StarCraft II: Legacy of the Void - Review 

StarCraft II: Legacy of the Void - Review 2015-11-16T16:45:57
De RTS game is een uitstervend ras, en het ziet ernaar uit dat met Legacy of the Void, het laatste deel van StarCraft II, Blizzard ook stilletjes aan klaar is met dit genre. Is dit een waardige afsluiter? Tjeerd nam weer eens commando over zijn Protoss legers.

Het is fijn om de boel weer eens vanuit het God-perspectief te bekijken en te besturen. We konden dat onlangs nog doen in Act of Aggression, maar ondanks dat die game ijzersterk was, merkte je direct dat het niet gemaakt was met de jarenlange ervaring die Blizzard heeft en was de afwerking een beetje slordig. Daarom was ik heel blij dat ik weer met een nieuw StarCraft avontuur aan de slag kon; de balans in deze reeks is fantastisch en het universum heeft me in de loop der jaren verslingerd en hongerig gemaakt naar meer.

Legacy of the Void 1

Bevredigend verhaal?

Het is voor mij en voor de fans daarom ook belangrijk dat er een bevredigend (voorlopig?) einde komt aan de saga van Raynor, Kerrigan, Zeratul en Artanis. En dat maakt Legacy of the Void (LotV) een belangrijk deel. Laat ik voorop stellen dat als je een nieuweling was op het gebied van StarCraft, het lastig was om een beetje in het verhaal te komen. Er zijn zo ongelofelijk veel zaken gebeurd in de serie dat het moeilijk was om hoofd- en bijzaken van elkaar te onderscheiden en echt in het verhaal te komen.

  

Toegankelijk deel

Ik zeg met nadruk was, want Blizzard heeft er veel aan gedaan om LotV wat toegankelijker te maken en dat is wel handig, aangezien het een standalone pakket is. Daarom zijn er samenvattingen gemaakt die je, voordat je begint aan het verhaal, ingame kunt bekijken en eigenlijk kun je daar voor het grootste gedeelte wel mee uit de voeten. Daarnaast is de campagne een vrij duidelijk verhaal, met een duidelijke antagonist, protagonist en begrijpelijk gemaakte dillema’s waarbij het niet moeilijk is om je hoofd erbij te houden. Je word tussen de missies door getrakteerd op toffe cutscenes en je krijgt opties om de samenstelling van je leger aan te passen, met verschillende variaties op bepaalde units. Dat maakt LotV een toffe game om je roestige RTS-hart weer eens op te halen.

Legacy of the Void 2

  

Teleurstellend

Ook al ben ik geen wandelende StarCraft encyclopedie, ik heb de serie leren kennen als eentje die zijn geheimen niet makkelijk prijsgeeft en met een intelligent geschreven verhaal zijn spelers probeert te prikkelen. Toen ik begon met de campagne was ik blij met de manier waarop ik het verhaal in werd ge-eased, maar begon me op den duur wel te storen aan de overgrote mate van uitleg die er in het verhaal werd gegeven, geen duidelijk motief bij de grote slechterik en de clichés die zich bleven opstapelen, met als dieptepunt het einde en dan met name het ‘extra’ einde in de epiloog.

Legacy of the Void 3

   

Nieuwe toevoegingen

Maar de serie is inmiddels populairder als multiplayer game dan als verhalende singleplayer, dus er zijn op dat gebied dan ook aanpassingen gedaan. Zo is de Archon modus toegevoegd, waarin je met twee spelers één leger kunt besturen en zo bijvoorbeeld de taken op kunt splitsen en het op kunt nemen tegen één of meerdere tegenstanders. Een leuke toevoeging die de middelmatigere spelers de kans geeft om samen toch nog een kans te maken tegen de betere spelers.

Legacy of the Void 4

  

Co-op

Daarnaast zijn er de co-op missies, waarin je een held kunt kiezen en samen met een teamgenoot missies moet klaren tegen de AI. Het is tof om met je vrienden de strijd aan te gaan tegen de AI en het is ook leuk dat je hierdoor je personages ook kunt levelen en dingen vrij kunt spelen. Het zijn lichtpunten voor spelers die tegen een gigantische skillmuur aanlopen als ze beginnen aan de multiplayer, want het instapniveau is redelijk hoog.

Legacy of the Void 5

   

Multiplayer

En eigenlijk verandert er verder ook niet zo veel aan de multiplayer behalve een aantal nieuwe units en enkele kleine aanpassingen. Het zou ook gek zijn als Blizzard hier nog uitgebreid de schop in zou zetten, want de gameplay staat als een huis, maar je betaalt er toch de hoofdprijs voor, ook al is de multiplayer grotendeels copy-paste. En dan komt het er op neer dat Legacy of the Void een toffe game is die voor 40 euro veel biedt voor een nieuwe speler, maar voor de speler die de voorgaande delen al lang en breed in huis heeft, is de trade off wat minder goed, want 40 euro voor een veredelde DLC met een matige afsluiting van het verhaal is eigenlijk te veel. 

Conclusie 

SCORE: 78
Mocht je wel (weer) eens willen beginnen aan een RTS of een StarCraft game, dan mag je er een halve punt bij optellen en is dit een perfect moment om Legacy of the Void binnen te halen. Mocht je de voorgaande delen echter al hebben voelt dit meer als DLC, word je waarschijnlijk teleurgesteld door het einde en is veertig euro eigenlijk te duur.
Mocht je wel (weer) eens willen beginnen aan een RTS of een StarCraft game, dan mag je er een halve punt bij optellen en is dit een perfect moment om Legacy of the Void binnen te halen. Mocht je de voorgaande delen echter al hebben voelt dit meer als DLC, word je waarschijnlijk teleurgesteld door het einde en is veertig euro eigenlijk te duur.

REACTIES (22) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord