Call of Duty: Ghosts - Review 

Call of Duty: Ghosts - Review 2013-11-05T11:51:55
Vorig jaar werden we wederom weggeblazen met een ijzersterke Call of Duty, een beetje onverwacht zelfs. Black Ops II van Treyarch verraste ons met een zeer sterke singleplayer en misschien wel de beste multiplayer tot dan toe. Meer dan ooit was de uitdaging enorm voor Infinity Ward om weer te overtreffen. Tjeerd speelde twee dagen lang met de Call of Duty: Ghosts, zowel op current- als op next-gen.

Als je denkt dat het lastig is om in anderhalf jaar een triple A titel uit de grond te stampen, bedenk dan de stress die Infinity Ward moet hebben gehad toen ze beseften dat er twee nieuwe platforms bij kwamen om de Ghosts voor uit te brengen. Ik sprak executive producer Mark Rubin in Londen en die bevestigt dat het een hels karwei was om deze game te maken:

‘This was the hardest game we’ve ever developed.’

COD: Ghosts

Ghosts singleplayer

Het verhaal van de singleplayer speelt zich af in de toekomst. De Federation –een pact van Zuid-Amerikaanse landen- heeft de pijlen gericht op werelddominatie. En de wereld begint in de VS natuurlijk, daarom hebben ze het hele zootje vanuit een ruimtestation gebombardeerd en zijn de VS binnengevallen.

In Ghosts begin je in de huid van Logan, een gast die niet kan praten (althans, dat doet ie nooit). Zijn broer Hesh praat wat meer en samen met hun trouwe hond Riley gaan ze het avontuur aan van de Ghosts singleplayer waarvan het verhaal grotendeels tien jaar na de inval plaatsvindt.

COD: Ghosts

Last of Us much?

Het avontuur begint spectaculair met scenes in de ruimte en met het introduceren van een VS waar de stront redelijk aan de knikker vastgekoekt is. Het deed me direct aan Last of Us en I Am Legend denken, gebouwen die treurig vergaan en kapotgeschoten zijn, worden begroeid door planten en waar het wild langzamerhand de wereld heeft terugpikt. Zo kan het decor het ene moment bestaan uit een prachtig verlaten en kapot theater, waar je even later zo oog in oog kan staan met een hert. Het begin van de campagne is absoluut mijn favoriete gedeelte, waarbij de snelheid nog tamelijk laag ligt en er veel aandacht wordt besteed aan het neerzetten van een verscheurd Amerika en de rol van het verzet, waar Logan en Hesh onderdeel van zijn. Het hoogtepunt is de soort van Game of Thrones- of Destiny-muur, die vanaf L.A. helemaal tot en met Texas strekt, en bedoeld is om de Federatie eruit te houden. Dit gedeelte is zo onwijs goed neergezet dat ik hier eigenlijk nooit meer wegwilde.

COD: Ghosts

De achtbaan

Op het moment dat ik die wens uitsprak, kwam ik weer in de welbekende achtbaanrit terecht. Zo kom je terecht op boorplatformen, jungles, op ijs, onder ijs, onder water, in de lucht, in de ruimte, in de trein, op de trein, op het strand etc. Het is allemaal ontzettend goed gemaakt en ziet er heel cool uit, zoals we gewend zijn van de Call of Duty franchises. Maar ik vind het jammer dat het de stoere smoel die de game in het begin neerzet niet behoudt. Ik had gerust wat langer in dat vette guerilla wasteland willen vertoeven om zachtjes en gestaag de tegenstand uit te moorden.

Riley de hond

Er is veel te doen geweest om Riley de hi-res hond die onderdeel is van de singleplayer. In het begin heeft Riley een grote rol en heb je een echt verbonden gevoel met broer en hond, die zijn hoogtepunt kent bij een soort Ghillies in the Mist-achtige missie met Riley. Toch komt de impact niet in de buurt van dat schoolvoorbeeld van singleplayer-avontuur van de serie. Later in het verhaal zakt de rol van Riley een beetje naar de achtergrond en blijft er eigenlijk een singleplayer over zoals we die altijd al gewend waren.

Hoe dan ook, de singleplayer speel je in 4,5 uur uit en zakte voor mij na het begin dus een beetje in, de obvious ‘plotwendingen’ dragen daar mede aan bij. Infinity Ward heeft een redelijk goede singleplayer afgeleverd, maar zeker niet memorabel.

COD: Ghosts

Ghosts multiplayer

Vaste prik in Call of Duty is dat er elk jaar iets veranderd wordt aan de multiplayer. Ook dit jaar heeft Infinity Ward de kussens flink opgeschud. Het Pick Ten systeem uit BO II is er uitgegooid en vervangen voor een nieuw load out systeem, waarbij perks en wapens weer los van elkaar worden getrokken. Perks zijn nu ingedeeld op punten, waarbij de vervanger van de UAV, een radartje die je neer kunt zetten op de grond, bijvoorbeeld 1 punt kost, scavenger kost 2 punten en de duurste perk is 4 punten. In totaal kun je voor 10 punten aan perks indelen. Daarnaast krijg je credits die je kunt gebruiken om guns en attachments te unlocken. Zo kun je meteen vanaf het begin spelen met je favoriete wapen, zonder dat je eerst een bepaald level hoeft te behalen. Je moet extra credits natuurlijk wel verdienen, maar de volgorde van unlocken is volledig aan jezelf.

Dit vind ik persoonlijk wel een verbetering, want je kunt direct aan de slag met het wapen die je graag wilt en het voorkomt dat je met een achterstand begint op gasten die vanaf launch no-life gaan en je met de beste wapens kansloos laten.

COD: Ghosts

Squads

Een grotere verandering is Squads, waarin je een squad van tien man kunt maken en alle personages hun eigen load-out en uiterlijk kunt geven. De bedoeling is dat je je Squad levelt en met de verdiende punten een verbeterde load out kunt scoren. Dat kun je op verschillende manieren doen en zo kun je elk lid van je Squad een specifieke taak geven. Vervolgens kun je de strijd aan gaan tegen Squads van de AI die zich aanpassen aan je niveau of tegen Squads van matties uit je friendslist. Je kunt ook je vrienden uitnodigen om samen in coop modus jouw Squad te bestieren.

Deze modus kun je zien als een soort managementgame, waarin je ervoor moet zorgen dat je je Squad op de slimste manier samenstelt waardoor je je tegenstander niet alleen op skill maar ook op tactische voorbereiding te sterk af kunt zijn. Je kunt met elk lid van je Squad een keertje in prestige, zodat je in totaal 10 keer in prestige kunt gaan.

Suqads is een leuke toevoeging voor mensen die niet aan de multiplayer willen beginnen vanwege de hoge rape-probabilty of vanwege trollende en irritante spelers, zoals schreeuwende 14-jarige Fransozen. Ook voor mensen die het een uitdaging vinden om aan een Squad te tweaken en alle leden van je Squad te maxen is het een toffe gamemodus. Ik vraag me af hoe dit aan zal slaan, ik zal er zelf waarschijnlijk weinig mee bezig zijn.

COD: Ghosts

Multiplayer modi

Zoals elk jaar zit er weer een aantal nieuwe modi in de multiplayer, waarbij ik Grind de interessantste toevoeging vond. Grind is een soort Kill Confirmed, waarbij je je tags moet ‘banken’ op twee Bank-locaties voordat je de punten voor je team binnenhaalt. Cranked is eigenlijk Team Deathmatch, waarbij je na een kill zo’n 30 seconden krijgt om de volgende kill te maken voordat je ontploft. Dit zorgt ervoor dat je geen campers tegen zal komen.

Elk jaar is het weer duimen dat je favoriete gamemodus erin blijft zitten en dit jaar zijn vooral de Headquarters/Hardpoint en *shocker alert* CTF fanaten de sjaak. Die zijn er namelijk uitgehaald, maar Rubin heeft al aangegeven dat die eventueel later weer terug kunnen komen met DLC en updates. League Play gaat er ook uit. Mocht je veel League Play spelen met drie vrienden? Raak niet volledig in paniek, Rubin heeft namelijk bevestigd dat ze clans blijven ondersteunen. Er komt een speciale Clans playlist, waar je met zijn vieren kan joinen en met MLG rules kunt spelen tegen andere clans. Andere typische League Play elementen, zoals meedoen met een willekeurig team of een random invaller mee laten doen met je team van drie, zul je wel zonder moeten. Ik vind het zeer spijtig, ik heb menige uurtjes in League Play gestopt en het maakte Call of Duty voor mij een stuk interessanter door de nadruk om teamplay.

COD: Ghosts

Quickscope in Ghosts

Kun je quickscopen in Call of Duty: Ghosts? Ja en nee. Infinity Ward heeft zich voorgenomen om het snipen meer als snipen aan te laten voelen. Het probleem met quickscopen was dat een sniper onrealistisch recht schoot op het moment dat je quickscopete. Je kunt dus nog wel snel schieten met een sniper, maar er zit een random afwijking ingebouwd op het moment dat je het doet. Rubin:

‘We weren’t trying to fix quickscoping, what we were trying to do is change sniping. So we changed the way sniperrifles work. And part of the thing that we did do was basically, movement variance where the bullet could go, while you’re ADS-ing. You might hit them, but you might not.’

Het zorgt ervoor dat snipers weer traditionele sluipschutters worden en gedwongen worden om wat statischer te spelen. Om je in die traditionelere rol wat meer overzicht te geven, heeft Infinity Ward dual render toegevoegd, waarbij je rondom je scope nog wel een blurry beeld hebt van wat eromheen gebeurt. ‘It’s more about being a sniper than running around like an SMG guy.’, aldus Mark Rubin.

COD: Ghosts

Maps in Ghosts

Er is meer nadruk gelegd op verticale gameplay in de maps. Er zitten natuurlijk ook nog steeds traditionele Call of Duty maps in waarbij je een of twee levels hoog speelt, maar je bij een aantal maps moet je echt goed opletten of je niet van tien meter hoog wordt neergeschoten. Het levert chaotische taferelen op, maar het pakt af en toe erg leuk uit.

In elke gamemodus zit er nu ook een Field Order, dit is een koffertje die bij first blood wordt gedropt en een opdracht bevat die je in een leven moet voltooien, zoals het teabaggen van je slachtoffers of twee kills maken met een opgepakt wapen. Mocht dat lukken, dan krijg je een beloning, vaak in de vorm van een Care Package, maar soms ook iets dramatischers. Zoals eerder al is aangekondigd, zijn de meeste maps voorzien van dynamische events, het kan bijvoorbeeld voorkomen dat je met een Field Order een nuke kan droppen die de hele map omtovert in een kapotte bende. Niet elke map heeft een dergelijk grootse dynamic, het kan ook een boom die je om kunt schieten zodat je een nieuwe weg creëert of een hek die je dichtgooit om een toegang naar een strategische plek te blokkeren.

COD: Ghosts

Extinction mode

Infinity Ward heeft van oorsprong Spec Ops als coop mode en dat vond ik persoonlijk altijd erg leuk om te doen, leuker dan zombies (al weet ik dat ik hiermee veel mensen tegen de schenen trap). Dit jaar hebben ze gekozen voor de Extinction Mode, met...aliens. Jep. Aliens. Ik flipte als een malle toen ik het hoorde, terwijl Wouter naast mij een klein vuistje niet kon onderdrukken. Wat is Extinction mode? Nou, het is een Wave/Tower Defense/RPG-Coop, je moet er met je maten voor zorgen dat je de Hives van de aliens uitroot met een drilboor. Oh, je wilt het verhaal achter de aliens echt horen? Komt ie: Na de raketaanval van de Federation zijn er kraters van miljoenen jaren oud opengeschoten waar meteorieten inzaten met daarop soort van buitenaards leven. Twee weken na de aanval is de aarde dus infested met het gespuis en jij moet die kraters eens en voor altijd sluiten met een nuke. Dus..

Je kiest in het begin een klasse; Medic, Engineer, Tank, Specialist, die je gedurende je voortgang kunt levelen met skillpoints die je verdient. Je kunt je punten stoppen in je klassespecifieke skill (bij Medic bijvoorbeeld sneller healen etc.) of in de upgrades van je equipment die je neer kunt zetten of droppen voor je teammates. Je kunt namelijk vier equipmentslots kiezen met ammo, armor, turrets en andere traps, die je vervolgens neer kunt zetten en gooien voor jou en je teammates met het geld dat je verdient met killen en teamplay. Zo ga je van Hive naar Hive om die vieze glibberbeesten van jetje te geven, terwijl de tegenstand zwaarder en zwaarder wordt. 

Ik vond het leuker dan Zombies, maar minder leuk dan Spec Ops. Het is minder statisch dan Zombies, de omgeving is namelijk meer open en de Aliens bewegen onvoorspelbaarder. Werken met towerdefense en het geven van boosts aan je teamgenoten is leuk en je bent meteen een hecht team, want je hebt elkaar echt nodig. Net als de classes die erg goed werken en iets toevoegen aan de modus. Maar als je het een keertje hebt gespeeld en je bent af gegaan, wil je gewoon niet nog een keertje. Misschien over een dag of een halve, maar anders is het snel vrij repetitief. In Spec Ops kon je dan nog voor meerdere missies en andere moeilijkheidsgraden kiezen, waardoor je het zo een hele avond kon doen met je vrienden. Extinction Mode vind ik een aardige toevoeging, maar ik had eigenlijk liever nieuwe Spec Ops missies. Mark Rubin heeft overigens aangegeven dat er hoogstwaarschijnlijk DLC komt met een nieuw Extinction level.

Extinction mode

Current- of next-gen

De huidige generatie games loopt technisch al een tijdje tegen zijn max aan, en het is een zegen dat we nu eindelijk op next-gen getrakteerd worden. Ik heb Ghosts op next-gen en current-gen gespeeld en ook al is er een aanzienlijk grafisch verschil tussen de twee, het is geen leap forward. De engine is hetzelfde voor next- en current-gen, dus behalve de grafische stap is er niets wat beide versies onderscheid. De PS4 versie is met haar native 1080p toch wel het mooiste, terwijl de One het moet doen met een upscale naar 1080p. Rubin zei hierover het volgende:

‘On Xbox One in order to maintain our 60 frames per second, we’ve had to go with 720 upres.’ 

Duidelijke taal.

Behalve de graphics is er nog een reden waarom je eventueel liever de game op next-gen zou willen hebben en dat is vanwege de controller. De PlayStation 4 controller is namelijk zo ontzettend fijn om een shooter mee te spelen, dat in huize Lindeboom vanaf de next-gen shooters weer worden gespeeld op Sony’s paradepaardje.

COD: Ghosts

 

Conclusie 

SCORE: 80
Call of Duty: Ghosts doet waar het goed in is, gameplay met een sneltreinvaart, waarbij alle elementen kloppen en de boel ontzettend goed uitgebalanceerd is. Het is daarom ook een goede game, maar of je van deze gestampte pot houdt is een tweede. Bovendien heeft Infinity Ward dit jaar wel erg op safe gespeeld -misschien wel mede door het overgangsjaar- waardoor de game niet die wow-factor heeft waar ze toe in staat zijn. Geen grote vernieuwingen, wel een strakke game. Deze serie heeft een frisse engine en idem wind nodig.
Call of Duty: Ghosts doet waar het goed in is, gameplay met een sneltreinvaart, waarbij alle elementen kloppen en de boel ontzettend goed uitgebalanceerd is. Het is daarom ook een goede game, maar of je van deze gestampte pot houdt is een tweede. Bovendien heeft Infinity Ward dit jaar wel erg op safe gespeeld -misschien wel mede door het overgangsjaar- waardoor de game niet die wow-factor heeft waar ze toe in staat zijn. Geen grote vernieuwingen, wel een strakke game. Deze serie heeft een frisse engine en idem wind nodig.

REACTIES (301) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord