Ghost Recon: Wildlands - Review 

Tom Clancy's Ghost Recon: Wildlands - Review 2017-10-19T11:54:41
We worden de laatste tijd doodgegooid met open wereld games en dat levert vooral keuzestress op. Ghost Recon: Wildlands leek wat dat betreft op een zeer onfortuinlijk moment op de markt te komen -want Horizon en Zelda-, maar mocht je geen PlayStation of Switch hebben, kan dit nog wel eens een toffe vervanging zijn, volgens Tjeerd.

Bolivia 

Wildlands speelt zich af in een Bolivia die volledig in de greep is van een kwaadaardig drugskartel, die vermoorden van tegenstanders en terroriseren van de plaatselijke bevolking niet schuwt. Aangezien de regering tandeloos blijkt tegen dit gevaar, is er een elite Ghosts team uit Amerika ingevlogen. Vier man die vanuit de schaduw langzamerhand het hele kartel uit elkaar moeten trekken door op de juiste plekken de juiste poppetjes uit te schakelen en strategische plekken te ontmantelen. Dat klinkt behoorlijk badassnietwaar? Helaas moet de game het van het verhaal niet hebben, het is een vrij maf geheel met af en toe hilarische dialogen en personages, dat de naam van de schrijver Tom Clancy hieraan verbonden is, lijkt me wat dat betreft vrij tenenkrommend voor de beste man. Wat Wildlands wel erg goed doet is de immense wereld die het biedt, een enorme map die jungle, woestijn, zandvlaktes, meertjes, en bergtoppen met sneeuw afwisselt. Het is zelfs zó groot dat je al snel uitsluitend de auto neemt om als vervoermiddel te dienen naar de dichtstbijzijnde heli of vliegtuig, want geloof me, je hebt echt geen zin om 10 minuten in een auto te rijden naar een plek 10 kilometer verderop. Ze besturen namelijk behoorlijk kut, alsof je in een dronken kliko rijdt. Het is op wel meer vlakken een lompe game, zo werd ik liggend in hoog gras zo nu en dan tóch gespot, werkt het switchen van zitplaats in een voertuig regelmatig niet, is het praktisch onmogelijk om te scouten vanuit een heli of vliegtuig en is een jagende groep vijanden zo dom, dat ik me afvraag of je ze niet beter Artificial Domness kunt noemen. 

Bolivia      

Onterechte zorgen 

Als je erop hoopt dat Wildlands dezelfde strategische en tactische jeuk voor je gaat krabben als de vorige delen in de reeks, heb je het mis. Dat kan ook niet anders, want de nieuwe Ghost Recon breekt compleet met de gamereeks door de complete overgang naar open wereld gameplay die toegankelijk moet zijn voor een mainstream publiek. Maar na het uitgebreid spelen van de complete game kan ik wel gerust stellen dat de grote zorgen die ik aanvankelijk had, niet helemaal terecht waren. Want dit is precies zo’n game waar je effe in moet komen om gebruik te kunnen maken van alle mogelijkheden die de game je geeft en zo op de meest uiteenlopende manieren je missies uit te voeren. De grootte van de game is ook merkbaar aan het schier oneindig aantal missies die je voor je kiezen krijgt. En in welke volgorde je dat doet, mag je zelf weten. Of je nou eerst een onderbaas in het oosten ondervraagt naar de code van een drugslab, twintig kilometer verder weg in het westen een corrupte politicus afluistert met je drone, of dat je er juist voor kiest om stealthy een vijandelijke basis binnen te dringen en daar de laptop vol saillante informatie hackt. Deze informatie brengt je steeds dichter bij een hoofdmissie, waarvan elke regio er eentje heeft. Of dat nou het omleggen van een kartelkopstuk is, of het ontvoeren van de sick fuck die ervoor zorgt dat de lijken worden opgeruimd van alle omgelegde tegenstanders. Na een uurtje of 10 ben je er wel achter dat de missies wel heel vaak dezelfde opzet hebben; infiltreer op willekeurige manier een vijandelijke basis, maak foto's van een document, hack een laptop, of ondervraag een gast, ga naar de volgende plek en herhaal. Wat origineler had wel gemogen, want als je dit zo ongeveer 50 keer moet doen, heb je het wel gezien. 

GRW2    

Speurtocht 

Door de intel te vergaren en missies uit te voeren, verken je op een natuurlijke manier de wereld en zo ontdek je gaandeweg ook andere dingen op de kaart, zoals de locaties van skillpuntenupgrades voor je wapens en zijmissies. Door de upgrades in kistjes te verspreiden over de gehele map, heb je altijd wel een reden om even af te wijken van je pad naar de volgende opdracht en zo blijf je afwisselend bezig. Zo kun je je wapens upgraden met onderdelen die verspreid zijn over de hele wereld en waarmee je je wapens op een best vergaande manier kunt upgraden. Hetzelfde geldt voor de zijmissies die de resources geven die je nodig hebt om je skills te upgraden, het zorgt ervoor dat je altijd wel wat te doen hebt, ook al ben je effe niet aan de slag met je vrienden. Want Wildlands schittert echt als je met je vrienden aan de slag gaat, of dat nou met z'n tweeën of met z'n vieren is. Het is een kick om samen een plannetje te smeden en het uit proberen te voeren, zoals eerst samen een vliegtuig te jatten, parachuteren rond de vijandelijke basis, van een afstandje zoveel mogelijk informatie zien te verzamelen door drone en verrekijker en vervolgens het kamp systematisch uitkammen. Zeker als het lukt om de missie te klaren zonder gesnapt te worden, geeft dat grote voldoening. Je kunt daarbij kiezen of je dat 's nachts doet, of juist overdag, wachten zullen 's avonds naar bed gaan en de wacht zal wisselen, je hebt ineens zoeklichten waar je rekening mee moet houden, of juist een huisje dat vol zit met kaartspelende kartelleden. Probeer die allemaal maar eens stealthy uit te schakelenOf je haalt gewoon alle ballen uit de broek en begint wild om je heen te raggen natuurlijk, het blijft Wildlands... 

 

Artificiële vrienden 

Natuurlijk, een co-op game is het leukst om met mensen van vlees en bloed te spelenen dan het liefst je vrienden, want dat levert iets minder irritatie op. Maar dat wil niet zeggen dat met de AI geen land te bezeilen valt, want die zijn eigenlijk verrassend okay! Je kunt ze –redelijk simpele- opdrachten geven, zoals 'Ga hier naartoe', of 'Val aan', dat kun je zelf doen of door middel van je drone, die je rond kunt laten vliegen en zo je mannetjes in positie kunt laten brengen. Je kunt ze ook doelwitten geven, zodat ze zoeken naar een goed schot en je tegelijkertijd vier man uit kunt schakelen, iets wat het soms zelfs nog wel makkelijker maakt dan met vrienden spelen, want deze gasten zijn bijzonder dodelijk en als ze je gewoon volgen, zullen ze nooit op een domme manier gezien worden door de vijand. Ik mis nog wel wat uitgebreidere opties om bijvoorbeeld via een kaart je teamgenoten opdrachten te geven, maar waar ik niets verwachtte van de AI, werd ik er toch wel blij van. En dat geldt voor het meeste in Wildlandsook al is de game wat ongepolijst en repetitief, ik heb er echt heel veel lol mee gehad. 

GRW4

Conclusie 

SCORE: 79
Ghost Recon: Wildlands heeft megaveel content en blinkt uit in enormiteit, die je zowel alleen als met vrienden heel veel lol kan opleveren door de mogelijkheden die de game je geeft. Daar staat tegenover dat de gameplay afwisseling mist en de game op sommige vlakken naast de pot pist.
Ghost Recon: Wildlands heeft megaveel content en blinkt uit in enormiteit, die je zowel alleen als met vrienden heel veel lol kan opleveren door de mogelijkheden die de game je geeft. Daar staat tegenover dat de gameplay afwisseling mist en de game op sommige vlakken naast de pot pist.

REACTIES (32) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord