Crackdown 3 - De ultieme wansmaakgame  

Crackdown 3 - Review 2019-02-19T10:53:43
Sinds Crackdown 3's aankondiging is Graddus twee keer verhuisd, heeft hij 1713 keer van Tjeerd gewonnen in FIFA en ontdekte hij - slik - zijn eerste grijze haar. Is het ondanks dit laaaaange ontwikkeltraject toch nog wat geworden?

Bij PU sta ik bekend als 'wansmaakman'. Een beetje een vage term, en mensen vragen me dan ook regelmatig wat dat nou precies inhoudt. Het simpelste antwoord is denk ik dat ik een zwak heb voor games die, wanneer je losse onderdelen als graphics, geluid en gameplay bij elkaar optelt, allesbehalve perfect zijn, maar aan het eind van de dag meer bieden dan de som der delen. Ze hébben gewoon iets. Unieke designkeuzes, een bepaalde vibe; iets waar je ondanks de gebreken toch vrolijk van wordt.

Crackdown 3 is zo'n game. 
  

De kille cijfers

Want ja, puur kijkend naar de kille cijfers scoort deze Microsoft-exclusive niet best. 59% op Metacritic, met zelfs uitschieters naar 4'en en 3'en. Ik begrijp dat wel. Speel je games immers voor het verhaal? Verder dan 'de slechte TerraNova-organisatie heeft de stad veroverd en nu schiet Terry Crews ze allemaal dood' gaat het niet. Graphics? Het steriele, last-gen ogende New Providence doet pijn aan je ogen. En hou je van uitdaging? Ook dat kun je op je buik schrijven. De keren dat je in Crackdown 3 het loodje legt verlies je hoogstens een paar skillpoints, en kun je direct verder waar je gebleven was.

Wat maakt dan dat ik het spel toch in één lange ruk uitspeelde, zonder me ooit langer dan drie seconden te hebben verveeld? Omdat het een paar dingen goed doet. Heel goed. Zó goed, dat ik de vele minpuntjes er BIJNA van door de vingers zie. 


   

Gevoel van progressie

Crackdown 3's kernkwaliteit is het gevoel van progressie. Letterlijk alles wat jij (en je eventuele co-op partner) doet wordt metéén beloond. Neem de Orbs; her en der verstopte, lichtgevende balletjes die een heerlijk zoemgeluidje maken als je er bij in de buurt komt. Alsof ze schreeuwen: pak me dan, als je kan! Het verschil met collectible zooi in bijvoorbeeld Assassin's Creed en Grand Theft Auto is dat Orbs daadwerkelijk nut hebben. Met elke Agility Orb spring je een stukje hoger/verder, terwijl Hidden Orbs je zelfs een boost voor ál je stats geven. Het voelt dus nooit als verspilde moeite om ze alle 1000 te verzamelen. Integendeel, het is één van de verslavendste dingen in de game!

Met andere vaardigheden werkt het precies zo: het neerblaffen van vijanden verbetert je schietskills, het voltooien van races je rijvaardigheid totdat al je skills op level 5 staan en je de meest brute badass in het universum bent. 'Skills voor Kills' heet dit systeem en ik wou dat het in elke game zat.


  

Eenvoudige open-wereld game

Qua opbouw zou je Crackdown 3 een eenvoudige open wereld game kunnen noemen maar dan ga je voorbij aan het feit hoe slim New Providence in elkaar zit. Op een subtiele, organische manier 'levelt' de stad namelijk met je mee. Tuurlijk, je kunt direct proberen om de gigantische wolkenkrabber van TerraNova-bazin Elizabeth Niemand te beklimmen, maar beter wacht je nog even tot je wat meer Agility Orbs hebt. Of een paar van haar Kingpins verslaat, zodat je guns meer damage doen. 

Dit is tevens waar het wansmaakgedeelte om de hoek komt kijken. Zie je, persoonlijk stoor ik me er niet zo aan dat je eigenlijk voortdurend hetzelfde riedeltje afdraait omdat ik A) een OCD-mongool ben die pas rust voordat alle vijanden gekilled zijn en vooral al die glimmende Orbjes verzameld, en B) omdat ik New Providence ondanks z'n levenloze inwoners en ruwe graphics stiekem best een fijne plek vind. Het zou echter zomaar kunnen dat jij na een uurtje Crackdown 3 denkt, WAT DE FUCK HEB IK HIER 60 EURO VOOR BETAALD (of een Xbox Game Pass voor gekocht). De gebreken van deze game zijn namelijk overduidelijk en niet zomaar met een wansmaakdoekje weg te poetsen.


 

Microsoft's oneindige miljoenen

Buiten de eerder genoemde repetiviteit en op z'n zachtst gezegd cheap aanvoelende afwerking, is Crackdown 3 in alles een game uit de steentijd. Het is extreem eendimensionaal, en het nieuwe 'Retaliation'-systeem, waarin Kingpins actief naar de speler op zoek gaan, verandert daar niets aan. Hell, als ik niet beter zou weten zou ik prima kunnen denken dat dit gewoon een hele basale remake van het origineel is in plaats van een sequel. De game-industrie heeft de afgelopen 12 jaar reuzenstappen gezet en Crackdown 3 is een relikwie uit 2007. Leg deze game naast genregenoten als Red Dead Redemption 2 of Far Cry 5 en het is alsof ontwikkelaar Sumo Digital een Kickstarterbudget tot z'n beschikking had in plaats van Microsoft's oneindige miljoenen.

Ook de Wrecking Zone-multiplayer valt tegen. Er is, in tegenstelling tot de campaign, bizar genoeg geen enkele vorm van progressie, dus hoeveel kills je ook maakt en hoe vaak je ook wint, het maakt uiteindelijk geen reet uit. Bovendien is de combat saai (mikken via lock-on werkt niet in mp) en extreem chaotisch. Zonde, want met z'n via de cloud gekoppelde Xbox One-rekenkracht waardoor je de hele omgeving naar z'n moer knalt, is Wrecking Zone in technisch opzicht een mijlpaal.


  

Een onvoldoende dus

Een onvoldoende dus, denk je dan. Maar nee. Crackdown 3 scoort toch een 67. Het spel doet namelijk iets bijzonders: ik moet de eerste persoon die met droge ogen durft te beweren dat hij er géén lol mee heeft gehad nog tegenkomen. 

Laat het een les zijn voor al die nieuwerwetse, zichzelf veel te serieus nemende snotneuzenspelletjes die goed beschouwd net zo leuk zijn als een TED Talk over het paringsgedrag van de Tsjetsjeense zee-egel... Of zoals mijn maat Terry Crews zou zeggen: stop met nadenken, en ga kont schoppen, motherfucker!

Conclusie 

SCORE: 67
Crackdown 3 schotelt een bijzonder basic, verouderd kliekje voor, maar is door z'n briljante gevoel van progressie en het jagen op Orbs leuker dan de som der delen. In ieder geval voor een wansmaakgamer als ik...
Crackdown 3 schotelt een bijzonder basic, verouderd kliekje voor, maar is door z'n briljante gevoel van progressie en het jagen op Orbs leuker dan de som der delen. In ieder geval voor een wansmaakgamer als ik...

REACTIES (20) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord