Super Mario Run - Review 

Super Mario Run - Review 2016-12-19T10:46:28
Eerlijk is eerlijk: ook wij schrokken een beetje toen we Miyamoto op het podium van Apple zagen staan. Wel waren we meteen geïntrigeerd door de potentie van Super Mario Run, niet alleen omdat Mario hét gezicht is van iconische, genre-definiërende gameplay. Zo ook op iOS? Dat is de vraag.

“You can control Mario with one hand!” Giechelen, natuurlijk, want dat betekent dat je een hand over hebt om andere dingen mee te doen. “A dirty mind is a joy forever”, aldus het bekende Engelse spreekwoord. De vraag is echter niet zozeer óf we Mario met één hand kunnen besturen (want als er één bedrijf is dat besturing weet te perfectioneren, dan is het Nintendo) maar waarom we dat zouden willen. Het antwoord is: omdat nog niet iedereen een gamer is, laat staan één met een 3DS en/of Wii U. Bij het behandelen van iets als Super Mario Run is het belangrijk om continu te onthouden voor wie het product precies bedoeld is, en in dit geval zijn dat de mensen die (nog) niet of nauwelijks gamen. “Wij” hebben de “echte” Mario’s immers al. Super Mario Run is dus niet voor ons, maar voor hen wiens “gametijd" voornamelijk bestaat uit Clash of Clans en dat soort meuk. Super Mario Run moet hun gateway drug zijn voor het echte werk.

Super Mario RunSuper Mario RunSuper Mario Run        

Intuïtief

Ironisch genoeg denk ik dat non-gamers een makkelijkere tijd zullen hebben met het onder de knie krijgen van dit Mario spelletje dan zij die de Italiaanse loodgieter volgen sinds zijn 8-bit-dagen. De gameplay is namelijk als volgt: de titulaire snorrendrager rent continu automatisch naar rechts en jij kunt hem later springen door op het touchscreen te drukken. Door langer op het scherm te drukken kun je Mario hoger laten springen, en door te drukken tijdens een sprong, kun je hem zo’n ballerina-achtige draai laten maken waarmee hij iets meer air time maakt. Door het slimme level design wordt deze simpele spring-gameplay wat meer uitgediept, bijvoorbeeld in de vorm van blokken die Mario op z’n plek houden (zodat je je route wat minder gehaast kunt uitstippelen) of hem juist bijna Sonic-achtig lanceren. En dan zijn er natuurlijke de verticalere obstakels, die Mario de optie geven om zich van z’n meest acrobatische kant te laten zien aan de hand van wall jumps. Het werkt allemaal prima en intuïtief, zowel voor hardcore- als non-gamers.
     

Conditionering

Het zijn echter de overige gameplay-nuances die van Super Mario Run enigszins een mindfuck maken voor gevorderde gamers. Ja, je kunt nog steeds op Goomba’s springen om ze te verslaan, maar… het hoeft niet. Als Mario tegen ze oprent dan hopt (‘vault’) hij namelijk automatisch over ze heen; dat doet hij over alles wat bij hem tot borsthoogte komt, eigenlijk. En dit druist tegen zo’n dertig jaar van conditionering in. Regel één was namelijk áltijd dat Mario niet tegen vijanden aan mocht lopen… en nu is dat opeens oké. En niet alleen is het oké, het is ook nog eens handig! Want als je tijdens dat automatische ‘vaulten’ alsnog op de het scherm drukt, dan doet Mario een speciale sprong die hoger reikt dan een normale. Met andere woorden: bij veel van de interessantere platformuitdagingen, móét je tegen een vijand oplopen (en dán pas springen). En dat ging bij mij écht tegen alles in waar ik in geloofde. Gelukkig is dit, zoals met veel dingen, een kwestie van wennen (halverwege wereld 2 voelde het al wat natuurlijker) maar het bevestigde wel voor wie deze game precies bedoeld is: voor hen die geen last hebben van diezelfde conditionering.

Super Mario RunSuper Mario RunSuper Mario Run
       

Consistentie

Toch heb ik ook ik ontzettend van Super Mario Run genoten. Weliswaar stukken minder dan van een soortgelijke game met normale controls (oh, jongens, wat is teruggaan naar New Super Mario Bros. U toch heerlijk nu) maar alsnog genoeg om dit te bekronen tot een van de beste games die voor iOS te verkrijgen is. Simpelweg omdat het wél die typische Nintendo afwerking en diepgang heeft; zeldzame elementen in de wereld van oppervlakkige iOS-games. Alles van de menuutjes en z’n knoppen tot de muziek en de grafische, artistieke consistentie schreeuwen die fijne polish waar Nintendo zelfs in mindere tijden voor geprezen wordt. En wie dacht dat de game met z’n 24 levels (4 levels voor alle 6 werelden) weinig content biedt voor de (relatief) hoge prijs van een kleine tien euro, zit er flink naast. Het ware genot zit namelijk in het herspelen van elk level en daarbij alle mogelijke extra doelen behalen, zoals het verzamelen van de vijf moeilijk geplaatste paarse munten of het doden van alle Koopa-Troopas.
     

Missie geslaagd

Het is wanneer je in de replayability van Super Mario Run duikt — en je de levels begint te deconstrueren en de mechanics écht meester begint te worden — dat Super Mario Run kwalitatief akelig dicht in de buurt begint te komen van z’n uitgebreidere, authentiekere broertjes zoals New Super Mario Bros. 2. Ook de extra content, zoals high score-modus Toad Rally (waarbij je tegen de ghosts van andere spelers door levels moet “racen”, om zoveel mogelijk Toads te verzamelen) laten Super Mario Run veel meer aanvoelen als een titel voor de 3DS dan iets wat je bij je neefje verwacht op z’n vettige, bekraste iPad. Ik heb er lang over nagedacht, maar: ik denk oprecht dat er geen betere manier was waarop Nintendo klassiek ogende Mario-gameplay had kunnen transformeren naar iets wat je alleen met je duim kunt spelen, dus op dat gebied is Nintendo volledig geslaagd met hun missie.

Super Mario RunSuper Mario RunSuper Mario Run
      

Consessies

Maar, goed, persoonlijk ben ik dus geen (ugh) “casual”. Ik ben iemand die wél al Mario-games speelt sinds ik me kan herinneren, en die wél een Wii U en meerdere 3DS’en thuis heb liggen als het gewillige, immer bukkende Nintendo sletje dat ik eigenlijk ben. En ik vind het daarom wél jammer dat deze Mario een verrassend gebrek heeft aan iconische powerups, en dat de automatische natuur van deze runner (die dus níet endless is, lezers) de normaal zo door Mario gemotiveerde verkenningsdrang bij mij helemaal links laat liggen. Ik vind het jammer dat sommige van die nieuwe elementen, zoals dat over vijanden heen ‘vaulten’, soms ook gewoon voor onnodige verwarring zorgt. Om een voorbeeld te geven: ik ben een paar keer doodgegaan omdat ik dacht dat ik over een Koopa-Troopa heen kon vaulten (hij leek immers nauwelijks hoger te zijn dan een Goomba) wat dus niet het geval was. Ik zou hier nooit verbaasd door zijn geweest in een normale Mario game waarbij tegen vijanden oprennen altijd de dood betekent en er geen twijfel is over dat soort dingen. Soms zijn nieuwe elementen nou eenmaal niet zozeer toevoegingen, maar consessies.
       

Fanatiek

Het enige element wat ik écht niet begrijp, is dat de game weigert je voortgang op te slaan als je geen mobiele internetverbinding hebt. Nou heb ik daar geen last van met m’n haast oneindige databundel, maar ik heb toevallig al meegemaakt dat ik in de trein zat en in de tunnel tussen Amsterdam en Schiphol moest wachten met het spelen van het volgende level tot ik daadwerkelijk was aangekomen bij de luchthaven; de game wilde niet verdergaan tot m’n 4G weer aansprong en het m’n voortgang kon saven. Stomme keuze. Dit is een mobiele, draagbare Mario! Ik moet overal kunnen spelen, verdomme; niet alleen waar ik bereik heb. Hmpf. Niet dat het mijn speelervaring verpest, verder, maar het moet wel even gezegd worden. Laat ik het dus zo zeggen: als hardcore gamer en Nintendo fan vind ik Super Mario een vermakelijk spelletje, maar het is wel één die mij doet beseffen waarom ik, als fanatieke gamer, gewoon échte Nintendo-consoles bezit.

Conclusie 

SCORE: 79
Mario is nog altijd een koning, zelfs op semi-automatische piloot. Super Mario Run is z’n tientje daarom ook echt wel waard, hoor, al moet je eerst wel even met jezelf in conclaaf gaan om te beslissen of je dat geld toch niet liever in een échte Mario-titel steekt.
Mario is nog altijd een koning, zelfs op semi-automatische piloot. Super Mario Run is z’n tientje daarom ook echt wel waard, hoor, al moet je eerst wel even met jezelf in conclaaf gaan om te beslissen of je dat geld toch niet liever in een échte Mario-titel steekt.

REACTIES (35) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord