Immortals Fenyx Rising Review (Xbox Series X) - De beste Ubisoft-game sinds jaren 

Immortals Fenyx Rising Review (Xbox Series X) - De beste Ubisoft-game sinds jaren 2020-11-30T15:21:20
Wouter weet maar al te goed dat ‘Gij zult een game niet op zijn titel beoordelen’ één van de 26 geboden is die Socrates van de Styx-berg liet rollen, dus probeert hij dat ook niet te doen met Immortals Fenyx Rising.

Je vindt Immortals Fenyx Rising waar de zon opkomt tussen Assassin’s Creed Odyssey en The Legend of Zelda: Breath of the Wild, en het is precies waar ik wilde zijn. De sprankelende, volle kleuren geven mij de vreemde behoefte alles te willen opeten of in ieder geval in m’n mond stoppen. De open fantasiewereld van deze Ubisoft-game, die gestoeld is op Griekse mythologie, nodigt uit om te verkennen, om uit te pluizen en vooral vanaf grote hoogten te bewonderen. Het is allemaal zo intens oogstrelend, zo vrolijk en fijntjes geanimeerd, dat de pessimist in mij onmiddellijk op zoek ging naar scheurtjes in de op het eerste gezicht briljante Immortals Fenyx Rising. Eh, op die enorme generieke titel na dan.


     

Aan de traversal zal het niet liggen!

Er moet haast wel iets mis zijn met Immortals Fenyx Rising, ondanks dat ik echt lang niet zó betoverd ben geweest door een game. Het is niet alleen de prachtige wereld, de soepele animaties van zowel het hoofdpersonage Fenyx als de vijanden en alle andere esthetische zaken die me in hun greep houden, het is ook de enorm solide gameplay. Dat begint al bij de traversal, oftewel het voortbewegen door het onwaarschijnlijk mooie, mythische Golden Isle. Dit blijft gedurende de game een fijne bezigheid, of je nou op je mount zit, door de lucht suist of aan het klimmen bent. Je hebt altijd het gevoel alles onder controle te hebben en Fenyx is verdomd responsief voor een Oudgriekse held.

De meest opvallende overeenkomst met Zelda: Breath of the Wild is wel het klimmen. Dit werkt eveneens met stamina - net zoals bijna alles wat je in deze game doet overigens - dat verdeeld wordt in wat Immortals Fenyx Rising ‘chunks’ noemt (ik zei toch dat ik alles wilde opeten?). Je kunt niet in de eerste uren met één klauterpartij de top van de hoogste standbeelden bereiken, want als je stamina op is, dan sodemieter je naar beneden. Inderdaad, zo werkte dat in Breath of the Wild ook. Immortals steelt er op los, maar is goed in dat jatwerk. Ik zal niet beweren dat Ubisoft Quebec haar game Breath of the Wild op sommige vlakken zelfs overtreft, want dan krijg ik vast allemaal groeperingen achter me aan. Maar stiekem… doet ‘ie dat wel.

Immortals Fenyx Rising Tower

Fenyx kan verschillende mounts temmen en daarmee met een lekker rap drafje over de wat plattere landschappen galopperen. Ook dat voelt goed en de bewegingen van je rijdieren overtreffen qua sierlijkheid met gemak dat van een Assassin’s Creed Valhalla. Er zijn echter genoeg hoogteverschillen op de Golden Isle en dus heb je vaak de Wings of Daidalos nodig om de ravijnen, bergen en grootste afstanden te trotseren. Dit is de meest spectaculaire manier om je voort te bewegen en een extra dot snelheid of een duikvlucht zorgt ervoor dat het tempo er goed in blijft. Het meest indrukwekkende is wel dat de overgang naar wandelen, op je mount springen of zelfs klimmen zo goed als altijd vlekkeloos verloopt. Het maakt bijna niet uit op wat voor ondergrond je na het vliegen landt, Fenyx is feilloos als het gaat om traversal-overgangen. Knap staaltje bug testing daar!
     

Kannone, wat een lekkere combat!

Maar dan is de combat vast repetitief, veel te makkelijk of gewoon ongeïnspireerd, toch? Geenszins, het-glas-is-halfleeg-Wouter! Ik speel deze game op Hard en de gevechten zijn bijna altijd intens, uitdagend en weer een paar mythische monsters over de kling jagen geeft immens veel voldoening. Deels omdat ze wegschieten als een raket iets is dat om een of andere reden het beste is wat een verslagen vijand kan doen.

Immortals Fenyx Rising Combat

Niet dat het vechtsysteem in Immortals nou zo ontzettend complex is, want je hebt in de basis een dodge, een heavy (lompe bijl) plus light attack (soepel zwaard), je kan met je boog schieten en pareren. Dan is er nog een stealth attack en er zitten special moves onder de RB-knop, maar het wordt pas ingewikkeld wanneer je besluit om te upgraden en de meer geavanceerde technieken hun intrede doen. Zo heb ik een hele fijne heavy counter ontgrendeld die flinke schade doet vlak nadat je een vijandelijke aanval hebt gepareerd, iets dat erg veel voldoening geeft wanneer het weer lukt. Ook een move waarmee ik vliegende monsters naar me toe kan trekken laat me elke keer weer genieten van een ministootje endorfine. Fuck niet met Fenyx!

De simpelheid van de combat zit ook in het gedrag van de vijanden: elke baddie heeft tussen de drie en zes moves, waarbij de grootste mofo’s er meestal meer hebben. Die aanvallen dien je te herkennen, zodat je ze in het beste geval kunt pareren om hun stun bar leeg te maken, waarna je lekker los kan gaan op een versufte Minotaur. Is de aanval niet af te weren, dan gloeit je tegenstander duidelijk rood op en moet je snel ontwijken, want anders krijg je een flinke oplawaai. Een perfect getimede ontwijking zorgt ervoor dat de tijd vertraagd, nog zo’n effect waar je altijd voor wil gáán. Het timen van je verdediging, het constant letten op je stamina en of je genoeg hebt om special moves te doen, het gebruiken van potions: de gevechten in Immortals Fenyx Rising hebben iets ritmisch en dus moet je in de juiste flow terechtkomen, zoals in de beste games het geval is.

Immortals Fenyx Rising Combat hammer
     

Perfecte puzzels

Wacht even, de béste games? Kom op, dit is een nieuwe IP van Ubisoft die zomaar gedropt wordt na de releases van twee games in grote franchises! Hier moet iets mis mee zijn! Zijn de puzzels misschien niet zo boeiend en loop je je tussen het vechten door maar een beetje te vervelen op de Golden Isle? Nee, pessi-Wouter, je zit er nu echt helemáál naast. Want de Vaults (je kunt ze net zo goed Shrines noemen) en Myth Challenges in Immortals zijn misschien wel het allersterkste aan deze game. Dit is hét aspect waarin de leerling z’n meester weet te overtreffen, want ik heb zelden slimmer en beter ontwikkelde puzzels gezien dan in dit gek betitelde openwereld-avontuur.

Het beste aan de puzzels is de enorme variatie en verscheidenheid in de systemen, mechanieken en physics die de raadsels en uitdagingen te bieden hebben. Steeds als je denkt dat je alle verschillende regels en mogelijkheden wel hebt gezien, komt er weer iets nieuws en verrassends op je pad. Na een reeks puzzels waarin je grote stenen ballen in geulen moet zien te krijgen, staat zo’n ronde kei opeens in de fik, waardoor je ‘m niet kan duwen. Of net nadat je gewend bent dat speciale stalen kubussen op drukplaten gelegd moeten worden, blijkt opeens dat je ook gewoon een willekeurige rots uit de natuur kunt trekken voor hetzelfde resultaat.

Immortals Fenyx Rising Puzzle

Het is opmerkelijk hoe goed Immortals Fenyx Rising je brein weet uit te dagen op een prikkelende wijze, zonder dat de game je frustreert omdat de oplossing van een puzzel vergezocht is. Soms weet Ubisoft zelfs raadsels op je af te smijten die de complexiteit van een gemiddelde Tomb Raider-tombe doen verbleken, en dat zonder de eigen interne logica ook maar een beetje los te laten. Het komt wel eens voor dat je even écht geen idee hebt wat er van je wordt verlangd, helemaal omdat er geen Eagle View is of een andere manier waarop belangrijke objecten in de omgeving oplichten. Maar dan zie je opeens een pijldoelwit ergens verborgen in een hoekje, of een slim verborgen kapot te meppen muur, waarna alles op z’n plek valt. Ik kan deze studio niet genoeg feniksveren in de reet steken over wat een enorme prestatie deze game is. Er zijn tientallen verschillende systemen die perfect samen moeten werken, in harmonie dienen te zijn, voordat ook maar de helft van wat deze game te bieden heeft mogelijk is. Just wow.
     

Een 100 dan maar?

Is Immortals Fenyx Rising een perfecte game? Een onverwachte, late binnenkomer voor GOTY en misschien zelfs wel meer dan dat? Ik ben hier intens van aan het genieten, maar je vergeet een aspect in twijfel te trekken. Eentje die best belangrijk is: het verhaal. Zodra er een cutscene begint, zodra Zeus, Prometheus, Aphrodite of wie dan ook begint te praten, zijn ze me bijna elke keer weer kwijt. Echt élk personage heeft een accent, iets dat Grieks moet voorstellen, en dat weet niet elke acteur even goed te lappen. Het is een onbegrijpelijke stijlkeuze omdat het amper toegevoegde waarde heeft. Als de personages normaal zouden praten, zouden we dan vergeten dat deze game gebaseerd is op Griekse mythologie? Zou iemand boos worden als Ubisoft de Hollywood-manier had gekozen en gewoon voor een Brits accent was gegaan?

Immortals Fenyx Rising cutscene

Het is echter vooral de combinatie van deze tongvallen met de mate van humor die de schrijvers proberen te bereiken, dat stoort. Het is duidelijk dat Ubisoft voor ‘quirky’ gaat in Immortals, maar ze slaan vaker de plank mis dan raak, waardoor het regelmatig raar of zelfs onbegrijpelijk overkomt. Ik snap de emoties die de personages proberen over te brengen vaak niet en soms voél ik dat er een grap gemaakt wordt, maar mis ik de clou of vind ik het gewoon écht niet grappig. De Griekse mythologie wordt vaak op de hak genomen, vooral door  ‘vertellers’ Zeus en Prometheus, maar om sommige van deze referenties te begrijpen moet je volgens mij een kunsthistoricus zijn.
     

Misschien wel jouw GOTY

Het wisselvallige verhaal valt gelukkig in het niet met de rest van de game. Bij de puzzels, de gevechten en het ontdekken van de prachtige wereld heb ik regelmatig gejuicht, met open mond zitten staren of hoofdschuddend mij verbaasd over hoe knap het verzonnen en ontwikkeld is. Vervolgens ga ik een verhaalmissie in en kijk ik een paar minuten naar een filmpje waarin me gevraagd wordt om ‘hero stuff’ te doen, iets wat grappig zou moeten zijn. Het motiveert niet bepaald om de Goden te helpen, maar gelukkig doet de belofte op weer een prachtig landschap, een ingenieuze puzzel of een spannend gevecht dat wel.

Immortals Fenyx Rising Cover Art

Mogelijk kun jij het verhaalaspect van Immortals makkelijker door de vingers zien of, in het beste geval zelfs wel waarderen. Mogelijk ben jij niet zo’n zeikende pessimist die overal halflege glazen ziet. In dat geval ben ik jaloers, want dan heb je hiermee misschien wel je favoriete game van het jaar in handen. En fuck die generieke titel, je kunt de game toch gewoon noemen hoe je wil?

Conclusie 

SCORE: 90
Immortals Fenyx Rising biedt lekkere combat, soepele traversal en uitmuntende puzzels in een oogverblindend mooie, coherente wereld. De bijna perfecte (en veelal goed gejatte) gameplay staat echter enigszins haaks op de vreemde toon die wordt aangeslagen in het verhaal. Ubisoft Quebec heeft geprobeerd een bepaalde eigenzinnigheid in de personages en gebeurtenissen te stoppen, maar ik heb moeite de humor of speelsheid ervan in te zien. Hopelijk kan jij dat wel, want dan is Fenyx je man/vrouw en ga je samen een héérlijke tijd tegemoet!
Immortals Fenyx Rising biedt lekkere combat, soepele traversal en uitmuntende puzzels in een oogverblindend mooie, coherente wereld. De bijna perfecte (en veelal goed gejatte) gameplay staat echter enigszins haaks op de vreemde toon die wordt aangeslagen in het verhaal. Ubisoft Quebec heeft geprobeerd een bepaalde eigenzinnigheid in de personages en gebeurtenissen te stoppen, maar ik heb moeite de humor of speelsheid ervan in te zien. Hopelijk kan jij dat wel, want dan is Fenyx je man/vrouw en ga je samen een héérlijke tijd tegemoet!

REACTIES (29) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord