Gears Tactics Review (PC) - Nieuw genre, who dis

Gears Tactics Review (PC) - Nieuw genre, who dis? 2020-04-28T12:55:59
De ultra-Amerikaanse, dik bepantserde en lomp rondstampende megamannen uit Gears of War gaan een hele game iets doen waarvan Wouter niet had gedacht dat ze het in zich zouden hebben: tactisch zijn. Gears Tactics is een genre-uitstapje van jewelste dat zowel ongemakkelijk ontoepasselijk als verrassend fris kan zijn voor de franchise.

Het was in 2006, tijdens mijn eerste E3, toen ik kennismaakte met het onsubtiele machismo van Gears of War. De schuddende camera die achter voorover gebukte, hijgende soldaten hing terwijl zij over een bruin strijdveld van cover naar cover renden, had het soort realisme dat destijds nog ‘gritty’ genoemd mocht worden. De game zorgde er na release voor dat ik Xbox Live voor het eerst in m’n leven grondig testte en dat m’n Xbox 360 eens voor iets anders werd gebruikt dan kerkers raiden in Cyrodill.

Hoewel Gears als Xbox-franchise niet zo speciaal voor me was als Halo, heb ik elk deel met liefde gespeeld dan wel gereviewed en was het pijnlijk om te zien toen de serie begon te kwakkelen. Niet dat een Gears of War-deel ooit slécht is geweest, maar Judgment en Gears of War 4 lieten duidelijk zien dat het de serie aan relevantie ontbrak; het was zoekende naar een nieuwe richting. Ook Gears 5 is weer een kwaliteitsproduct - als je een game zo wil noemen - maar het zal nooit de boeken in gaan als een titel die de gamesindustrie op z’n grondvesten deed schudden. Iets dat de eerste Gears of War wel degelijk deed.

Gears

Dus hoe reanimeer je een franchise wiens gloriedagen in een verleden liggen toen iets ‘gritty’ noemen nog schaamteloos kon? Nou, door je ruige, torso’s doormidden zagende machomannen een factor 50 schattiger te maken, hun hoofden vijfmaal te vergroten en ze in een mobile game te stoppen genaamd Gears POP!!

Ohja, en door een turn-based tactics game te maken…

Mulcher Madness

Nee, vergeet die grote hoofden van die POP!-aarshools, laten we ons vooral richten op de interessante richting die de Gears of War franchise opgaat: die van turn-based tactics. Een genre recentelijk min of meer populair gemaakt door XCOM en Mario + Rabbids: Kingdom Battle (hoewel het natuurlijk ook veel te danken heeft aan Fire Emblem en Advance Wars) en duidelijk bezig met een opmars van redelijk niche, naar behoorlijk mainstream. Perfect voor Gears of War? Ik vind van wel, en niet alleen omdat een cover-based, third-person shooter zich op vrij natuurlijke wijze laat vertalen naar een tactischer spelsoort waarin dekking zoeken ook redelijk essentieel is.

Belangrijker voor de transformatie van Gears of War naar turn-based tactics is de onuitputtelijke bron van wapens en vijanden die de franchise tot zijn beschikking heeft en die perfect kunnen ingezet worden voor beurtelingse spelregels. Het enorme machinegeweer genaamd de Mulcher bijvoorbeeld: in de shooters is dit een lomp, moeilijk mee te torsen monster van een wapen waarmee je enorm veel destructie kan zaaien. In de turn-based tactics game bepaalt de (mini-)gun een hele klasse: de Heavy. Als deze soldaat de machtige Mulcher meerdere malen achter elkaar aan op dezelfde plek vanuit cover gebruikt, dan krijgt het een zogenaamde ‘Anchored’-bonus: meer schade en nauwkeurigheid elke keer als ‘ie schiet. Hierdoor wordt de Heavy een soort fort van vernietiging en heeft de Mulcher op verdomd vernuftige wijze zijn genre-overgang gemaakt! En dat is verre van het enige Gears-element dat slim ver-Tactics-ficeerd is.

Gears

Glorieuze moorden

Ervaren turn-based tactici zullen het Mulcher-principe wel herkennen en het is dan ook zeker niet iets wat ontwikkelaars Splash Damage en The Coalition zelf hebben bedacht voor Gears Tactics. Sterker nog, bijna alles in deze game is wel enigszins geleend van voorgaande turn-based tactics games, van

de skills waarmee je je troepen kan uitrusten tot en met hoe bepaalde wapens fungeren en de basale besturing van het spel. Maar dat is net zo logisch als dat vele RPG’s dezelfde basis-skills en stats (die meestal afstammen van Dungeons and Dragons) hebben overgenomen van hun voorgangers in het genre of dat je in shooters shotguns, machinegeweren en granaten kan gebruiken. Turn-based tactics heeft zich inmiddels nou eenmaal gevestigd als een spelsoort dat van plan is om nog wel even te blijven en dus heeft het inmiddels z’n eigen standaarden. Genre-‘tropes’, zo u wil.

gears

Het is echter niet eerlijk om te zeggen dat Gears Tactics niets nieuws toevoegt aan turn-based tactics of niets probeert dat anders is. Zo is het een wat snellere vorm van om de beurt tactisch zijn, met name omdat je soldaten per beurt drie Action Points hebben in plaats van twee. Dat zorgt ervoor dat het spelverloop iets meer peper in de aars krijgt, er meer geschoten/gekettingzaagd/granaten gesmeten kan worden, waardoor je team meer vijanden aankan en er dus een surplus aan bloederige stukken Locust door het speelveld vliegt.

Er zijn daarnaast al vanaf het begin vele manieren om nóg meer Action Points te verdienen, bijvoorbeeld door een Glory Kill te doen op een vijanden die neer is gegaan, maar nog niet dood is. Dan krijgt elk lid van je team een extra actiepunt, iets waar je dus wel even je breintje voor moet gebruiken om te zorgen dat je zo tactisch bent als de titel van de game wil dat je bent. Oh en dit gebruik van Glory Kills is weer zo’n slimme manier waarop de ontwikkelaar Gears-elementen toepast op een gangbare turn-based tactics manier, natuurlijk!

gears

Tactics voor niks

Gears Tactics schotelt je flink wat boeiende missies voor die onderbroken worden met cutscenes waar ik half-geïnteresseerd naar heb gekeken (iets met de eerste aanval van de Locust nog voor Gears 1). Dat wordt afgewisseld met side missions en de mogelijkheid om je uitdijende rooster aan soldaten up te graden en te customizen. Er worden aan de lopende band nieuwe vijanden en andere spelelementen geïntroduceerd, waardoor ik regelmatig opwipte van mijn stoel om te zien wat voor lekkers Gears Tactics nu weer in petto had. Ja, er is een luwte ergens op driekwart van de game wanneer bepaalde missiesoorten en maps te vaak herhaald worden, er loze gameplay-beperkingen worden toegepast om de afwisseling erin te houden (waarom kan m’n team opeens niet meer granaten gooien? Tennisarm?). Maar al met al is het een fijne rit… op één grote beperking na dan.

Gears

Het enige wat Gears Tactics namelijk heeft, zijn turn-based missies. Een opeenvolging ervan, zonder afwisseling in de gameplay. Er is geen basemanagement - zoals in XCOM - geen hubwereld waar vandaan je nieuwe levels unlockt - zoals in Mario + Rabbids - en evenmin een Garreg Mach Monastery waar een schier oneindige reeks activiteiten te activeren zijn - zoals in Fire Emblem: Three Houses. Ja, de customization-mogelijkheden van je troepen zijn flink uitgebreid, houden je ook wel bezig tussen de missies, maar wat in de meeste turn-based tactics games zo goed werkt, is dat er een flinke opbouw is naar de gevechten. Je verheugt je erop, bereid je erop voor en als de anticipatie op z’n hoogst is, dan gaat het pas los. In Gears Tactics worden ze één voor één uitgedeeld, vaak met een minimum aan voorafgaande verklaring en, in plaats als onderdeel van een groot plan.

Gears

Je speelt missies om het missies spelen, niet omdat je langzamerhand Terra aan vrijwaren bent van de Locust-bedreiging of omdat elke keer dat je team erop uit gaat je verdere ontwikkelingen maakt naar technologische vooruitgang op het gebied van Gears-wapens. De game heeft daarom een minder grote schaal, minder impact en verkwanselt een deel van z’n potentie. De gameplay is gelukkig sterk genoeg om alsnog een heerlijk tactisch spel te garanderen, maar helaas zit Gears Tactics alsnog ergens tussen ongemakkelijk ontoepasselijk en franchise-veranderend. Dan toch maar onze hoop vestigen op Gears POP!?

Conclusie 

SCORE: 78
Het is mooi om te zien hoe slim de ontwikkelaars van Gears Tactics een gigantisch scala aan Gears of War-elementen succesvol hebben omgezet naar turn-based tactics, met verrassend spectaculaire gameplay als gevolg. Maar door een ontbrekende meta-game of andere spelmodi naast de campaign, voelt het toch een beetje als Tactic-ish Antics Starring the Gears.
Het is mooi om te zien hoe slim de ontwikkelaars van Gears Tactics een gigantisch scala aan Gears of War-elementen succesvol hebben omgezet naar turn-based tactics, met verrassend spectaculaire gameplay als gevolg. Maar door een ontbrekende meta-game of andere spelmodi naast de campaign, voelt het toch een beetje als Tactic-ish Antics Starring the Gears.

REACTIES (9) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord