Dead Rising 

Dead Rising 2012-09-17T13:15:20
Chop Til You Drop is misschien wel de slechtste titel voor een game ooit. Niet alleen insinueert het dat dit de gay-versie voor huismoeders van Dead Rising is, daarnaast is het ook nog eens een bar slechte woordgrap. Toch had Wouter zwaar zin om die zombies klop te geven!

Chop till you dropFrank West is de man, ook al is hij een journalist. Want je weet, journalisten zijn doorgaans maar lame gasten. Tenzij je zombies kapot kan maken als een dolle, want dan ben je de shit! Frankie is dus de shit, als dat maar even duidelijk is.
Ik was namelijk alweer vergeten wat een uiterst brute game Dead Rising eigenlijk is, totdat ik Chop Til You Drop opstartte en ik Frank hoorde zeggen: ‘Yeah, well I’m freelance, pal. I don’t make my living waiting for the TV to tell me what to cover.’ Die gast weet zelfs een typische journalistenlijfspreuk cool te laten klinken!
Plotseling herinnerde ik me alles weer van Dead Rising: het foto’s maken van emoties, tieten en stoere acties, het constant op zoek zijn naar nieuwe gebruiksvoorwerpen waarmee je de ondoden op hilarische wijze kan afmaken, het surfen over de hoofden van grote meutes zombies… Geniale shit!

Geen werk

chop till you drop 2Kan zoveel genialiteit de overstap naar de Wii maken? Dat is de grote vraag van deze review.
Ik kan je eigenlijk meteen al het antwoord geven: FUCK NO!!! Er moesten dingen geschrapt worden, en al in het begin van het spel ontdekte ik wat een van die gesneuvelde onderdelen was. Je hoeft namelijk niet, zoals in het origineel, vanuit de helikopter kiekjes te schieten van de in gevaar verkerende mensen en moordende zombies in het dorpje beneden je. Geen side-mission met die skatende gast die je leert foto’s te maken, geen inzoomwerk op de decolleté van Jessica, niet op het afdrukknopje van je camera douwen in plaats van de trigger van je gun over te halen op het moment dat een zombie met open muil op je afstormt… Kortom: fotoloos!

Drop die ammo
chop till you drop 3Het toffe aan Dead Rising was het experimenteren met de meest bizarre voorwerpen om als wapen te gebruiken, maar dit gedeelte sneeuwt ook een beetje onder in de Wii-versie. Je krijgt namelijk al na de eerste missie een dikke shotgun in je klauwen gedouwd en gevallen zombies droppen meer dan regelmatig verse ammo voor je, dus waarom zou je op lompe wijze schedels inslaan met kassa’s en prullenbakken?

Kwart
chop till you drop 4Dankzij bovenstaande nadelen, plus een minder soepele versie van het Wii-RE4-besturingssysteem, veel minder special moves, een meer lineair spelverloop en minder shit in de winkels om aan te trekken of mee te kapen (voor de guns in de wapenwinkel moet je gewoon fucking betalen met cash dat zombies laten vallen!?) is Chop ongeveer een kwart van de pret van het origineel.
Er blijft heus nog wel wat pret over, maar nog niet eens genoeg voor een kinderfeestje…

Conclusie
Chop Til You Drop is een beetje als evenementenbier, als de remake van Texas Chainsaw Massacre, als Far Cry 2 zonder vuur: leuk, maar het doet je steeds denken aan het originele, veel betere product. Tenzij je die niet gespeeld hebt natuurlijk, maar dan nog is Chop minder plezierig dan het had moeten zijn.

REACTIES (1) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord