Burnout Paradise The Ultimate Box 

Burnout Paradise The Ultimate Box 2013-08-20T15:29:00
Vrijwel iedere weggebruiker droomt er wel eens van: die vervelende klever stijf in de vangrail zetten. J.J. in ieder geval wel, en die heeft niet eens een rijbewijs.

Ik word zo intens moe van dat gezeur en gezemel over geweld en games. Je wilt het niet weten. De helft van de interviews die wij geven, gaat over geweld. Echt triest! Waarom accepteert niet iedereen dat geweld in de mens zit? We zijn jagers. We zijn niet gewend om met duizenden mensen op een kluitje te leven, laat staan te rijden. Als je in de file staat, raak je gefrustreerd, wil je vloeken, die bumper er in kledderen. Dat we dat niet doen is omdat we een paar hersenscellen meer hebben dan een aap. Maar in ons broeit het net zo hard als bij Bokito toen hij die chick nep zag doen voor zijn ogen.

De vinger
Burnout ParadiseGames zijn voor mij een heerlijke uitlaatklep om mijn agressie te kanaliseren. Ik ken mezelf. Ik moet af en toe schreeuwen, rammen en vloeken. Heb een kort lontje. Vandaar dat ik dagelijks train, altijd heb gedrumd en ook graag gewelddadige videogames speel. Daar kan ik me even heerlijk laten gaan. Met als resultaat dat ik de hippie zelve ben op straat.
BurnOut Paradise (BOP) is weer zo’n game waarin ik mijn ei geweld(ad)ig kwijt kan. Niks perfect racen, maar gewoon keihard beuken. Het feit dat er echter geen mensen in de wagens zitten (zie kader) leerde mij dat dit weer zo’n game is die niet door de beugel kan in de optiek van de mensen die ‘het best met ons voor hebben’. Ik geef ze bij deze de vinger. Ik raad iedereen aan deze game te spelen. Je zal genieten!

Frisse wind
burnout paradiseDe BurnOut-reeks was in mijn optiek een beetje metaalmoe. De laatste delen: Takedown en Revenge maakten de crashes alleen maar dikker en mooier. Het onderlinge verschil was echter te klein om een jaarlijkse aanschaf te rechtvaardigen.
In BOP waait gelukkig een frisse wind. EA heeft het sandbox-principe losgelaten op de serie, en met succes. Net als in Testdrive Unlimited rij je rond in een levende stad, in dit geval Paradise City. Op de kaart kun je overal challenges vinden en aangaan, variërend van ‘gewone races’ (niks is gewoon in BurnOut), races waarbij meerdere opponenten je van de weg willen beuken, de befaamde takedowns (tegenstander van de weg rammen) tot zoveel mogelijk tegenliggers beuken en punten bij elkaar stunten.
Vanzelfsprekend zijn de straten vol met tegenliggers, objecten als springschansen en vele, vele shortcuts. BOP is één grote ontdekkingsreis geworden gedrenkt in een dikke adrenalinepap.

Loeihard
burnout paradiseWant bloody hell wat gaat deze game loeihard (helemaal als je met de in-car view rijdt), en wat komen de crashes ongegeneerd hard aan. Carrosserieën kreukelen eng realistisch in elkaar en de ravage na een dikke knal is enorm.
En crashen zal je! Zeker als je in de licentie B en A gaat strijden, scheur je met wagens die een extreme boost kunnen krijgen en die je ook zult moeten om de challenges op dat niveau nog winnend af te sluiten. Immers, tweede plaatsen tellen niet in dit spel; het is winnen of overdoen.

Fuck-up
burnout paradiseUrenlang stevende BOP dan ook op een Gold Award af. Loeisnelle actie, vette crashes en nieuwigheidjes die goed werken (nieuwe auto’s verdien je bijvoorbeeld door ze van de straten af te rammen en op de schroothoop weer op te halen, en een volle turbometer kun je ook krijgen door snel door een benzinepomp te raggen).
Tot het moment dat ik me ging irriteren aan één grote fuck-up en een paar kleine foutjes.
Die grote blunder merk je pas als je al ver in het spel bent en de rappe wagens gaat gebruiken.
BOP gaat hier ten onder aan haar eigen ambities. Het is natuurlijk fantastisch dat je verschillende routes naar de finish kunt nemen en dat je daarvoor een kaart rechts onderin het beeld plaatst, maar de actie gaat op een gegeven moment zo snel dat je die veel te kleine kaart, die ook nog eens in spiegelbeeld is geplaatst, niet kunt volgen. En dan raak je de weg dus kwijt. Even pauzeren om op de kaart te kijken staat gelijk aan de match verliezen.
Ik heb nog geprobeerd samen met mijn vriendin de game te spelen (zij kaartlezen, ik sturen), maar dat leidde al snel tot ruzie. Er staat wel een soort richtingaanwijzer in beeld in de vorm van een knipperend straatbordje, maar die begint ongeveer één seconde voor de bocht te knipperen en dat is te laat.
Waarom geen pijl in beeld zoals bij Crazy Taxi, of een lijn op de weg? Niet hip genoeg misschien? Nee, een racegame waarin je de weg niet kunt volgen, dat is hip!

Groots
burnout paradiseAndere kleine foutjes zitten hem in de structuur van de challenges. Heb je na twee minuten door dat je ‘m niet meer kan winnen, dan nog moet je toch over de finish komen om door te kunnen gaan. En als je een per ongeluk een challenge begint die je al hebt gehaald, dan kun je die niet afbreken.
Of stel je hebt het quotum aan takedowns binnen dan rest je niks anders dan drie keer zelf crashen als je niet twee minuten voor lul wilt rondrijden. Echt zonde!
Het doet echter niks af aan de grootsheid van deze game. Dit is waar racen naar toe gaat: vette open werelden vol vertier.
De volgende keer graag een betere kaart, nog meer tegenliggers en coole shortcuts en de Gold Award is binnen.

Conclusie
Een paar fouten verhinderen een Gold Award, maar fuck that; deze game is meer dan vet genoeg om te kopen. Wat zeg ik, het is de vetste next-gen racer van dit moment.
 

REACTIES (0) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord