Homefront 

Homefront 2012-09-17T13:14:13
Zowel de oplettende als de onoplettende lezer zal het niet ontgaan zijn: we hebben Homefront de afgelopen maanden op de voet gevolgd. Ondanks de Koreaanse bezetting op de redactie wisten Jan en Maarten off radar toch een review exemplaar van THQ’s veelbelovende shooter te pakken te krijgen en speelden ze de game met de tagline ‘Home Is Where The War Is’ meerdere keren van begin tot het eind door. Hier volgt hun verslag van het front…

Iedereen die Half-Life 2 en (de singleplayer van) Call of Duty: Modern Warfare heeft gespeeld, zal bij aanvang van Homefront zien waar Kaos Studios de mosterd vandaan haalt. Met name Valve’s onbetwiste meesterwerk vormde een bron van inspiratie, hetgeen vooral blijkt uit de openingsscène van Homefront. Wij hebben het eerste level meerdere keren gespeeld, maar de impact ervan laat je telkens, zelfs als je weet wat er komen gaat, niet onberoerd.

Korea is Amerika binnengevallen en onderdrukt het volk met keiharde hand. Deportaties, standrechtelijke executies, mannen die met geweerkolven in elkaar worden geslagen, gezinnen die uit elkaar worden gerukt, ouders die voor de ogen van hun kinderen worden neergeschoten… als speler ervaar je met name de eerste helft van de game steeds een ongemakkelijk gevoel en kun je niet wachten om de Koreaan met gelijke munt terug te betalen.

Jij bent in dit geval Robert Jacobs, een voormalig gevechtspiloot die in het begin van de game van zijn bed wordt gelicht en hardhandig wordt afgevoerd. Gelukkig komt het verzet je te hulp, en van het moment dat je je eerste Koreaan door het hoofd hebt geschoten, is er geen weg meer terug; ook jij bent nu onderdeel van het verzet.

Wapens
Wat direct opvalt is de diversiteit aan wapens in Homefront, maar de munitie is daarentegen behoorlijk schaars. Je bent verplicht om vaak te wisselen tussen wapens en waar nodig wapens van vijanden op te pakken, om de simpele reden dat je eigen schietijzers vaak leeg zullen zijn. Struikel je in de meeste shooters over de dozen kogels en granaten, in Homefront is dat allerminst het geval. Iedere kogel telt en als een Rambo om je heen sproeien is dus echt onverstandig.

De guns voelen lekker, de terugslag is goed maar vooral het geluid en de overall feel zijn gewoon vet. Je zult ook af en toe mogen stoeien met een sluipschuttersgeweer, al dan niet gedempt, en dat verveelt simpelweg nooit.

De sequenties duren gewoon net wat langer waardoor het schieten met een snipergun, anders dan in de meeste shooters, geen verplicht nummertje geworden is. Hier pas het steevast in de context. Met name wanneer je uiteindelijk in no mans land belandt (het gebied dat (nog) niet door Koreanen bezet wordt) is het sluipschuttersgeweer onmisbaar om op afstand doorgedraaide Amerikanen (!) uit te schakelen.

Deze retards laten je geen keuze want ze wantrouwen alles en iedereen, en zijn compleet opgefokt. In de provisorische kampen van deze gasten zie je overal opgeknoopte Koreaanse soldaten, afgehakte Koreaanse hoofden op spiesen en andere zaken die duiden op wrede martelpraktijken. Had je eerst nog gruwelijke haat voor de vijand, als je dit ziet, krijg je bijna medelijden met de stakkers die zich door deze doorgesnoven hillbillies hebben laten vangen.

Krijsen
Wat ons betreft is het eerste deel van de game, waar de actie plaatsvindt in alledaagse omgevingen, het sterkste deel van de game. Het is een beklemmende ervaring om te zien hoe de Amerikaanse woonwijken zijn verworden tot oorlogsgebied. Zeg maar de ‘urban setting turned warzone’ waarbij de kapot geschoten straten, sportvelden en winkelcentra hun oorspronkelijke functie hebben verloren.

Zo zul je op diverse plaatsen komen die je nog niet eerder hebt ervaren in een shootergame. Wat te denken van een massagraf op een voormalig honkbalveld? Of een zwaarbewaakt werkkamp waar je in de val loopt omdat jij en je mede verzetsleden verraden zijn?

Bizar is dan weer de overval op een winkelcentrum waar brandstof te halen valt. De aanval vindt plaatst in het holst van de nacht en is sowieso al intens, maar wanneer een fosforaanval de Koreanen in lichterlaaie zet, en de vijanden de longen uit hun lijf krijsen, zul je echt even moeten slikken.

Rianna, een lekkere chick die bij het verzet zit, kan ‘t op dat moment allemaal niet langer aanzien en brult ‘put these suckers out of their misery!’, waarna je met je scoped gun nog wat geflambeerde Koreanen neerhaalt. Connor, na Boone de tweede man van het georganiseerde verzet, brult op dat moment ‘Who is shooting? Let these motherfuckers burn!’

De sfeer wordt echter nog grimmiger wanneer er een fosfor raket uit de koers raakt en de verzetsleden raakt! Om jezelf in veiligheid te brengen, dien je door de enorme vuurzee te rennen, terwijl je strijdmakkers voor je ogen verbranden. Brrrrr.

Goliath
Dat Homefront zich in de toekomst afspeelt, merk je niet direct aan de wapens. Het jaar 2027 is dan ook niet zo heel ver weg meer, natuurlijk. Wel voelen de wapens iets heftiger aan en hebben ze meer impact. Toch kom je ook nog behoorlijk wat provisorische schietijzers tegen. Van die dingen waar de scope er met een beetje tape aan vastgeplakt is. Maar wat wil je? Je bent aangesloten bij het verzet: je moet pakken wat je pakken kan en alle guns die schieten, zijn mooi meegenomen!

Toch heeft het verzet één super wapen, en dat is de Goliath, een uit de kluiten gewassen tank die op afstand bestuurbaar is. Het ding heeft zes grote wielen en walst over auto’s heen alsof ze er niet staan en laat dikke muren lijken op bordkarton.
De Goliath is echter op z’n best als je er targets mee tot pulp gaat schieten. Met een soort verrekijker kun je als speler je doelwit instellen en de Goliath schiet het met een paar van z’n raketten helemaal aan gort.

Hoewel deze krachtpatser best een hoop kan incasseren, houdt ie er niet van als er projectielen van bovenaf op ‘m worden gedropt. Om dat te voorkomen, is het jouw taak om Koreanen die met een RPG op bijvoorbeeld een balkon of dak staan te snipen, de volle laag te geven.

Ondertussen stuur jij het gevaarte aan met je afstandsbediening en schiet je helikopters met het grootste gemak uit de lucht. Het voelt als een soort kat en muisspel, maar in plaats van een straatkatje heb je te maken met een moordlustige tijger. Hij maakt zelfs een soort grommend geluid!

Helikopter
Zodra je in de huid kruipt van gevechtspiloot Jacobs, begint je avontuur in het verzet. Het verhaal brengt je in kampen, verwoeste woonwijken en hier en daar een tunneltje. Het is voornamelijk het volgen van de verhaallijn afgewisseld met wat dikke shoot-outs en spelen met de Goliath. Pas halverwege de game krijg je te maken met echte variatie in de gameplay als je die opgefokte rednecks moet snipen waar we het eerder over hadden.

In het voorlaatste level mag je eindelijk je ware kunsten laten zien. Samen met je verzetsbuddies heb je een helikopter weten te bemachtigen, en hij is helemaal voor jou! Dat wil zeggen: de hoogte, de richting en de raketten en kogels… jij bestuurt het allemaal. Drie tankers moet je escorteren terwijl je vanuit je chopper de vijand trakteert op de nodige kogelregens.

Het is een welkome afwisseling, maar het voelt wel een beetje als een verplicht nummertje. Bovendien hebben we dit al eens eerder (en beter) gezien in Black Ops en Medal of Honor. En dat terwijl de rest van de game qua setting behoorlijk nieuw en origineel te noemen valt.

Gedroomde finale

Het laatste gevecht op de Golden Gate brug is de gedroomde finale. Dit iconische bouwwerk dien je eerst te bestoken vanuit helikopters (een duidelijke ode aan de beroemde helikopterscène uit Apocalypse Now), vervolgens dien je een pad richting de brug af te leggen, om daarna via stellages je een weg omhoog te banen om uiteindelijk op de beroemde brug te belanden voor een alles of niets eindstrijd.
Het laatste level is daadwerkelijk episch en laat je versuft achter, met het kippenvel nog op je armen.

Overtuigend maar kort
Homefront laat dan ook een diepe indruk achter, vertelt een gedurfd verhaal en weet op multiplayer gebied een nieuwe dynamiek neer te zetten. Tegelijkertijd is de singleplayer, geheel in lijn met de first-person shooters van vandaag de dag, wel erg aan de korte kant en was onze honger simpelweg nog lang niet gestild.

Je leeft mee met Jacobs en zijn strijdmakkers en begint de Koreaan intens te haten, maar een paar uur langer had de game goed gedaan. Voorts is het jammer dat het spel halverwege de rit het thema, “Home is Where The War Is”, een beetje loslaat en dan wordt het toch wat meer standaard allemaal.

THQ en Kaos Studios zijn er desalniettemin in geslaagd om overtuigend een nieuwe franchise in een van de meeste competitieve genres van dit moment neer te zetten. Het moet wel heel raar lopen als we geen Homefront 2 gaan zien. Wij zitten er in ieder geval al klaar voor…

Conclusie

Homefront kent een heftige singleplayer die je niet onberoerd laat. Waar het spel grafisch niet tot de top behoort, weet het qua impact absoluut boven vele genrebroeders uit te stijgen. Multiplayer biedt met zijn battle points systeem een frisse en uitermate vermakelijk vervolg. Als totaalpakket is Homefront dan ook zeker geslaagd.

REACTIES (5) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord