New Super Mario Bros. 2 review 

Na een uur of vijf in de nieuwste Super Mario Bros op de 3DS zit ik in het kasteel van wereld zes met 245 levens. Die levens heb ik terloops verzameld, zonder dat ik er echt moeite voor deed.  In de strijd tegen Bowser aan het eind van het kasteel raak ik twee levens kwijt. En dan verschijnt de aftiteling. De prinses is gered, einde verhaal. De teller rechts onder in beeld staat op 21.678 munten.

 

Ik denk terug aan oude Mario-spellen. De allereerste Super Mario Bros. (1985), waarin je elke munt nog hard nodig had om een paar levens bij elkaar te sprokkelen. Super Mario Bros. 3 (1988), met voor het eerst een plattegrond, forten en die geweldige woestijnwereld. Super Mario World (1992), met die mysterieuze spookhuizen en coole eindbazen. Maanden was ik zoet met die spellen. Spellen waarin elk voltooid level als een overwinning voelde. Spellen waarin levens nog waarde hadden. Spellen waarin munten nog schaars goed waren.

 

Dingen die je overvloedig in de schoot krijgt geworpen, verliezen hun waarde. Dat geldt voor munten, levens, overwinningen en misschien ook wel voor Mario-spellen.

 

Begrijp me niet verkeerd, ik word nog steeds blij van Mario-spellen. Ook New Super Mario Bros. 2 is een spel om blij van te worden. De levels (meer dan tachtig) zijn stuk voor stuk kunststukjes, briljant ontworpen hindernisbanen met een weldaad aan wonderen.

 

Zoals je waarschijnlijk al hebt begrepen speelt het verzamelen van munten dit keer een voorname rol. Dat geeft het zoeken naar geheimen en experimenteren met je omgeving extra glans. Je kunt van Toad een gouden vuurbloem krijgen die Mario verandert in een gouden wezen dat machtige gouden vuurballen werpt; getroffen blokken en vijanden  veranderen met voldoening schenkende geluidseffecten in blinkende munten.

 

Je kunt Mario ook een muntenblok op z’n kop zetten, waarna elke sprong een munt oplevert. Als je in die vorm van een trapje roetsjt, schiet de muntenteller ratelend bliepend omhoog. Heerlijk. Buizen worden muntenfonteinen, vijanden slepen muntensporen achter zich aan, overal lonkt het goud. 

 

Maar het is niet alles goud wat er blinkt in de nieuwe Mario. Daarvoor wordt er teveel gerecycled uit oude Mario-spellen. Het is weer een soort compilatie van hoogtepunten uit Mario’s roemrijke verleden geworden. Goud van Oud. Herinnert u zich deze nog? Er zijn weer forten, spookhuizen en kastelen. De eindbazen uit Super Mario World zijn terug. Die neushoorns op een draaiend rad en de kinderen van Bowser. De tweede wereld is een woestijnwereld. Daarna volgen een waterwereld, een sneeuwwereld, een boswereld, een luchtwereld en een lavawereld. 

 

Het avontuurlijke, ontdekkingsreisachtige karakter van de oude Mario-spellen (wat ook zo sterk was aan de Mario Galaxy-spellen) laat zich nog even proeven in de geheime werelden, godzijdank zijn er geheime werelden, maar is verder nauwelijks aanwezig. Dan de power-ups. Naast de genoemde gouden varianten en de standaard bloem en paddenstoel krijg je dit keer de Mega-paddenstoel en Mini-paddenstoel uit de eerste NSMB, de wasbeerstaart uit Mario 3 en 3D Land (dit keer kun je er gelukkig wél weer mee vliegen), en dat was het wel weer. Geen Yoshi’s dit keer.

 

 

Zoals gezegd heb ik de game uitgespeeld met 21.678 munten. Voor het verzamelen van die munten heb ik soms best wat moeite gedaan. Afwijken van de geijkte route, buiten kaders denken en altijd nieuwsgierig blijven (mmm, waarom zit daar nu dat gekke blokje?), die gezonde Mario-houding wordt steevast met goud beloond. Gerecycled uit de voorgangers zijn de uitdagingen die korte tijd rode of blauwe munten in beeld laten verschijnen, en dit keer kun je ook door een gouden hoepel springen om vijanden tijdelijk een gouden kleurtje te geven. Wandelende kansen op nog meer munten. 

 

Nou moet ik wel zeggen dat al die munten in het hoofdspel weinig meer zijn dan een veredelde scoreteller. Je krijgt voor elke honderd munten nog steeds een leven, maar aan levens had je toch al geen gebrek. De werkelijke waarde van de munten, en misschien wel van dit hele Mario-spel, zit verscholen in een extra spelstand: de Coin Challenge.

 

De Coin Challenge biedt toegang tot verschillende packs met steeds drie willekeurig gekozen levels. Het Mushroom Pack bevat bijvoorbeeld een level uit wereld 1, eentje uit wereld 2 en een level uit een geheime wereld. Die drie levels moet je achter elkaar, met een enkel leven en onder hoge tijdsdruk voltooien. Spring je halverwege het derde level met je moeizaam vergaarde muntenscore per ongeluk in een gat? Pech gehad, je kan weer helemaal opnieuw beginnen. Kun je meteen proberen onderweg nóg meer munten mee te pikken.

 

Alles draait om de muntenscore aan het eind van het derde level. Die wordt opgeslagen en kan via StreetPass worden uitgewisseld. Kan iemand jouw record in diezelfde drie levels breken? Opeens ben je niet meer voor je lol, maar voor de score op muntenjacht, waarbij elke munt telt, en je ene leventje weer écht van levensbelang wordt. Dat geldt ook voor je sprong in de vlaggenmast aan het eind van elk level: raak je de top dan wordt je muntenscore voor het hele level verdubbeld. Dus bereid je voor op ultieme frustratie als je er nét onder springt.

 

De Coin Challenge-stand redt deze Mario. Hij maakt het spelen van Mario ouderwets spannend en uitdagend. Hij moedigt aan de meesterlijk ontworpen levels vaker dan eens te doorlopen en al hun gouden geheimen bloot te leggen. Zo’n serie van drie levels is perfect geschikt voor een spelsessie van vijf minuten, en dus voor een handheldsysteem. 

 

 

Het mooie is ook dat elke spelsessie bijdraagt aan een groter geheel; je totale muntenscore, die rechts onder in beeld steeds hoger oploopt. Elke keer dat je een muntje pakt, in welke spelstand dan ook, loopt de meter verder op. Hij staat bij mij inmiddels op 43.292. Zal er wat gebeuren als ik de grens van 50.000 doorbreek? Wie weet. Nintendo belooft dat er in elk geval iets bijzonders gebeurt als je het ultieme doel van New Super Mario Bros 2 hebt bereikt: een score van 1.000.000 munten.

 

En zo krijgt deze Mario-platformer dan toch nog de maanden speelduur die hem z’n munten waard maakt. Het hoofdspel is ouderwets leuk, maar ook te kort, makkelijk en voorspelbaar. Het spel wordt gered door de Coin Challenge die voor échte uitdaging en replay value zorgt.