Dragon's Dogma Review 

Dragon's Dogma Review 2012-09-17T12:56:33
“Skyrim-killer!”, roept Samuel nu al dagen. Pffft, enkel omdat Dragon’s Dogma een RPG is waarin draken voorkomen, betekent dat nog niet dat het meteen vergeleken kan worden met Skyrim! Toch?

Oh man, waarom moet dit nou weer een game van Capcom zijn? Niemand gaat mijn score serieus nemen, want, tja, ik en Capcom zijn zoals Jurjen en Nintendo, met het grote verschil dat ik mijn objectiviteitsstrepen nog maar moet zien te verdienen bij jullie. Maar goed, Dragon’s Dogma dus. Het is een compleet nieuwe IP, maar het is ook Capcoms allereerste openwereldgame ooit. Je zou dus kunnen zeggen dat de Japanse developer hiermee een enorm risico heeft genomen, helemaal als je beseft dat dit ook nog eens hun duurste game ooit is. Zo’n kleine tweehonderd man hebben hier in totaal drie jaar aan gewerkt; een project van tientallen miljoenen dus.

Maar hoe veel mensen ken jij die hyped zijn voor deze game? Als je bedenkt dat hier relatief weinig marketing voor is gedaan, de dertien-in-een-dozijn titel maar weinig mensen weet te grijpen, en het internet er maar lauwtjes over is vanwege de saaie artstyle, dan kun je begrijpen waarom doemdenkers dit nu al een gigantische flop noemen. “Hahaha, dit is de ‘John Carter’ van Capcom!”, roepen de haters in hun onwetendheid.

Checklist
Jongens, als jullie eens wisten hoe erg ik op het tegenovergestelde hoop! Ik hoop dat Dragon’s Dogma een van de succesvolste games van het jaar wordt, want dat verdient het. Jullie hebben natuurlijk al stiekem naar het cijfer gekeken, maar, echt, ik sta daar voor de volle honderd procent achter. Dit is namelijk de ultieme RPG. Voor mij, tenminste.

Bijna alles wat ik wil van een groots, episch, betoverend avontuur zit hier namelijk in. Een beeldschone fantasiewereld die tot mijn verbeelding spreekt? Check. Bossen, stranden, vlaktes, dorpen, kastelen, grotten, kerkers, en meer? Check. Een interessant, uitbundig verhaal over goed en kwaad? Check. Kolossale vijanden? Check. Poëtische dagen en huiveringwekkende nachten? Check. Een lange, niet-lineaire queeste met meerdere einden? Check. Een hoge, maar realistische moeilijkheidsgraad? Check. Prachtige graphics? Check. En een strak, uitgebreid en diepgaand vechtsysteem? Dubbelcheck.

Huilende duivel
Het is de gameplay, en dan voornamelijk het vechtsysteem, die hier de show steelt. Wat mij stoorde aan Skyrim was de oppervlakkige, eenvoudige combat, en in Dark Souls zat het vechten erg goed in elkaar, maar voelde de speler zich toch continu zwakjes en kwetsbaar. Dragon’s Dogma schijt op beide games, door een vechtsysteem te introduceren dat in de kern eenvoudig te begrijpen is, maar aan alle kanten is uit te bouwen, en je de illusie geeft een badass van episch formaat te zijn.

Je heb je lichte en zware aanvalsknop, maar door de bumperknoppen ingedruk te houden, kun je tot zes extra aanvallen of skills inzetten. De magische aanvallen zijn de mooiste en meest destructieve in een game ooit, met de pijl en boog kan heerlijk gesniped worden, en met een zwaard kunnen moves geproduceerd worden waar Dante van Devil May Cry onder de indruk van zou zijn. Ikzelf speelde als de uiterst mobiele Strider, een soort middeleeuwse ninja. Met mijn touwen trok ik drie goblins naar me toe, waarvan ik er twee afslachtte met mijn dolken. De derde greep ik vast en smeet ik naar mijn pawn toe, die er met zijn broadsword korte metten mee maakte.

Hoogtevrees
Wat pawns zijn? Drie bovennatuurlijke hulpjes waarvan er altijd één vaste met je mee loopt; de twee anderen zijn inwisselbaar naar je smaak. Mijn vaste pawn was een sexy mage die bij elk gevecht mijn dolken versterkte met vuur of bliksem en mij na elke strijd deels wist te genezen. Ze vocht de gehele queeste trouw aan mijn zijde, en op een gegeven moment hield ik echt van haar, dat mag je best weten. De hulp van mijn pawns en de potentie van mijn stoere ninja-skills kwamen prachtig bij elkaar bij de vele toffe bossfights die de game rijk is, en man o man, die waren keer op keer een genot om te spelen.

Neem bijvoorbeeld die gigantische Hydra met vier van de meest angstaanjagende adderkoppen die je ooit in een game hebt gezien. M’n drie pawns hielden zich alle drie met een kop bezig terwijl ik op de vierde sprong en mijn dolken schreeuwend in z’n ogen stak. Later in de game hing ik aan de poot van een draak, die opeens hoog de lucht invloog. Toen ik het halve land onder me zag, was het moeilijk om geen ontzag en daadwerkelijke hoogtevrees te voelen. Subliem.

Ik wilde verder…
Toen ik na vijf volle dagen spelen moest stoppen om de review te schrijven, deed ik dat met tegenzin. Ik wilde verder spelen. Ik wilde verder spelen ondanks de technische oneffenheden (veel popup, vogels die tijdens het vliegen opeens verdwijnen, etc.) en ondanks de ongeïnspireerde artstyle, die helemaal niet van het flamboyante Capcom lijkt af te komen. Ik wilde verder spelen ondanks dat deze game geen enkel origineel idee in zich bergt, en het gros van zijn content het product is van pure (zelf)plagiaat.

Ik wilde verder spelen omdat het ‘t verhaal van Skyrim wist te combineren met de eindbazen van Monster Hunter, de sfeer en genadeloosheid van Dark Souls, de schaal en gameplay van Shadow of the Colossus, de mythologieverkrachting van God of War, en de aantrekkingskracht van The Lord of the Rings. Man, toen ik in de hoofdstad Gran Soren over de daken van de huizen rende en naar de hoge kasteelmuren sprong, ervoer ik zelfs eventjes een heerlijk Assassin’s Creed-momentje. Ik wilde verder spelen omdat dit overduidelijk een game is van een geweldige Japanse developer die zijn decennialange ervaring heeft gebruikt om een zeldzaam ambitieuze en sensationele game te maken, die zijn concurrenten vanuit het niets de lange vinger geeft. En dat zeg ik zonder ook maar het kleinste beetje fanboyisme.

Conclusie
Skyrim was te simpel. Dark Souls was te moeilijk. Dragon’s Dogma weet niet alleen de perfecte sweet spot te vinden tussen die twee, maar het legt ook meteen de lat nog hoger voor alle toekomstige actie-RPG’s. Vooral qua combat!

REACTIES (32) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord