Guild Wars 2 review 

De start van Guild Wars 2 is voor mij niet anders dan bij een andere MMO. Ik ga eerst op zoek naar het geilste, vrouwelijke personage en geef dit een vreselijk zoete naam. Denk aan een wulpse roodharige dame die luistert naar de naam Cupcake, Sweetheart, Lemon of Sweety Pie. Want hoe stom is het om zo’n personage aan te spreken met een zin die begint met ‘hey’ en dan vervolgens de naam van mijn personage. Dan moet voel je je wel een achterlijke dwaas en het is voor mij DE reden om mezelf zo te noemen. 

Helaas bleken alle zoete namen al bezet en werd het maar Moregasm, de roodharige, rondborstige schoonheid die door het leven gaat als Elementalist. Ze stort spreuken over je uit als een regen van genot, in de hoop dat je snel sterft. En als je vecht voor je laatste adem, ramt ze zonder pardon een staak door je hart.

Oogsnoep

Met deze wolf in schaapskleren stap ik de wereld van Guild Wars 2 binnen. Een die misschien nog wel mooier is dan mijn eigenste Moregasm. De watereffecten zijn prachtig en de ene nederzetting na de andere ziet er oogstrelend uit. De ene keer loop ik in een soort van Italiaanse olijventuin en het volgende moment sta ik in een griezelig moeras.

Voor deze MMO is het uiterlijk van belang en dat is iedere seconde te zien. Zeker als je in Divinity’s Reach, de hoofdstad van de mensen, om je heen kijkt naar alle middeleeuwse architectuur. Het vloeit allemaal prachtig in elkaar over, ik zat gewoon even met m’n mond open voor het beeldscherm.

Voor ieder wat wils

Zelden heb ik een zo complete MMO gespeeld als GW2. Je kan zoveel doen, er is eigenlijk wel voor ieder wat wils qua vermaak. Zo kun je de wereld verkennen en samen met andere spelers het opnemen tegen de gezamenlijke vijanden. Dit doe je in een dungeon of via public quests. Heb je geen zin in gezelschap, dan volg gewoon je persoonlijke verhaal, dat aanvoelt als een singleplayer RPG.

Je kan het echter ook opnemen tegen andere spelers. Dit doe je in speciale PvP-gebieden. Dit alles staat echter in het niet bij mijn nu al favoriete spelmodus World versus World; een massale oorlog tussen drie servers, waarin zo’n tweeduizend spelers tegelijkertijd het tegen elkaar op kunnen nemen om de eer van hun servers te verdedigen.

Lekker sociaal

Hoe je deze MMO ook gaat spelen, in elke modus merk je het verschil in filosofie achter de gameplay. Dit voelde ik niet altijd bij eerdere MMO’s die ik speelde, en ik heb er toch aardig wat versleten. Zo is er het sociale aspect. De game is zo ontworpen dat alles wat ergernis en asociaal gedrag kan veroorzaken, er is uitgesloopt. Sociaal gedrag wordt op iedere mogelijke manier gestimuleerd en voor bijna alles krijg je experience. Help je iemand anders, dan help je jezelf.

Zo zijn bijvoorbeeld alle events in de wereld meteen toegankelijk voor iedereen en schalen ze mee aan de hand van hoeveel mensen er aan deelnemen. Dit zorgt ervoor dat spelers samenkomen op plaatsen waar een event plaatsvindt en daar automatisch gaan samenwerken.

Zo werd ik via de chat geïnformeerd dat de eindbaas van een gebied was vrijgespeeld. Ik sprintte als een malle naar het moeras waar dit event plaatsvond en zag dat ik niet alleen was. Met meer dan dertig spelers versloegen we de beeldvullende baas en trokken vervolgens in kleine groepjes verder.

Serveroorlog

Mijn favoriete gamemodus, waar ik uiteindelijk de meeste speeltijd in heb doorgebracht, is World vs World. Hierin speel je met mensen van jou server tegen twee andere servers. In tegenstelling tot PvP speelt hierbij je gear wél een rol en kun je ook gewoon levelen.

Zou je dus alleen WvW spelen, dan word je ook wel een keer level 80. Dat gaat ongeveer even snel als levelen door events te doen. Je kan makkelijk als level 1 instappen tussen de hogere levels, omdat iedereen automatisch level 80 is.

WvW speel je op een grote aparte map die is opgedeeld in vier delen. In totaal rennen er dan 500 spelers per map rond en die proberen kastelen in te nemen met katapulten en stormrammen. Dit is echt episch. Serieus, er is niets zo leuk als een kasteel met 100 man bestormen of proberen met 30 man een aanval van 70 tegenstanders af te weren.

Plezierig

Wat me van een weekend Guild Wars 2 echter het meest is bijgebleven, is de wijze waarop plezier centraal staat in de game. Binnen vijf minuten zit je al in een gelijkwaardige pot PvP. Spullen om te craften kun je simpelweg opbergen zodat deze geen plek meer in je inventory opvullen. Je kan zo lang onder water blijven als je wil. Een kasteel verliezen is net zo tof als er een innemen en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Het moge duidelijk zijn, GW2 is een MMO met zo min mogelijk geforceerde drempels om de speelduur mee aan te lengen. Nooit hoef je lang te lopen dankzij de teleports, en in de relatief korte tijd dat ik de game nu heb kunnen spelen, was grinden nooit een issue en had ik nooit het gevoel mijn tijd te verdoen.

In overvloed

Iets waar ik me wel nog druk over maakte was of de overbevolkte gebieden in de wereld en de events, die schalen aan de hand van de hoeveelheid deelnemers, het allemaal wel aan zouden kunnen. Arenanet zag dit probleem ook aankomen en heeft daarvoor overflow servers als oplossing bedacht.

Op het moment dat een bepaald gebied in de wereld het maximale aantal spelers heeft, word je op een andere server geplaatst waar je gewoon verder kunt spelen. Zodra er weer plek is op je eigen server keer je probleemloos terug. Zo zitten er nooit te veel spelers in een gebied en blijft het leuk.

Hoewel die overflow soms best vervelend is, betekent het wel dat je je niet hoeft te vervelen en gewoon door kan gamen. Een nadeel dat ik wel ondervond, is dat je vanuit zo’n server niet deel kunt nemen aan WvW. Daardoor ging ik maar op zoek naar het gebied met de minste overflow, zodat ik zo snel mogelijk weer een veldslag in kon.

Nieuw tijdperk

Na mijn intensieve eerste uren in GW2 durf ik wel hard te maken dat deze MMO een revolutie is binnen het genre. De game biedt de basis om een flinke verschuiving te veroorzaken en een nieuw tijdperk na World of Warcraft in te luiden. Zeker het feit dat je niet een maandelijkse bijdrage hoeft te betalen, en deze game dus free-to-play is zal zeker voor een flinke boost zorgen. Niet dat deze game dat nodig heeft om buitengewoon te zijn. Mocht je dan ook klaar zijn met MMO’s en zoeken naar een nieuwe wereld om uit te proberen, dan zou ik voor Guild Wars 2 gaan. Ik weet zeker dat je er veel plezier aan gaat beleven.

* Deze review is ingekort. De volledige review vind je in Power Unlimited #226!