Ace Combat: Assault Horizon 

Ace Combat: Assault Horizon 2012-09-17T13:01:30
Met al dat ge-oorlog in first-person shooters, was Samuel bijna vergeten dat veel gevechten ook in de lucht worden uitgevochten. Extra voordeel: in een vliegtuig valt het ook niet op dat je zo klein bent…

Wat de Ace Combat-serie zo speciaal maakte, is dat het erin slaagde om een haast perfecte balans te vinden tussen simulatie en arcade. Er is niks realistisch aan een straaljager die meer dan tweehonderd raketten met zich kan meedragen, maar er moest toch echt goed gevlogen worden wilde je in Ace Combat-games overleven. Daarmee sprak het, terecht, een grote groep mensen aan: zowel de liefhebbers van de flightsims als de fans van onvervalste actie. Het nieuwste deel, Assault Horizon, gooit het echter over een hele andere boeg.

Bommen werpen
In deze Ace Combat is alles anders. Niet alleen speelt de actie zich deze keer af boven echt bestaande locaties, zoals Dubai, Rusland, het Midden Oosten en Amerika, maar is er ook gekozen voor een Hollywood-feel. Alles, van de opzwepende muziek tot de rauwere grafische stijl, heeft dus een cinematografische lading gekregen waardoor de stijl meteen doet denken aan games als Modern Warfare.

Al na vijf minuten spelen is het duidelijk dat het meer gaat om ‘de ervaring’ dan om het vliegen pur sang. Kijk dus niet verbaasd op als je opeens missies krijgt voorgeschoteld waarin je niet met een straaljager vliegt maar een gevechtshelikopter bestuurt, of een bommenwerper, of enkel de turret van een ander vliegtuig. Al deze ‘tussenmissies’ werken goed, en ze halen de eentonigheid onderuit, maar het is zeker even wennen. De (bewegings)vrijheid en het semirealisme van de vorige games is hiermee ingewisseld voor een meer bombastisch ogende ervaring, die soms zelf eventjes on-rails is, en tja... daar moet je van houden.

Dog fighting
De één zal het prachtig vinden dat je met de nieuwe ‘Dog Fighting Mode’ achter een vijandelijk vliegtuig kunt blijven ‘plakken’ door enkel op twee knoppen te drukken (wat de actie stukken intenser, meer ‘in your face’ en toegankelijker maakt). En wie het gevoel heeft dat je bij de meeste jet-sims ‘tien minuten op een stipje in de verte’ aan het knallen bent, zal meteen verliefd worden op Assault Horizon.

De ander zal het echter verschrikkelijk vinden dat je zowat gedwongen wordt om de Dog Fighting Mode te gebruiken, omdat jouw raketten en (vooral) kogels anders nauwelijks effect lijken te hebben. Die persoon wil geen Michael Bay-achtige ontploffingen en stoere, donkere graphics. Nee, die persoon wil de ultieme bewegingsvrijheid en het kleurrijke, heldere palet van de vorige delen.

Als een malle
En ik? Tja, ik weet ’t niet helemaal. Enerzijds wil ik Assault Horizon ‘straffen’ voor het versimpelen van de Ace Combat-formule, voor het weggooien van die eerder genoemde balans, en voor het aantrekken van het Call of Duty-jasje. Anderzijds zie ik dat deze nieuwe benadering wel goed werkt, en dat het knalt als een malle. Assault Horizon is in elk opzicht een uiterst solide game, maar wellicht dat de arcadeliefhebber in mij nog enthousiaster was geweest als er geen ‘Ace Combat’ voor de naam had gestaan.

Conclusie Samuel:
Ace Combat zoekt met dit deel de sfeer van de bioscoopzaal op, en wisselt daar veel van zijn conventies voor in. Is Assault Horizon vet? Ja, dat is het zeker. Maar is het vetter dan het ondertussen al vier jaar oude Ace Combat 6? Niet per se.

REACTIES (21) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord