Plants vs Zombies: Garden Warfare – Review 

Plants vs Zombies: Garden Warfare – Review 2014-03-11T14:33:51
Electronic Arts heeft een nieuw favo genre: de multiplayer only shooter. Want niet alleen Titanfall is een singleplayer-loze knaller, ook Plants vs Zombies: Garden Warfare is zo’n game. Wouter weet nog niet over welke van de twee hij enthousiaster moet zijn…

Dit is een speciaal voor PU.nl geschreven review. Plants vs Zombies: Garden Warfare wordt niet in Power Unlimited Magazine gerecenseerd. Ohja, en de game is op de Xbox One gespeeld, ook niet onbelangrijk.

Plants vs. Zombies is misschien wel een van de meest briljante tower defense games in de iGeschiedenis. Op z’n minst de schattigste, met z’n lachende zonnebloempjes en ongeletterde zombies. Na een wat teleurstellende deel 2 (althans, dat vond ik), dat niettemin gewoon een keihard succes was, doet Popcap iets met hun franchise wat enorme cojones vereist. In plaats van de Rovio-weg te kiezen en Plants vs Zombies: Seasons, PvZ: Star Trek en PvZ parfum te maken om zoveel mogelijk geld te verdienen met zo weinig mogelijk creativiteit, maken ze een volledige sprong in diepe…

Petal of Honor


Plants vs Zombies: Garden Warfare vs Titanfall

Garden Warfare met Titanfall vergelijken klinkt misschien een beetje als Katy Perry naast Adele stellen, maar de twee games hebben meer met elkaar gemeen dan je zou denken. Niet alleen zijn het allebei multiplayer-only shooters van uitgever EA, met zowel objective based als gewoon deathmatch modes, maar beide zijn tevens enorm fantasievolle creaties. In beide games komt dat vooral naar voren in de prachtige maps, die in Garden Warfare zo prachtig cartoon, scherp en fluffy zijn, dat je geneigd bent de hele omgeving met grote happen op te vreten. De Mega Flower op Driftwood Shores is een monument van schattigheid, zonder dat het zo cutesy is dat je er spontaan luizen van krijgt. De Tactical Cuke (een enorme komkommer-raket) op Main Street lijkt zich bijna schuldig te voelen dat hij afgevuurd gaat worden en de enorme walnoten die op de afrit vanaf Crazy Dave’s Mansion afgevuurd worden, zorgen voor een verdomd leuke manier om dood te gaan.

Plants vs. Zombies: Garden Warfare

Maar behalve de grotere elementen, zitten de maps in Garden Warfare ook vol met schitterende details: boven door de zombies veroverde tuinen hangen paarse donderwolken en in Wallnut-Hills vind je de leukste speeltuin ooit, waar een zombie ‘Zombiez r teh ween winner’ op de muur heeft geschreven. Wat vervolgens door gekrast is door een Plant, die er ‘dum campin meeny’ van heeft gemaakt. Zeker, het stijltje moet je liggen, want de flashy tekenfilm-knuffeligheid zal op sommigen kinderachtig overkomen. Maar dat zijn waarschijnlijk dezelfde mensen die de charme van een Mario game of een Rayman niet inzien. Bestaan die eigenlijk wel?

 

De modes in Plants vs Zombies: Garden Warfare

Op de kleurrijke, hyper-stijlvolle maps speel je ruwweg drie verschillende soorten modes. Team Vanquish is gewoon Deathmatch, en wat mij betreft niet alleen de simpelste, maar ook de minst interessante modus. Niet dat het niet leuk is om gewoon te knallen met de verschillende soorten idiote klassen, maar Garden Ops en Gardens & Graveyards voegen hier nog een stimulerende dosis tactiek aan toe.

Team Vanquish

Garden Ops lijkt erg veel op horde mode zoals we dat kennen uit Gears of War, wat betekent dat altijd een Plant speelt en je het op moet nemen tegen 10 golven zombies. Na vijf van deze waves volgt een random Boss Wave, die de hectiek maximaal aanzwengelt. Want als de Yeti’s, Disco Zombies en Gargantuars van stal worden gehaald, dan is het echt AAN en zullen de Plants alles uit de kast moeten trekken om hun Garden te verdedigen. Healen, reviven, bommen droppen en potplanten neerzetten voor een verdedigende linie; vooral in de Normal en hogere moeilijkheidsgraden is teamwork en licht denkwerk onmisbaar in Garden Ops. De tiende golf is wederom een Boss Wave, waarna je tijdens de elfde ronde als een malle (binnen 1:45) naar een landing zone dient te gaan, waar Crazy Dave met z’n vliegende camper alle flora oppikt.
Garden Ops is een logische, slimme en geslaagde evolutie van de Tower Defense gameplay in de originele Plants vs Zombies en blijft ongeveer net zo lang leuk als de eerder genoemde Horde mode uit GoW. En dat is lang…
Extra voordeel voor de Xbox One bezitter: je kunt Garden Ops ook met z’n tweeën in splitscreen spelen, met eventueel nog een derde persoon op de tablet die de ondersteunende Boss Mode ingaat.

Plants vs. Zombies: Garden Warfare

Gardens & Graveyards is eigenlijk een variatie op Garden Ops, met het grote verschil dat je ook zombies kan spelen en zij zes verschillende tuinen dienen te veroveren. Als zevende objective moeten de ‘brrrains’ mekkerende ondoden uiteindelijk –afhankelijk van de map- óf een mansion binnendringen, een Mega Flower vernietigen óf vier explosieven plaatsen om de lancering van een Tactical Cuke tegen te gaan. En jawel, dat is het moment dat Garden Ops alle remmen losgooit in een pandemonium van door de lucht vliegende zombies (want dat moet, wil je de Mega Flower bereiken) en exploderende maiskolven (die de Tactical Cuke verdedigen).
Natuurlijk moeten de planten in deze modus weer verdedigen, waarbij ze wederom hulp kunnen krijgen van Potted Plants, die je tussen de games door kan aanschaffen, en tijdens het spelen op tactische plekken kan plaatsen voor extra schiet-, mep- of healkracht. Maar ook de zombies hebben soortgelijke trucjes, want een Zombie Engineer kan Teleporters plaatsen en turrets bouwen. In Gardens & Graveyards is constant veruit de meest gestoorde shit gaande, en is dan ook mijn favoriete mode.

Gardens & Graveyards

 

De characters en classes in Plants vs Zombies: Garden Warfare

De humor in Garden Warfare is een van diens sterkste punten, en hoewel dit ook zeker in de maps naar voren komt, zal je het hardst lachen om de 8 verschillende characters. Om hoe een Zombie Engineer rond stuitert op z’n drilboor, bijvoorbeeld, of de kleine kreun-geluidjes die een rondlopende Sunflower maakt. Natuurlijk, na honderden potjes zal je hier niet meer zo hard om kakelen, maar irritant zal het nooit worden en de tientallen objecten waarmee je de Plants en Zombies kan customizen, blijven een stuk langer hilarisch om langs te zien stuiteren. Dan zijn er nog de variaties op elk klasse die een extra skill of perk bieden, wat zorgt voor een belachelijk bont gezelschap. Kijk zelf maar:

Plants vs Zombies Costumizable idiots

Het mooie aan de Plants en Zombies ten opzichte van de wat minder van de pot gerukte figuren in normale shooters, is dat ze niet alléén kunnen schieten. Sterker nog, een Chomper is een melee-based klasse die als primaire skill bijt in plaats van schiet, en die alleen als extra vaardigheid een paars goedje kan spugen om vijanden langzamer te maken, hetgeen nog het meest in de buurt komt van ‘schieten’. De Sunflower is een heal-klasse die andere planten sneller kan reviven, maar op het gebied van knallerij wat in kracht moet inboeten, de Cactus is een soort van sniper maar toch niet helemaal en de Peashooter lijkt nog het meest op een traditionele schieter, maar dan met extra splash-damage en een drietal unlockable, redelijk debiele abilities. Dat laatste hebben alle 8 characters trouwens, want je kunt elke klasse ook levellen, waarmee je in de eerste instantie abilities unlockt. Een Garlic Drone voor de Cactus bijvoorbeeld. Hoe de hel komen ze er op!?

Garlic Drone - Garden Warfare
De klassen van de Zombies zijn iets meer ‘traditioneel’, hoewel dat woord nauwelijks opgaat voor bijvoorbeeld een Scientist: een teleporterende, verstrooide professor healer-zombie die met plakkerige explosieven gooit en met de shotgun-achtige Goo Blaster schiet. Maar in de All-Star is ergens wel vaag een tank-achtige klasse in te zien, net zoals dat de Foot Soldier overduidelijk een kanonnenvoer menneke. De Engineer daarentegen is vrij uniek, behalve dan het feit dat hij voorspelbaar genoeg nogal handig is en dingen kan fixen, zoals zijn naam al doet vermoeden. Maar z’n Jackhammer-stuiter skill, de Drone die hij vooruit kan sturen en de lompe Concrete Launcher waarmee hij planten uitroeit, is minder doorsnee. Ook zijn nogal prominente bouwvakkersdecolleté zie je weinig in de gemiddelde shooter… gelukkig.

Engineer - Garden Warfare

 

Unlockables in Plants vs Zombies: Garden Warfare

Alle variaties op de Plants en Zombies, items voor customization maar ook upgrades, zijn verkrijgbaar in de vorm van ‘stickers’ en zijn te unlocken door stickerpacks te kopen. Dit doe je met het geld dat je met potjes verzamelt en de verzamelpret moet er voor zorgen dat het enigszins geringe aantal modes en de singleplayer-loosheid van Garden Warfare niet snel gaat vervelen. Want dat is natuurlijk het grootste gevaar van deze game, dat je niet meer om de idiote characters kunt lachen, je de maps ook wel uit je hoofd kent en de actie langzamerhand eentonig begint te worden. Kortom; de verveling slaat toe. Het verzamelelement bestrijdt dat gedeeltelijk, want je voortgang bekijken in je stickerboek en sparen voor nieuwe stickerpacks, geeft je voldoende om naar toe te werken en je op te verheugen. Daarnaast zorgen nieuwe variaties op de klassen voor redelijk wat afwisseling in de actie, hoewel de balans natuurlijk wel moet blijven en je dus niet radicale veranderingen moet verwachten. Dat gezegd hebbende, is de Arctic Trooper variatie op de Foot Soldier wel ff wat anders, met z’n bevriezende, langzaam makende bastard-aanval.

Plants vs. Zombies: Garden Warfare

Maar de belangrijkste reden dat de welbesmaakte gamer Garden Warfare nog wel een tijdje zal spelen, is het feit dat deze game nog niet klaar is. Dat klinkt alsof je een manke titel krijgt, maar laat ik het anders formuleren: er komt nog gratis DLC aan. Nieuwe modes, nieuwe variaties op characters, nieuwe cosmetische upgrades, een paar maps erbij… het zijn allemaal mogelijkheden, maar we hebben geen details over wat we precies kunnen verwachten. Er schijnt in maart als iets aan te komen, en dat lijkt me precies op tijd. Dus, terugkomend op de vergelijking met die andere MP-only shooter, wat dat betreft heeft deze cartoony knaller gewoon een streepje voor op Titanfall. Hoewel ik me enigszins kan voorstellen dat er meer mensen zijn die e-boners krijgen van torenhoge mech-suits, dan van zonneschijn spugende zonnebloempjes. Maar met een beetje een ruime (of verruimde) geest, sta je open voor beide!

Conclusie 

SCORE: 80
Kleurrijk, vrolijk, funky en grappig, Garden Warfare is eigenlijk alles wat de gemiddelde shooter niet is, terwijl het toch evenveel uitdaging, hectiek en lol biedt. Houdt er wel rekening mee dat het een MP-only game is, zonder campaign en met iets minder modes en content dan je zou je verwachten, maar dat de prijs van 40 e daar ook naar is. Voor de 360 zelfs 30! Maar die is ook wel een tientje minder vet.
Kleurrijk, vrolijk, funky en grappig, Garden Warfare is eigenlijk alles wat de gemiddelde shooter niet is, terwijl het toch evenveel uitdaging, hectiek en lol biedt. Houdt er wel rekening mee dat het een MP-only game is, zonder campaign en met iets minder modes en content dan je zou je verwachten, maar dat de prijs van 40 e daar ook naar is. Voor de 360 zelfs 30! Maar die is ook wel een tientje minder vet.

REACTIES (16) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord