Theme Park 

Als kind was ik dol op pretparken. Totdat ik in de Efteling in het Schommelschip plaatsnam en zo godsgruwelijk misselijk werd dat ik me voornam nooit meer zoiets stompzinnigs te doen. Sindsdien ben ik alleen nog maar geïnteresseerd in de economie achter pretparken, en dan natuurlijk vooral in games. Sinds kort kan ik die interesse ook portable beleven aangezien de dertien jaar oude klassieker Theme Park op de DS is uitgekomen.

Micromanagement
We hebben hier te maken met een echte remake van de allereerste pretparksim ooit. Dat is leuk als je al een tijdje games speelt en graag nostalgie opsnuift. Als gamer met wat minder ervaring zul je je afvragen waarom je door lelijke pixelige menuutjes aan het klikken bent, en totaal-niet-op-schaal zijnde achtbanen plaatst om nieuwe bezoekers naar je pretpark te lokken. Welnu, ik kan je verzekeren dat dit, dertien jaar na dato, nog steeds erg verslavend en bevredigend werkt. Eettentjes neerzetten om bezoekers nog meer geld uit de zakken te kloppen, nieuwe attracties ontwerpen, zorgen dat je park er netjes bijligt, de prijzen van een toegangskaartje maar ook van andere artikelen bepalen… de game kent behoorlijk wat micromanagement.

Op hol
Het ontwerpen van je park gaat vliegensvlug en gebruiksvriendelijk. Ook de menuutjes, hoe ouderwets ook, zijn helder en duidelijk en je hebt meteen door wat je moet doen. Heel af en toe sloeg de touch-screen besturing op hol en deed het scherm iets anders dan mijn stylus beval, maar deze incidenten waren op de vingers van een hand te tellen. Het merendeel van de tijd ben je met plezier aan het uitvogelen hoe je een beter park kunt maken en hoe je winsten kunt verhogen. Bovendien heb je de mogelijkheid je ook met aandelen bezig te houden; een aardige minigame waardoor je nog meer geld in het laatje kunt krijgen om nog toffere pretparken te bouwen.

Piep
Toch zijn er ook een paar minpuntjes. Zo is er geen actieve multiplayer mode, zien de minimensjes er echt niet uit, is het uiteindelijke doel steeds hetzelfde (uitdagendere en afwisselendere opdrachten had de game prikkelender gemaakt) en zette ik de retro piepmuziek al snel helemaal uit. Neemt niet weg dat deze game, zeker als je gecharmeerd bent van sims met een knipoog en een cartoony look, je uren aan de twee schermpjes van je DS gekluisterd houdt.

Conclusie
Net zo verslavend als popcorn, net zo priegelig als Madurodam, net zo fun als je vrienden een nat pak bezorgen in de Wildwaterbaan en bij vlagen net zo frustrerend als ringen om lege flessen werpen.