Deus Ex: Human Revolution 

Deus Ex: Human Revolution 2012-09-17T13:02:18
Waarom zou je warm, zonnig weer wensen als je binnen, met de gordijnen dicht, Deus Ex: Human Revolution kunt spelen? Jan beleefde in ieder geval z’n beste week van de hele zomer.

Jaren geleden ontmoette ik op een van mijn allereerste persreizen Warren Spector, geestelijk vader van Deus Ex. Zijn visie luidde toen al: ‘je moet spelers niet te veel opdringen. Laat ze zelf bepalen hoe ze een game willen spelen’. Spector’s Deus Ex zou elf jaar geleden uitgroeien tot een RPG-klassieker waar nog steeds aan gerefereerd wordt als game die op het gebied van keuzevrijheid een standaard zette.

Nu is het uur U gekomen voor Eidos Montreal dat de stoute schoenen aantrok en vier jaar lang werkte aan de prequel op de klassieker. Bloed, zweet en tranen heeft het gekost, maar het Human Revolution team heeft het klaargespeeld, want als Deus Ex: Human Revolution één ding is, dan is het wel écht Deus Ex.

Spanning
Eidos Montreal heeft geen concessies gedaan en haar oren niet laten hangen naar het grote publiek. Dat heeft wel wat consequenties. De game is behoorlijk pittig, laat je veel door computers, terminals, emails en e-readers lezen, heeft een opvallend oldskool inventory systeem en eist voortdurend dat je doordacht speelt. Ergens onoplettend een ruimte binnenlopen en effe snel een computer hacken, is er eigenlijk nooit bij. Je dient voortdurend op je tellen te passen en de spanning is tijdens de hele game voelbaar. En dat is precies waar ik op had gehoopt.

Tijdens shootouts (ik heb overigens hoofdzakelijk stealthy gespeeld), oogt de game als een FPS maar zo speelt hij niet; en dat zal voor gamers die puur op de gelikte filmpjes afgaan wel even slikken zijn. In de meeste shooters kun je tien, twintig kogels koppen voor je een keer neergaat; in DE: HR wordt het scherm heel wat sneller rood, en dus dien je veel gebruik te maken van cover en vaak van plaats te wisselen tijdens heftige actiemomenten. Actiemomenten die je negen van de tien keer ook, kruipend door een luchtschacht, kunt ontwijken als dat meer je stylo is.

Kies je stijl
Als Adam Jensen, voormalig beveiligingsadviseur van een van de grootste bedrijven in biotechnologie, zit je (tegen wil en dank) volgepropt met moderne technologie en augmentations. Ze komen handig van pas tijdens je strijd tegen terroristen maar al snel stuit je op een veel groter complot en wordt Goed en Kwaad een groot grijs gebied. Dit lijdt, BioWare-style, tot lastige keuzes met verregaande consequenties. Vertakkende verhalen, verschillende einden en beslissingen over leven en dood zetten je aan het denken.

Was Mass Effect 2 volgens sommigen een stap te veel richting actie, DE: HR houdt vast aan de fundamenten van het origineel. De gameplay is op te delen in Hacken, Stealth, Social en Combat en iedere pijler kent weer verschillende toepassingen. Augmentations zijn allemaal toegespitst op deze verschillende gameplay-elementen en door keuzes te maken, bepaal jezelf je eigen speelstijl.

Met name de takedowns zijn keer op keer enorm cool om te aanschouwen, of je nou voor lethal of nonlethal gaat. Hacken is bijna onontkoombaar dus spendeer daar ook zeker wat Praxis Punten aan, maar probeer boven alles voor één speelstijl te gaan, dan haal je echt het meeste uit je spelervaring.

Als je de game hebt uitgespeeld, ga je gewoon weer opnieuw beginnen, alleen nu met een totaal andere aanpak. Dan wordt het echt een heel ander spel, dat kan ik je verzekeren.

Schuld?
Keuzes en consequenties; bijna iedere RPG heeft het tegenwoordig, maar Deus Ex weet het op fijnzinnige en confronterende wijze te hanteren. Ik zal daarvan één voorbeeld geven (SPOILER-ALERT).

Je eerste missie als augmented Adam is het neutraliseren van terroristen in een van de fabrieken van Sarif Industries... maar voor het zover is, kún je op kantoor nog wat rondneuzen in computers en bureaus. Doe je dat, dan kom je achter zeer interessante informatie en verdien je de nodige XP punten. Nadeel is echter dat het SWAT team dat elders bij de fabriek staat te wachten steeds ongeduldiger wordt en een hekel aan jou begint te krijgen. Sterker, hóe snel je ter plaatste bent, kan het verschil betekenen tussen leven of dood van gijzelaars.

Ik nam zelf behoorlijk wat tijd; kroop, sloop en snuffelde ieder hoekje af alvorens ik naar de helikopter liep die me naar de bewuste fabriek bracht. Daar was iedereen pissig om me, en kreeg ik te horen dat acht gijzelaars inmiddels waren vermoord, en dat dat mijn schuld was.

Later in het level kwam ik een kantoorruimte binnen en stuitte ik op de acht dode lichamen, dat was wel even slikken. Ik had er bijna een oude savegame voor opgestart om het weer goed te maken.

Transhumaan
Voor nieuwkomers is DE: HR een sfeervolle, meeslepende RPG die desgewenst een actie-RPG wordt, maar de game is ook genieten voor de fans van de serie. Zo zijn de vele verwijzingen naar de eerste Deus Ex fantastisch om tijdens het spelen te ontdekken, en iedereen die het origineel tof vond, kan Human Revolution wat mij betreft blind aanschaffen. De diepere laag van de game - de discussie over transhumanisme en over de grenzen aan de maakbaarheid van de mens - zal niet aan iedereen besteed zijn, maar maakt wel dat deze Deus Ex zich niet alleen qua gameplay maar ook qua diepere inhoud in positieve zin onderscheidt van de massa.

Conclusie
Deus Ex: Human Revolution is een grimmig avontuur dat weinigen onberoerd zal laten, en zet je zowaar aan het denken over de (medische) wetenschap. Hier kan Warren Spector, indirect, trots op zijn.

REACTIES (23) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord