Antichamber - review 

Antichamber - review 2013-06-26T12:23:43
Het is voor Jurjen geen dagelijkse kost; een mindfuckend first person-spel besturen met muis en toetsenbord. Maar ondanks alle frustratie noemt ie Antichamber toch een van de coolste games die hij dit jaar speelde. En zeker de origineelste.

Je loopt door een witte gang die eindigt bij een splitsing. Links een rode trap omlaag. Rechts een blauwe trap omhoog. Wat kies je?

Wat je ook kiest, je komt uit in een witte gang die eindigt bij een splitsing. Links een rode trap omlaag. Rechts een blauwe trap omhoog. Wat kies je?

Enzovoort.

Na een paar keer zo’n vervelend rondje te hebben gelopen, kom je op het idee dat er ook nog wel eens een derde keuze zou kunnen zijn: omdraaien en teruglopen. En verdomd, nu leidt de gang opeens naar nieuwe neonkleuren, en een tekening van een Escape-knop. Als je op die tekening klikt, verschijnt de tekst: ‘Some choices leave us running around a lot without really getting anywhere.’

Welkom in Antichamber.

Antichamber

Zelfvoldane flapdrol

Antichamber is een frustrerend kutspel, gemaakt door een zelfingenomen flapdrol. Tenminste, ik ken ‘m niet persoonlijk, die Alexander Bruce uit Australië, maar als maker van dit frustrerende kutspel komt hij over als een zelfvoldane flapdrol. Met zijn geklooi met de regels der logica en tegeltjeswijsheden achteraf.

Maar toch. Toch ben ik spelenderwijs van Antichamber gaan houden. De maker ervan hoeft nog steeds niet bij mij op de koffie te komen, maar zijn spel is cool.

Er zit wel degelijk logica in de puzzels, al moet je sommige conventies over ‘hoe de wereld werkt’, of eigenlijk ‘hoe videogames werken’, achter je laten om die logica te ontdekken.

Soms verandert een kamer als je er op een andere manier naar kijkt. Soms moet je een bepaald plan doorzetten, ook al lijkt het niet te werken. En wat doe je als er op een plafond staat geschreven dat je niet omlaag mag kijken?

Antichamber

Verbluffende situaties

Eigenlijk vond ik het spel op z’n best in de eerste helft, toen ik mij de nieuwe logica probeerde eigen te maken tijdens het navigeren door Escher-achtige omgevingen. De tweede helft draait grotendeels om het plaatsen en verwijderen van blokjes met een soort geweer. Dat werkt met een tamelijk consistente regelset, en heb je die eenmaal doorgrond, dan beginnen de verbluffende situaties naar ordinaire videogamepuzzels te neigen. Dat is jammer, omdat het veel leuker is om oplossingen buiten vaststaande kaders te zoeken, iets wat Antichamber me nu juist in de eerste uren door schade en schande heeft duidelijk gemaakt.

Antichamber lijdt een beetje aan een bekend probleem van videogames die helemaal anders dan traditionele videogames willen zijn: hoe langer ze duren, hoe meer ze op traditionele videogames gaan lijken. Zie ook Flower, The Path en Papo & Yo.

Antichamber

Escape-knop

Antichamber werpt je in één grote wereld die je spelenderwijs steeds iets beter leert kennen. Als je op de Escape-knop van je toetsenbord drukt, ga je direct naar de beginkamer, met op één muur een groeiende plattegrond. Die plattegrond is een godsgeschenk. Je kunt namelijk op een pictogram van elke bezochte puzzelkamer klikken om daar direct naartoe te warpen, wat helpt om niet gillend gestoord te worden van het backtracken door kamers die niet logisch aan elkaar verbonden zijn.

Antichamber heeft trekjes van Metroid, Portal, Pipe Dream en Echochrome, maar is uiteindelijk toch wel iets unieks. Toch, hoe hard het spel zich ook afzet tegen ‘hoe gewone games werken’, het weet na die geslaagde afzet geen werkelijk revolutionaire hoogtes te bereiken. Al snel valt alles weer terug op de basis van een alternatief puzzelspel. Of, zoals het spel zelf je voorhoudt: ‘A path may not be wright or wrong. It may just be different.’

Antichamber

Conclusie 

SCORE: 86
Ervaren, slimme gamers die hun hersenactiviteit wel eens door nieuwe lussen willen stuwen, zitten helemaal goed in Antichamber. Maar pas op: gegoochel met logica en belerende wijsheden kunnen ook op je zenuwen gaan werken.
Ervaren, slimme gamers die hun hersenactiviteit wel eens door nieuwe lussen willen stuwen, zitten helemaal goed in Antichamber. Maar pas op: gegoochel met logica en belerende wijsheden kunnen ook op je zenuwen gaan werken.

REACTIES (18) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord