk zou Osmos net zo goed op de DS, PC, iPhone of Wii gespeeld kunnen worden. En zou het op die systemen ook weinig wind doen opwaaien. Zie Orbient.

Een vrij matige game die me echter wel overtuigde van de potentie die de iPad als gamesplatform heeft, is VertigoRogue. De Lite-versie is gratis, dus iPad-bezitters, probeer ‘m eens uit!

In VertigoRogue vlieg je met een helikopter boven steden en jungles, die je bekijkt vanuit een gezichtspunt vlak boven de helikopter. Tegelijk verschijnt ook een transparante stuurknuppel in beeld, waar je duimen vanzelf op vallen als je de iPad horizontaal vasthoudt.

Het is een bijzondere sensatie om de helikopter met subtiele bewegingen van je duimen te besturen, terwijl je de iPad kantelt om je gezichtspunten te veranderen en tussen je handen door ‘omlaag kijkt’ om je vizier op de wagens en poppetjes onder je te richten.

De uitvoering had veel beter gekund, maar het spel is absoluut vermakelijk. En gaf me bovendien voor het eerst het gevoel ‘dit had zeker niet zo goed op een ander gamesplatform gekund’.

Oeps, zag je dat? Ik beschouwde de iPad zowaar al even als één van de gamesplatformen. Kun je zien wat er gebeurt, als ontwikkelaars serieus gaan denken over de nieuwe, unieke mogelijkheden die een iPad heus wel biedt.

Het simpele maar evengoed vermakelijke Achtung is ook zo’n unieke game die alleen op de iPad kan werken. Vier spelers die tegelijkertijd met hun vinger op hetzelfde schermen slangen besturen, het is hilarisch en ik had het nog nooit eerder beleefd.

Meer van dit soort spellen, en dan gaat het wel goed komen, met die iPad als gamesplatform.