Gears of War: Judgment - review 

Gears of War: Judgment - review 2013-06-26T12:25:01
Wouter vindt het verhaal in de Gears of Wars-serie ongeveer net zo belangrijk als intelligentie bij voetballers of het geweten bij een PU-redacteur. Compleet irrelevant dus! Stuit dat je tegen de borst, dan zou je het wel eens totaal oneens kunnen zijn met deze review van Gears of War: Judgment.

Nou, die intro barst weer eens van de ongenuanceerdheid! Ik weet niet wie die dingen altijd schrijft, maar subtiel is in ieder geval niet z'n tweede naam. Want natuurlijk vind ik het verhaal in de Gears-serie niet totaal irrelevant. Je moet per slot van rekening op z’n minst weten waarom je in een game de gun ter hand neemt om acht uur lang kogels uit te blaffen in de campaign, en dat is in GoW niet anders.

Locusts die uit de grond komen kruipen en heel Sera platwalsen vind ik dan ook een prima motivatie om drie games lang de Lancers te laten ronken! Maar, laat ik wel eerlijk blijven; (SPOILERS!) Dom die z'n gezombificeerde vrouw door haar knar moest knallen en dezelfde Zuid-Amerikaanse tank/dude die zichzelf een game later opofferde in een blaze of glory? Mijn emotionele reactie was heftiger toen ik gisteren een paar sokken weggooide...

Gears of War: Judgment

The Wolf

Gears is voor mij altijd op de eerste plaats een MP-game geweest. Natuurlijk begon ik elk deel met het flink doorsmeren van de campaign, maar zowel bij deel 1 als 2 deed ik dat maar één keer. Want hoe hard de gameplay in deze games ook is, hoe vet sommige momenten ook mogen zijn; ik kon nauwelijks redenen vinden om het allemaal nog een keer te doen.

In Gears 2 kwam dat vooral omdat de campaign te vaak onderbroken werd met onboeiende bullshit: te lange, gaap-veroorzakende cutscenes en lamme trial & error gameplay in voertuigen of in de buik van een worm, deden de campaign haperen als een tweedehands Lada in de winter. En dat alles omdat Epic doodsbang leek te zijn dat de speler genoeg zou krijgen van de core-gameplay. Gevolg: óverafwisseling.

In deel 3 kwam het vooral doordat het verhaal zichzelf verdomd serieus nam, maar het toch een compleet gebrek had aan gedenkwaardige momenten. De campaign kwam (zoals eigenlijk altijd) nogal schreeuwerig en patserig over, maar was, ondanks verwoede pogingen om epicness over te brengen, nooit extreem boeiend. Daarnaast vond ik de Lambent met hun explosiegevaar verdomd irritant, vooral omdat ik daardoor een te groot gedeelte van de tijd DBNO over de grond lag te kruipen als een bedelende zwerver.

Het mooie is dat Judgment een oplossing heeft voor al deze problemen. Judgment is als The Wolf uit Pulp Fiction.

Gears of War: Judgment

Verontheimd

Weg zijn de lamme, 'filmische', nauwelijks interactieve onderbrekingen uit Gears 2. In plaats van glij-sessies over brekende ijsschotsen heeft Judgment’s campaign twee dingen die voor de nodige afwisseling zorgen:

1: Verdedig-een-punt/Horde-achtige gameplay (Dynamic Defense Scenarios), waarin je een paar golven vijanden op je dak krijgt. Je kunt je hier op voorbereiden door je wapens te kiezen uit een flink arsenaal, vallen te zetten met de nieuwe Tripwire Bow en turrets te plaatsen.

2: Mission Declassification: kies dit door een Gears-logo aan het begin van (bijna) elke missie te activeren en je krijgt de optie om een extra laag moeilijkheid aan je potje toe te voegen. Dat kan een tijdslimiet zijn, mist om je zicht te beperken of irritante windvlagen om je uit je COG-laarzen te blazen, maar het vaakst zal je een beperking krijgen op de wapens of de ammo die je tot je beschikking hebt. De meeste zijn prima, maar niet alles is even briljant bedacht, helemaal omdat de Declassifications een plot-'logische' verklaring hebben (De Locust hebben overal smokegrenades achtergelaten! De ammo was op maar we vonden ergens nog een Longshot en een Boltok Pistol! Dit gedeelte wordt getergd door een ruftende Brumak!)

Het resultaat van beide toevoegingen, behalve dan dat de campaign je geen moment zal vervelen? Chaos plus twintig procent!

Gears of War: Judgment

Fluffy

Namen de vorige twee Gears-delen zichzelf kwalijk ernstig, in Judgment is het verhaal hersenzacht simpel gehouden. Het kent een geinig bedachte omlijsting waarin een jonge Damon Baird en kornuiten aan het begin van de Locust invasie voor de rechter gedaagd worden en in fragmenten terugblikken op hun 'misdaden', een paar stoere momenten en dito oneliners ('War is cruelty' en 'Subtlety is our speciality!'). Je zult nooit een vijf minuten lange cutscene in je smoel gedouwd krijgen en er ontbreken tevens overdramatische momenten waar je je schouders over ophaalt.

Voor een RPG was het een verdomd mager verhaal geweest, maar voor de explosieve third-person shooter die GoW is, voldoet het prima. En hey, als je wat verdieping wil, dan kan je nog lekker COG Tags verzamelen en, als superduperBONUSmegaround, is er nog een extra mini-campaign genaamd Aftermath die de gebeurtenissen in Judgment verbindt met die van Gears 3! Fijne fanservice voor ons verwende fuckers!

Gears of War: Judgment

Replay ya hitty

De campaign van Judgment kent dus twintig procent extra chaos, maar ook minstens 36% additionele replay value! Niet alleen dankzij bovenstaande redenen, maar ook vanwege de toevoeging van een sterrensysteem dat elk stukje campaign één, twee of drie sterren waardering geeft. Vermenigvuldig die score door Declassification aan te zetten of gewoon extra headshots, executions of andere gruwelijke trucjes uit te halen, en behaal Gouden of Onyx sterren door de game op Insane of Hardcore uit te spelen.

Met andere woorden: speel je de hele campaign niet nog een keer, dan ram je er af en toe wel effe zo'n stukje van vijftien à dertig minuten doorheen om je score te perfectioneren.

Dit is zo'n game die niet alleen belachelijk moeilijk neer te leggen is, maar áls je dat eenmaal lukt met onmetelijk veel willpower, dan is ie griezelig makkelijk weer op te pakken, of je nou de MP of de SP wil spelen...

Gears of War: Judgment

Conclusie 

SCORE: 90
De campaign van Judgment kent een simpel, doeltreffend motto: minder verhaal, meer chaos. De multiplayer is een flinke stap in een gedurfde richting: sneller, dynamischer en iets minder Gears-ig. Ondanks wat kleine slordigheden en dankzij een aantal gedurfde verandering, lijdt deze Gears dus zeker niet aan prequeltyfus.
De campaign van Judgment kent een simpel, doeltreffend motto: minder verhaal, meer chaos. De multiplayer is een flinke stap in een gedurfde richting: sneller, dynamischer en iets minder Gears-ig. Ondanks wat kleine slordigheden en dankzij een aantal gedurfde verandering, lijdt deze Gears dus zeker niet aan prequeltyfus.

REACTIES (26) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord