Mortal Kombat 11: Aftermath review (PS4) – fantastische content overschaduwd door gigantische prijs 

Mortal Kombat 11: Aftermath review (PS4) – fantastische content overschaduwd door gigantische prijs 2020-06-02T11:08:13
Een unicum in het land der fatality’s, babality’s, brutality’s en gore: Mortal Kombat krijgt z’n allereerste echte uitbreiding. Inclusief een met fanservice doordrenkt verhaal en nieuwe personages om combo’s voor in je hoofd te stampen. MK-fanboy Marvin vermaakt zich uitstekend met Aftermath, maar valt wel over het gigántische prijskaartje.

Sinds ik tig jaar geleden bij mijn ouders in de auto op de achterbank zat en met open mond naar enorm vierkante bloedspetters op mijn oude GameBoy zat te staren, ben ik hooked aan Mortal Kombat. De gruwelijk vette actie, de sadistische finishers, de lekkere one-liners, het ontgrendelen van nieuwe vechters (een cruciaal onderdeel van elke fighting game als je het mij vraagt), terugkerende personages die steeds verder worden uitgediept en een bak aan mysterieuze lore: ik kan er geen genoeg van krijgen. En niet alleen op videogamegebied.

Want ja, ik ben die idioot wiens hart sneller gaat kloppen bij het horen van die heerlijke EDM-soundtrack. Ik ben die lul die alle Mortal Kombat-films en -series op DVD heeft (en anders Marktplaats en Ebay in de gaten houdt) en ze trots een prominent plekje in z’n verzameling geeft. Alles aan deze franchise is fucking awesome, omdat het een uit de kluiten gewassen, foute actiefilm durft te zijn, terwijl er nog steeds ruimte is voor fantastische fighting gameplay. Bij de vraag of ik de eerste Mortal Kombat-DLC mét een verhaal ooit wilde reviewen, getiteld Aftermath, hoefde ik dus niet na te denken. Hell yeah! Wat volgde waren enkele uren aan actie die mij razend enthousiast maken over de (twijfelachtige) toekomst van de franchise, maar ook een pijnlijke confrontatie met de geldbeluste insteek van NetherRealm en Warner, dat het enthousiasme direct inperkt.

Mortal Kombat 11: Aftemath - Fujin vs Shang Tsung
                         

De enige echte Shang Tsung

Het is bijna exact een jaar geleden dat Mortal Kombat 11 het kwaadaardige meesterbrein Shang Tsung onthulde. Nu is dat normaalgesproken al een moment waarop ik mijn handen in de lucht gooi – zielen zuigen verveelt niet – maar déze aankondiging tijdens een MK11-livestream zal ik nooit vergeten. Een camera die inzoomt op The Crypt op een wel erg bekend eiland, en eenmaal binnen de evil sorcerer Shang Tsung onthult. Luid geschreeuw klinkt uit de kelen van het live publiek en mijn kaak slingert net zo hard naar beneden als de eerste keer dat ik ooit een Fatality uit mijn vingertoppen kreeg. Ik stuur direct een berichtje naar mijn broer, die me ooit de eerste Mortal Kombat onder mijn neus schoof en me ook kennis liet maken met de films: ’DUDE, ZE HEBBEN DE ECHTE SHANG TSUNG!’

Acteur Cary Tagawa (die ken je misschien ook hier van) als Shang Tsung is het perfecte huwelijk tussen de gametak en de live-action-tak van de Mortal Kombat-franchise, en het doet me erg goed om te melden dat hij een prominente plek heeft in de Aftermath-DLC. Na het verslaan van de niet al te interessante Kronika in de basisgame, is het erg fijn om met een échte bad guy te mogen spelen, ook al voegt hij zich voor dit DLC-verhaal bij de good guys om samen de tijdlijn te beschermen en Kronika voor eens en altijd weg te vagen. Je ramt in zo´n vier uurtjes makkelijk door het verhaal heen, dat een paar leuke wendingen heeft en Mortal Kombat-iconen als Shao Kahn en Sindel de nodige aandacht geeft.

Mortal Kombat 11: Aftermath - Sindel & Shao Kahn
                 

Gore-hoogtepunten en fanservice

De cutscenes zijn een waar genot voor een Mortal Kombat-filmfan als ik en ze deden me meermaals afvragen waarom NetherRealm eigenlijk geen film of serie maakt met deze tech. Het eeuwige gekibbel tussen Raiden, Liu Kang en Shang Tsung wordt regelmatig afgewisseld met enorm inventieve actiescenes, gevuld met akelig creatieve kills die het goed zouden doen op het witte doek. Ook op het gebied van Mortal Kombat-lore kan ik mijn fix krijgen in deze DLC: naast overduidelijke fanservice als Shang Tsung, zitten er talloze verwijzingen naar de geschiedenis van de franchise in.

Dit wordt onder andere bewerkstelligt door de nieuwe personages, waarvan mijn favoriet ongetwijfeld Raidens broer Fujin is. Niet alleen heeft hij de interessantste rol in het verhaal van Aftermath, ook zijn rijke geschiedenis lijkt een onuitputtende bron aan obscure referenties naar gebeurtenissen en bekende (en minder bekende) personages te zijn. Ik betrapte mezelf erop dat ik hem in ieder geval één keer tegen alle anders personages wilde laten vechten (hetzelfde geldt voor Sheeva), gewoon om effe te kijken hoe ze elkaar confronteren voor het gevecht start. Zijn op wind gebaseerde aanvallen zijn daarnaast lekker vluchtig én bruut, en dat past wel bij mijn speelstijl. Het is ook leuk om Sheeva weer eens in een MK te zien vechten, en Robocop… tja, het is motherfucking Robocop. Badass dus.

Mortal Kombat 11: Aftermath - Sheeva vs Robocop

Er wordt zelfs verwezen naar het wanproduct dat Mortal Kombat Mythologies: Sub-Zero heet – misschien wel de enige MK-game die ik niet heb gespeeld, omdat ‘ie praktisch onspeelbaar is. Zo zijn er talloze momenten waarvan je als Mortal Kombat-fan een brede glimlach op je bakkes krijgt. Of het nou Shang Tsung is die ’Your soul is mine!’ zegt terwijl hij naar de camera wijst, Robocop die over Striker praat, Noob Saibot die een referentie maakt naar Onaga of Sheeva die het hoofd van Motaro (een sub-boss uit Mortal Kombat 3) doormidden scheurt voor ze aan een gevecht begint: het is een feest van herkenning. Dit soort fanservice maakt duidelijk dat Aftermath niet effe een simpele cash grab is voor de ontwikkelaar, al denkt de uitgever daar misschien anders over. Kijk maar naar de absurd hoge prijs: 40 euro.
                      

60% van de prijs voor 20% van de content?

De Aftermath-DLC is precies de content die Mortal Kombat 11 nodig had om fris te blijven in 2020, en ik had ‘m overladen met lof als hij twintig euro goedkoper was. Want 40 euro voor twee uur aan cutscenes (misschien 20% van de duur van de main game), drie nieuwe personages en een hoopje skins is bijna lachwekkend veel. Het wordt extra pijnlijk voor iedereen die Mortal Kombat 11 al vanaf dag één speelt, want je wordt gedwongen om de DLC voor 40 euro binnen te harken, terwijl compleet nieuwe spelers een bundel met de main game en de eerste Kombat Pack voor 60 euro kunnen aanschaffen. Deze verhouding is verdomd scheef, en bijna net zo bruut als de fatality’s waar de franchise bekend mee is geworden. Het staat in schel contrast met de fanservice waar de DLC mee doordrenkt is, om je trouwe spelers zo te naaien.

Mortal Kombat 11: Aftermath - Kano Friendship

Gelukkig hoef je de DLC niet aan te schaffen om toch een hoop voordelen te ervaren. De nieuwe (eigenlijk klassieke) stages Dead Pool en Soul Chamber, de stage fatalities voor nieuwe én bestaande arena’s – nóg meer fanservice! – en de immer hilarische Friendship-finishers voor alle personages zijn beschikbaar voor iedere speler door middel van een gratis update. Ook is er een scala aan quality of life-veranderingen en aanpassingen die de meta-game beïnvloeden, maar al die gratis content doet je toch afvragen hoe het kan dat Warner op de prijs van 40 euro voor de DLC uitkwam. 

Misschien is het om het salaris van de enige echte Shang Tsung te kunnen betalen… iets waar ik als Mortal Kombat-fanboy vrede mee zou kunnen hebben, maar als gamejournalist toch gigantische vraagtekens bij moet zetten. Wachten op de budgetbak is mijn advies.

Conclusie 

SCORE: 69
De fantastische inhoud van de Aftermath-DLC mag niet afleiden van z’n gigantische prijskaartje. Hoewel ik me zelden zó vermaakt heb met een Mortal Kombat-verhaal en de nieuwe fighters en stages een genot zijn voor (oude) fans, voelt de prijs van 40 euro voor alleen de DLC als een ongenaakbaar harde brutality.
De fantastische inhoud van de Aftermath-DLC mag niet afleiden van z’n gigantische prijskaartje. Hoewel ik me zelden zó vermaakt heb met een Mortal Kombat-verhaal en de nieuwe fighters en stages een genot zijn voor (oude) fans, voelt de prijs van 40 euro voor alleen de DLC als een ongenaakbaar harde brutality.

REACTIES (26) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord