Red Dead Redemption: Undead Nightmare 

Mijn vlammende paard, die ik onderweg was tegenkomen heeft inmiddels het loodje gelegd. Het arme dier dacht wel even van een berghelling af te kunnen glijden, maar niets was minder waar. Na een tijdje struinen vond ik echter een nieuw edel dier, eentje die zoemt deze keer. Dat is overigens een stuk irritanter dan vlammen, die zijn tenminste geluidloos.

Welkom in de wondere wereld van Red Dead Redemption, waar niets is zoals je het achter gelaten had. Welkom in Undead Nightmare.

 

Zombie invasie
Voor iedereen die Red Dead Redemption nog niet heeft uitgespeeld (SCHAAM U!) dien ik hier toch even te vermelden dat dit, gezien het veelvoud aan spoilers dat je in deze DLC (expansion pack / add-on, geef het een naam) tegen zult komen, wel verstandig is. Kijk, als we de verhaallijn er even bij pakken, dan speelt deze game zich af tussen het moment dat John zijn geliefde familie weer in zijn armen sluit en het einde (het echte einde) van de game. Het is dan ook raadzaam om eerst even de singleplayer door te spelen en daarna pas te beginnen met dit extra avontuur.

Enfin, verder met de orde van de dag. De wereld waarin John Marston leeft is, ehm, hoe zal ik het zeggen, veranderd. De mensen zijn veranderd, althans een hoop van hen. De doden zijn opnieuw opgestaan en hebben anderen geïnfecteerd. Hoe dit heeft kunnen gebeuren, dat is aan John om eens uit te gaan zoeken.

Er gaan geruchten dat het aan het glazen oog van Seth Briars ligt, of aan de kwakzalver Nigel West Dickens. Ik ga hier natuurlijk niet meteen uit de doeken doen hoe de spreekwoordelijke vork in de steel zit. Nee, dat zou de drang om de game te spelen natuurlijk alleen maar minderen. Want laat het verhaal nu niet eens het leukste zijn van Undead Nightmare. We hebben hier met een zombie game te maken en wat is er zo leuk aan games met zombies? Juist, hoofden eraf knallen!

Cardio
Dat kan overigens genoeg, want ondanks dat de wereld nogal leeg aanvoelt (gek hè met een zombie-invasie) zul je genoeg te doen hebben. Het komt namelijk nogal eens voor dat je een kampeerder ziet zitten, met wat menselijke resten en een zombie die aan haar nek zit vastgebonden. Je snapt natuurlijk ook wel, dat het erg leuk is om dat touw kapot te knallen, waarna de hongerige zombie zich op het verse vlees stort.

Ondanks dat dit gewoon leuk is om te doen, zul je het meeste plezier beleven aan het uitmoorden van hordes zombies in de hoop een dorp of kleine stad te bevrijden. Dat werkt vrij simpel: dood alles wat zuchtend en kreunend ronddoolt (vergeet niet de Zombieland regels; double tap en cardio)! Het is een veredelde schiettent waarbij je goed je voorraad munitie dient te raadplegen. Ga dus voor de o zo belangrijke headshots!

 

Wanneer je eenmaal een dorp hebt bevrijd, wordt je beloond met de nodige ammo, en kun je in de huizen nog wat extra kratjes vinden. Daarnaast is ieder bevrijd dorp automatisch een veilige haven waar je een savehouse hebt. Bovendien kun je tussen de savehouses snel reizen, iets wat niet meer met behulp van je campsite kan om de doodeenvoudige reden dat je die niet meer tot je beschikking hebt.

Naast de main story missies (veelal zoekopdrachten, zodat de speelduur lekker lang aan voelt) kun je natuurlijk ook weer de nodige sidequests voltooien. Zo zul je weer de nodige stranger tasks kunnen voltooien, dorpen bevrijden (die naar verloop van tijd weer worden ingenomen door zombies) en is er de mogelijkheid om vermiste mensen op te sporen. Dat levert je geen fame of iets dergelijks op, maar gewoon ammo. Iets dat veel waardevoller is in een land dat wordt overspoeld door zombies.

Daarbij heb je dit keer niet alleen te maken met menselijke zombies, maar ook met een hoop dieren: denk aan vleermuizen, wolven, puma’s en zelfs beren. En alsof dat niet alles is, zijn ze nu ook nog eens een stuk lastiger om dood te krijgen.

Vier paarden
Naast deze beesten, krijg je ook wat hulp. Die vind je in de vorm van de zogenaamde paarden van de apocalypse. In de wereld van Red Dead zwerven vier paarden rond die je zullen bijstaan wanneer je ze vangt. Zo heb ik War (het vlammende paard) al te pakken gehad en momenteel heb ik Famine onder mijn hoede. Hij is onuitputtelijk, maar ik word wel een beetje moe van al de vliegen om hem heen. Het zoemt en het zoemt maar.

Waar ik echter geen genoeg van kan krijgen is het zombie knallen! Heerlijk om die Dead Eye in werking te zetten, wat kruisjes te plaatsen op hoofden, waarna alles in slow motion rood kleurt.

Niet passend
Je zult het waarschijnlijk al raden, ik geniet met volle teugen van deze bizarre mix. Het past misschien totaal niet binnen het Red Dead avontuur, aangezien het meer actie is dan je gewend bent, maar misschien is dit wel eens goed voor iedereen die gewoon een beetje lomp wilde knallen op alles en iedereen zonder dat je meteen vervolgd wordt door een zooitje sheriffs. Nu kan dat, nu mag je op alles schieten wat er in de wereld ronddoolt, zonder dat je er voor bestraft word.

 

Momenteel doe ik dan ook niet anders! Met wat welgemikte schoten blaas ik hoofden van rompen en galoppeer ik met mijn zoemende paard over de verminkte lijken. Wanneer ik daarmee klaar ben, zal ik mijzelf natuurlijk even online bewegen voor het nodige zombieknalwerk. Want dat zit er natuurlijk ook nog eens bij!

Conclusie
Het past totaal niet in de wereld van Red Dead, maar ik denk dat de zuurpruimen die vonden dat de serie te weinig actie in zich had wel aan hun trekken zullen komen. Daarbij is dit én een singleplayer avontuur én een multiplayer game.