Everybody's Gone to the Rapture - Review 

Everybody's Gone to the Rapture - Review 2015-08-17T17:19:24
De Apocalyps is al in vele games verbeeld, maar nog nooit zo vredig en ontroerend als in de nieuwe game van ontwikkelaar The Chinese Room. En eigenlijk is het einde van de wereld een bijzaak in EGTTR.

Nee, het is geen spoiler. Als je het al niet uit de titel haalde (vrij vertaald "Iedereen en alles naar de Tering") dan kom je er na een paar minuten wel achter dat er iets goed mis is in Yaughton; het fictieve Engelse plattelandsdorpje waar iedereen spoorloos verdwenen is. En je moet wel stekenblind zijn om niet overal de briefjes op de deuren gespijkerd te zien met het woord “Quarantaine”. En de gepakte koffers, verlaten auto’s, en propjes papier met bloed geven wel aan dat er iets raars aan de hand is in dit voor de rest prachtige, rustieke, zonovergoten en idyllisch aandoende plaatsje. 

Everybody's Gone to the Rapture

Pretentieus?

Wie het CV van de kleine onafhankelijke studio The Chinese Room kent, beseft wellicht dat je het ‘grote mysterie’ van Everybody’s Gone To The Rapture misschien wel nooit helemaal oplost. Daar gaat het niet perse om in de games van deze Engelse indie-ontwikkelaar. Het is veelal de reis zelf, de verhalen die de omgevingen vertellen en de interpretatie van de speler die voor een unieke ervaring moeten zorgen. In cult-hit Dear Esther liep de speler rond op een eiland terwijl deze naar een vertelstem luisterde. De reis op het eiland, een comateuze toestand van de hoofdrolspeelster aldus de heersende opvatting, was op zijn minst intrigerend. Sommigen vonden Dear Esther pretentieus en geforceerd experimenteel, andere waren vol lof op de manier waarop het verhaal in alles de hoofdrol had. Hetzelfde vinden we hier. De game zet opnieuw de speler en de wereld centraal. En opnieuw verdeelt het spel recensenten en gamers in twee kampen.

Alle lof

Cijfers gaan alle kanten op. Van dikke onvoldoendes tot perfecte scores. En ik snap beide partijen. Als je Dear Esther saai vond, dan ga je EGTTR niet opeens briljant vinden. En als je de aanpak van Dear Esther op zijn minst 'aardig bedacht' vond, dan zal EGTTR je beter bevallen. Wat hoe dan ook een verdienste is van de makers, en alleen daarom al verdient het alle lof, is dat ze opnieuw laten zien waar het medium games toe in staat is. Dat er meer mogelijk is met het concept (video)game. En dat mysterie en oprechte ontroering hand in hand kunnen gaan. Dat je niet altijd enorme explosies, bloederige monsters en een arsenaal wapens nodig hebt om een blijvende en overrompelende indruk achter te laten. 

Everybody's Gone to the Rapture

Gele bol

Dat gezegd hebbende, ik snap het volkomen dat sommige gamers EGTTR saai vinden. Je ‘doet’ namelijk niet zo veel. Je loopt door Yaughton en diens landelijke omgeving. Je drukt af en toe eens op X om een deur of tuinhekje te openen of om een radio, computer of telefoon te activeren. En dat is het. En ja, je loopt. Flinke stukken. En dat van die verstopte sprintknop (de makers waren vergeten om in de tutorial uit te leggen dat je met R2 kunt sprinten) maakt ook weer niet zo heel veel verschil. Door R2 in te drukken snelwandel je op zijn best. Maar nog steeds had het wat sneller gekund. Toch is EGTTR geen spel waar je doorheen moet rennen. Dan mis je waar de game om draait. En dat zijn de hints en verhalen over ‘de ramp’ die zich heeft voltrokken die de prachtig vormgegeven wereld je subtiel (een omgevallen kinderfietsje) en minder subtiel  (een ontspoorde trein) vertelt. En, veel belangrijker nog, de gesprekken (of flarden daarvan) van een aantal sleutelpersonen uit het dorpje. Die krijg je mee door een zwevende, gele bol licht te volgen. Op bepaalde momenten in de game dien je je controller te kantelen (op andere momenten hoeft dat opeens weer niet) en dan zie je contouren van mensen die op die plekken zijn geweest. Dan hoor je gesprekken over de belangrijke gebeurtenissen en zo puzzel je een beetje de aanloop naar de verdwijning van de dorpsbewoners bij elkaar. 

Everybody's Gone to the Rapture

Briljant

Het knappe is dat de personages overtuigend gaan leven zonder dat je gezichten of lichaamstaal ziet. EGTTR is verdeeld in verschillende chapters en per hoofdstuk heeft er één bewoner een grotere rol. De ene keer is dat Priester Jeremy die zijn gemeente bij elkaar wil houden, de andere keer is dat Wendy die zich erg zorgen maakt om haar zoon Stephen. Diezelfde Stephen is getrouwd met Kate en beide hebben (als wetenschappers) een bijzondere ontdekking gedaan in het heelal. Deze ontdekking is onlosmakelijk verbonden met de verdwenen bewoners van Yaughton, maar veel belangrijker zijn de onderlinge menselijke relaties. Zo leer je gedurende de vijf à zes uur die EGTTR duurt over de roddels, de pijn, de trouw, het overspel, de ruzies, de liefde en de twijfels die de bewoners van het dorpje kenden. Net als het leven zelf, krijg je op een unieke wijze een inkijkje in hoe wij mensen handelen in onzekere tijden. En dat zonder mimiek van acteurs maar enkel door briljante voice-acting. 

Everybody's Gone to the Rapture

Conclusie 

SCORE: 85
EGTTR is niet voor iedereen. De game is echter zó bijzonder en gedurfd, en zo goed in datgene wat het wél doet, dat ik graag voor deze ervaring in de bres spring. Je moet wel van beton zijn om niet geraakt te worden door de verhalen die EGTTR op onorthodoxe wijze met je deelt.
EGTTR is niet voor iedereen. De game is echter zó bijzonder en gedurfd, en zo goed in datgene wat het wél doet, dat ik graag voor deze ervaring in de bres spring. Je moet wel van beton zijn om niet geraakt te worden door de verhalen die EGTTR op onorthodoxe wijze met je deelt.

REACTIES (25) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord