Lord of the Rings: Conquest 

Lord of the Rings: Conquest 2012-09-17T13:15:30
Jan heeft Tolkien’s meesterwerk ontelbare keren gelezen, heeft alle drie de extended versions op dvd in de kast staan en is nog steeds niet Bored of the Rings. Hij schoof dan ook opgewonden het Conquest schijfje in zijn console…

Het was 2002; ik speelde voor het eerst The Lord of the Rings: The Two Towers, en mijn mond viel open van verbazing. De gamepersonages, de speelwereld, de muziek… De sfeer werd nog versterkt door het feit dat filmbeelden bijna naadloos overgingen in ingame beelden. Oké, de gameplay was achteraf gezien wel erg rigide lineair en kort (het spel werd gekscherend ook wel The Two Hours genoemd) maar we hadden te maken met een nieuwe soort filmgame. En voor die tijd was dit echt een reuzenstap vooruit.

Illusie
We zijn inmiddels dik zes jaar verder en Conquest doet op sommige momenten denken aan het spel The Two Towers, en dat is geen goed ding.
Het spel wekt de illusie dat je deze keer daadwerkelijk alle grootschalige gevechten uit de LotR trilogie mag naspelen, maar ook nu ontkom je niet aan ingame begrenzingen, zoals ondoordringbare muren, omheiningen, wallen van houten spiesen en ga zo maar door. Toch veer je wel degelijk even op als LotR fan wanneer je door memorabele omgevingen als Helm’s Deep, Minas Tirith en de mijnen van Moria knokt, die stuk voor stuk fraai zijn nagemaakt.

LotR Iconen
Helaas lijkt er qua gameplay niet veel veranderd sinds het Twee Toren spel. De actie is simpele hack & slash, maar verzandt al heel snel in chaotische onoverzichtelijke battles… met als het gevolg dat je vooral knopjes aan het rammen bent.
Je kunt kiezen uit een archer, scout, mage of een tank type, ieder met unieke skills en moves. Verder kun je op gezette tijden vechten met Frodo, Gimli, Ents en andere iconen. Dat is erg leuk, maar ook hier overheerst de chaos. Natuurlijk is het een magisch moment wanneer je oog in oog staat met Wormtongue of Saruman, maar wanneer zij ook middels hectisch knoppenrammen redelijk eenvoudig het loodje leggen, gaat er toch wel wat van de magie verloren.

Bijna lullig
Aardig is de Rise of Sauron campagne. Hier stellen de makers de vraag: “What if Frodo failed?” Dan speel je een alternatieve verhaallijn waarbij het leger van Sauron al het Goede in Middle-Earth moet vernietigen. Je mag dan zelfs als Balrog en Sauron himself spelen! Dat klinkt echter leuker dan het is. De Balrog en Sauron zijn karakters van mythische proporties, en om ze nu als speler zelf te besturen voelt, tja, gewoon niet goed. Het wordt dan ook bijna lullig in beeld gebracht. Zo ben je de complete Shire in de brand aan het zetten met je Balrog-adem, terwijl een groepje Hobbits op je enkels inhakt. En ook de alom gevreesde Lord of Darkness verwordt tot een standaard gamepersonage waar iedereen gewoon tegen schreeuwt en vecht.
Het klopt gewoon niet… en dat geldt voor meer in dit spel.

Halen als...

- Je knopjes wilt rammen in Middle-Earth.
- Je ook eens Hobbits in de pan wil hakken.
- De games The Two Towers en Return of the King je goed bevielen.

Conclusie
LotR: Conquest is een wel erg simpele hack & slash game geworden die slechts de illusie geeft van grootschalige battles.

REACTIES (0) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord