Alien: Isolation – Review 

Alien: Isolation – Review 2014-10-03T17:34:48
Voor Wouter zijn de door H.R. Giger ontworpen xenomorphs uit de Alien-franchise een soort Teletubbies of een Spongebob Squarepants; hij is er mee groot geworden. Weet Alien: Isolation hem dan nog wel de bedoelde stuipen op het lijf te jagen?

Deze review is speciaal voor PU.nl geschreven. In PU Magazine 11 vind je een totaal andere review over Alien: Isolation, maar wel met hetzelfde cijfer. Wouter speelde de game op de Xbox One.

Zoals je hierboven kunt lezen, heb ik voor de PU een apart verhaal geschreven over Alien: Isolation, waarin ik de game ontleed en aangeef op welke andere films en games het lijkt. Mijn volledig op wetenschap berustende berekening gaf aan dat Alien: Isolation voor 34% doet denken aan Dead Space en, minder verrassend, voor 41% aan de briljante scifi horror/thriller Alien. Voor de overige percentages zal je toch echt op 20 oktober de PU moet halen, maar ik kan je wel vertellen dat Creative Assembly z’n inspiratie uit verduiveld goede bronnen heeft gehaald. Maar maakt weten ze hier ook een goede game van te maken?

Alien Isolation: onze nieuwe heldin, Amanda Ripley

 

Alien: Isolation is zo Alien dat het pijn doet

Alien: het concept van deze film is ontstaan na een rondetafelgesprek tussen een stel producers die bekeken wat destijds, zo rond 1976, hete shit was op filmgebied. Scifi was wel een dingetje, mede nog door de nasleep van Star Wars, maar ook horror maakte hoogtijdagen mee dankzij films zoals The Exorcist. Dus besloten ze een script van Dan O’Bannon te verfilmen, eentje waarin beide genres met elkaar vermengd werden. Hoe meer mensen betrokken werden bij het project, hoe meer goede ideeën er bij kwamen en hoe briljanter het concept werd. Zo trok nam men de bizarre kunstenaar H.R. Giger bijvoorbeeld aan, die het techno-organische van al het buitenaardse ontwierp. En Leslie Dilley, vers van Star Wars, die medeverantwoordelijk was voor de art direction (het inrichten en vormgeven van de sets, zodat de stijl en de stemming van de film ontstaat). Beide aspecten zijn zo goed als een op een overgezet in Alien: Isolation. Dat rechtvaardigt zeker een ‘Jueh!’, want oi, oi, oi, wat heeft Alien een prachtig stijltje…

Alien de film

Natuurlijk, we hebben meer Alien(s)-games gezien waarin H.R. Gigers xenomorphs ge(/mis)bruikt werden, en hoewel er vaak veel met die games mis was, zagen de ruimtewezens er vaak prima uit. Maar Alien: Isolation gaat een flinke stap verder dan alleen het kopiëren van die freaks met hun glanzende, fallus-vormige hoofden, want ALLES in deze game ádemt Alien. De computers, de ruimtepakken, de gangen, het is allemaal identiek aan de props en sets uit regisseur Ridley Scott z’n film. De objecten in de game die nooit in de film voorkwamen, hebben op zo’n sterke wijze de Alien-stijl overgenomen, dat het lijkt of Leslie Dilley ze persoonlijk in 1978 heeft uitgekozen of gemaakt. De lompe hendels, luide knoppen, groene computerschermen, ronde lampjes maar ook de outfits, het kleurgebruik en natuurlijk de vrij fenomenale muziek, het is zo retro-scifi briljant dat het meteen het sterkste punt is van deze game.

De retro scifi in Alien: Isolation

 

Alien: Isolation is belachelijk mooi

Al deze Alien-heerlijkheid wordt consequent met schandalig mooie graphics in beeld gebracht. Van het licht dat verbuigt op de rand van je ruimtehelm, tot en met de manier waarop vlammen flakkeren, het is écht een heel niveau mooier dan welke game dan ook. Op de X1 althans. Jammer dan weer dat de gezichtsanimaties in de tussenfilmpjes er wel mee door kunnen, maar behoorlijk crappy zijn ingame, waar de character-opbouw ook onder te lijden heeft. Dat terwijl de cutscenes voor de rest nauwelijks van de gameplay te onderscheiden zijn. Het is geen enorm schandaal, maar des te spijtiger omdat Alien: Isolation verder geen steekje laat vallen op grafisch gebied, in zoverre dat ik nog niet eens één texture heb aangetroffen met een minder hoge resolutie of iets dergelijks. En ik heb gekeken! Natuurlijk is veel van de game donker, maar nooit is het zo’n duisternis (zoals in veel andere games) waar je de pixels van kunt tellen. Creative Assembly is bij deze, met Total War ook in het achterhoofd, een Meester in Graphics. HAIL THE MASTER!!

Vuur in Alien: Isolation

 

Amanda de Engineer

Maar goed, met de stijl en de beelden zit het goed, maar wat wordt er gedaan met al dit oogsnoep? Zoals ik al zei lijkt Alien: Isolation heel erg veel op Dead Space, en dan met name de eerste twee delen. Want net zoals in die games van EA, ben je heel veel bezig met ‘engineer-achtige’ dingen. Hoofdrolspeelster Amanda Ripley is namelijk, net zoals haar moeder uit de films en Isaac Clarke van Dead Space, een ingenieur die precies weet hoe de lompe elektronica en retro scifi systemen in ruimtestations en –schepen in elkaar zitten. Dat betekent dat je een groot deel van de game heen en weer rent om techneutische dingen te doen, zoals generators aanzetten, ‘beta cores’ inschakelen, snijbranders gebruiken en geinige mini-games spelen om beveiligingen te omzeilen, alles om ervoor te zorgen dat je uiteindelijk kan ontsnappen. Dat betekent ook dat bijna letterlijk alles wat mis kan gaan, daadwerkelijk misgaat, want het ruimtestation Sevastopol, waarin het grootste gedeelte van Alien: Isolation zich afspeelt, is zo goed als klaar voor de intergalactische schroothoop. Belangrijke apparaten vliegen om de haverklap in de fik, deuren kunnen niet open en vaker wel dan niet ligt de oplossing voor je probleem helemaal in een andere sectie van het station.

Alien: Isolation: Sevastopol space station

 

Alien: Isolation en de xenomorph

Dat sleutelen, knopjes indrukken, triggers ingedrukt houden om hendels over te halen en het oplossen van mini-games kan natuurlijk vervelen als je het een hele game zou moeten doen. En, toegegeven, het wordt ook wel eens saai. Maar gelukkig is er genoeg spektakel om je tussen het engineren door bezig te houden, en niet alleen in de vorm van die fucking Alien die naar je op jacht is. Er zijn eigenlijk een stuk of drie lange sequenties waarin je constant moet opletten of papi Xenomorph niet in de buurt is, natuurlijk met behulp van je trusty motion sensor, en dit is zenuwslopend… totdat het frustrerend wordt. Vooral op Normal is het gedrag van de Alien af en toe moeilijk te voorspellen, waardoor je zo nu en dan het gevoel zult hebben dat de game op onaangename wijze met je zit te fucken. Niet eerlijk! Gelukkig krijg je op een gegeven moment een vlammenwerper, ‘Mama Ellen Ripley in Aliens’-stijl, en kan je terugvechten, wat de tensie iets verlicht. Bovendien kan het ook geen kwaad om de game op Easy te zetten (hoewel dat compleet in strijd is met mijn gamers-principes, wat ik speel games NOOIT op Easy), omdat je toch geen Achievement/Trophy krijgt voor Medium. De Alien-gedeeltes zijn op die moeilijkheidsgraad een stuk leuker en eerlijker, en stuit je later op andere vijanden, dan kan je het alsnog opschroeven naar Medium.

Alien: Isolation: motion sensor en xenomorph

Want jazeker, er zijn andere bedreigingen dan alleen de Alien in Alien: Isolation. Om je precies uit te leggen wie of wat dit zijn, is nogal een spoiler, maar in het bevechten van deze vijanden komt je flinke arsenaal aan wapens goed van pas. Het zal je misschien verrassen, maar Amanda’s Radial Menu is echt goed gevuld met niet alleen schietgerei, maar ook een aantal zelf in elkaar te craften goodies waarvan de een nuttiger is dan de ander. Je zult dus, naast het survival horroren en engineren, ook constant bezig zijn materiaal op te pakken om bijvoorbeeld pipebombs en noise makers in elkaar te flansen, wat een goede aanvulling is op de gameplay. Wat betreft collectibles zijn er de cliché ID Tags, maar natuurlijk ook de voor horrorgames zo bekende logs te verzamelen, waarvan er een paar rechtstreeks van de Nostromo (het ruimteschip uit de film Alien) afkomstig zijn. Het is helaas amper genoeg om de flinke Campaign –die tegen de 30 uur aan schurkt- nog een keer te willen spelen. De Surival Mode, waarin je een aantal losstaande sneak-opdrachten kunt doen, is na het uitspelen nog wel de moeite waard, al is het alleen om nieuwe maps en characters te unlocken.

Alien: Isolation andere characters

 

In moeders voetsporen

Alien: Isolation moet het in de eerste plaats vooral hebben van z’n prachtige stijl en overdonderende looks, maar hoewel het op het gebied van gameplay af en toe een tikje saai of juist frustrerend is, zit het wat dat betreft ook meer dan goed. Het is bij vlagen enorm thriller-ig, dan weer explosief spectaculair of onverwacht ranzig, maar altijd van consequente kwaliteit. Ben je een Alien(s)-fan en je bent al meer dan eens flink in deen achterwerck genoomen door games zoals Aliens: Colonial Marines en soortgelijke troep? Gebruik deze game dan als palate cleanser om de vieze smaak die deze franchise heeft gekregen –zelfs op filmgebied, tenzij je zo iemand bent als PeterKoelewijn die Prometheus wél een goede film vond-, grotendeels weg te spoelen. Laten we hopen dat Amanda Ripley net zoveel onfortuinlijke avonturen gaat meemaken als haar moeder!

Alien: Isolation; zo moeder, zo dochter

Alien Isolation is nu beschikbaar als Abo Actie. Voor €49,95 scoor je een jaar lang elke maand de PU plus de game op een platform naar keuze!

Conclusie 

SCORE: 80
Alien: Isolation is een bloedmooie game wiens regelmatig voorkomende saaie momenten bijna altijd worden gecounterd met bloedstollende spanning of kaakopenklappend spektakel. Alleen aanschaffen als je van scifi houdt, je het leuk vindt om dikke, lompe knoppen in te drukken en je geen aversie hebt tegen werktuigkundige klusjes. Ohja, en het spreekt natuurlijk voor zich, maar als je niet alle referenties wil missen, kijk eerst even op z’n minst Alien, zo niet de hele quadroligy, voordat je deze game checkt.
Alien: Isolation is een bloedmooie game wiens regelmatig voorkomende saaie momenten bijna altijd worden gecounterd met bloedstollende spanning of kaakopenklappend spektakel. Alleen aanschaffen als je van scifi houdt, je het leuk vindt om dikke, lompe knoppen in te drukken en je geen aversie hebt tegen werktuigkundige klusjes. Ohja, en het spreekt natuurlijk voor zich, maar als je niet alle referenties wil missen, kijk eerst even op z’n minst Alien, zo niet de hele quadroligy, voordat je deze game checkt.

REACTIES (63) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord