Yoshi’s Woolly World - Preview 

Yoshi’s Woolly World - Preview 2015-04-27T11:58:20
“Yoshi is my homeboy”, aldus Samuel. Toen we hem vroegen wat hij daar precies mee bedoelde, stak hij z’n disproportioneel lange tong uit en gaf ie ons een knipoog. Juist, die vraag stellen we dus ook nooit meer.

God bless Nintendo. In een wereld waarin games nog steeds gedefinieerd worden door gangster-fantasieën en militaire shooters én Nintendo’s eigen console allesbehalve goed presteert, weigert het Japanse bedrijf mee te doen met de trends. Zouden ze nu beter verkopen als ze direct zouden concurreren met de PlayStation 4 en Xbox One, en games zouden uitbrengen die het westerse publiek meer aanspreken? Zeer waarschijnlijk. Maar dat is niet wat de legendarische spelletjesmaker wil. Dat is niet waar ze het best in zijn. Nee, waar ze het best in zijn, is het creëren van vernuftig ontworpen hindernisbanen die eruitzien als kleurrijke, fantasievolle werelden. De één noemt het kiddy, de ander noemt het vrolijk en geschikt voor iedereen, maar zelfs de eerste persoon kan niet ontkennen dat het “kinderlijke” uiterlijk niet afdoet aan de kwaliteit van het ontwerp.

Yoshi's Woolly World

Verwennerij Yoshi’s Woolly World is het zoveelste bewijs van deze design-filosofie. De hele wereld ziet eruit alsof het bestaat uit lapjes stof die aan elkaar gebreid en gepunnikt zijn, wat voor de één genoeg reden is om de game te negeren als zijnde kinderachtig. Voor anderen (mijzelf incluis) is het echter pure verwennerij voor de ogen. Onder die redelijk unieke, hartverwarmende esthetiek huist echter level design waar je u tegen zegt, wat vooral naar voren komt wanneer je alle geheimen probeert te vinden en alle collectables probeert te vergaren. Want dat is waar de Yoshi-games (en deze al helemaal) zich mee onderscheiden van alle andere Ninty-platformers: het lagere tempo en de grotere hoeveelheid collectibles. Een goede Mario-platformer is bijvoorbeeld erg snel; je springt door de levels heen zonder de renknop los te laten, en duikt, buikt, wall-jumpt en sprint je een weg door de hindernissen heen. Kirby-games focussen zich op de vele, vermakelijke powerups en een relaxte moeilijkheidsgraad, terwijl de Donkey Kong Country-titels meestal de lastigste zijn en vaak perfecte sprongen van de speler vereisen.

Mellow

In de Yoshi-games, zoals het legendarische Super Mario World 2: Yoshi’s Island en de vaak vergeten N64-parel Yoshi’s Story, gaat het minder om het springen en meer om hoe je op andere manieren met de levels omgaat. Om de paar seconde zul je namelijk stil moeten staan om één van je eieren als een rugbybal te richten en naar een vijand, wolkje of voorwerp te smijten. Het gemikt werpen van deze zelfgemaakte projectielen vormt een belangrijk onderdeel van Yoshi’s gameplay en wordt niet alleen offensief gebruikt maar ook om puzzels op te lossen (door ze bijvoorbeeld tegen muren en door gangetjes te laten stuiteren) en onbereikbare objecten te pakken. Het is deze mechaniek die ervoor zorgt dat de Yoshi-games, en dus ook Woolly World, een langzamer tempo heeft, aangezien het snelheid inwisselt voor het smijten met eieren. De ongeduldigere gamer zal zich dus meer vermaken met bijvoorbeeld New Super Mario Bros. U, maar de wat meer mellow gamer zal zich heel erg kunnen vinden in de nieuwe, wollen wereld van gamings meest schattige dino.

Yoshi's Woolly World

Slikken

Het mooie van Woolly World is echter dat álles van wol is gemaakt (net als vier jaar geleden in Kirby’s Epic Yarn) en je eieren dus vervangen zijn met bolletjes wol. Ook Yoshi zelf bestaat nu uit een verzameling draadjes en dat is continu terug te zien in zijn superschatte animaties. Als hij rent, veranderen zijn voetjes in wieltjes, bijvoorbeeld, en als hij z’n bekende, zweverige flutter-jump doen, dan worden z’n beentjes opeens kleine propellertjes. Met zijn lange tong kan hij vijanden grijpen en vervolgens inslikken (en ze, via een proces waar ik níks van wil afweten, veranderen in werpbare klosjes garen) maar hij kan er ook delen van het level mee ontrafelen. Letterlijk. Als je dus ergens een draadje ziet loszitten, dan is de kans groot dat Yoshi het met z’n tong kan vastpakken en wegtrekken, wat vaak één van de vele collectibles zal onthullen.

Replay

Die collectibles zijn er, zoals ik al zei, in alle soorten en maten. Zo bevat elk level een bepaalde hoeveel speciale klosjes garen. Vind ze allemaal (meestal drie of vijf) en je ontgrendelt een nieuwe Yoshi. Deze ontgrendelbare Yoshi’s zijn schattige en soms zelfs hilarische kleurvariaties op de standaard Yoshi, waarvan mijn favoriet met afstand de watermeloen-Yoshi is. (Donkergroene benen, rood bovenlichaam met zwarte stipjes.) Ook de Shy Guy-Yoshi (rood lichaam, wit masker op z’n bolle neus) was een leuke toevoeging aan de collectie. Daarnaast kun je ook nog speciale witte bloemen vinden waarmee je optionele, extra levels kunt ontgrendelen, en hartjes en edelstenen. De hoeveelheid replaywaarde die Woolly World hiermee genereert, is vele malen groter dan ik in eerste instantie had verwacht; van de eerste twee werelden die ik wist uit te spelen zat er zelden een level tussen waarbij ik alles in één keer wist te verzamelen.

Yoshi's Woolly World

Machinegeweer Woolly World is geen moeilijke game (je moet Tropical Freeze hebben als je wilt weten hoe streng platforming nou echt kan worden) maar het was zeker uitdagender dan ik in eerste instantie had verwacht en dan de prachtige visuele stijl doet vermoeden. In de laatste paar levels van wereld twee ging ik zelfs een paar keer dood, al zit de uitdaging ‘m voornamelijk in het vinden van alle collectibles. Het is in ieder geval een stuk moeilijker dan de gemiddelde Kirby-game en precies uitdagend genoeg om het geplatform bevredigend genoeg te maken. Verder lijkt Woolly World ook genoeg gimmicks te bevatten om alles de hele game lang gevarieerd genoeg te houden. Althans, dat ervoer ik in het middagje dat ik de game bij Nintendo mocht spelen. De leukste variaties op de gameplay waren de momenten dat Yoshi in een motor veranderde en als een baas door het level crosste, en de keren dat hij een watermeloen inslikte en de pitjes kon uitspugen alsof het machinegeweerkogels waren.

Zacht

De echte pret kwam toen een lieftallige Nintendo-medewerkster naast me kwam zitten, een Wiimote pakte en coöp met me kwam gamen. Onze twee Yoshi’s werkten meteen goed samen, vooral toen het duidelijk was dat je ook elkáár kunt inslikken en veranderen in een bolletje wol, wat je vervolgens tegen een vijand kunt smijten of over een ravijn. Samen zo de puzzels oplossen en collectables vinden was duidelijk de leukste manier om deze game te spelen, en de jump-in, jump-out manier waarop dit kan, was daar werkelijk perfect voor. Voor de jongsten onder ons is er overigens ook nog een speciale Mellow Mode, waarin Yoshi speciale vleugels krijgt waarmee hij over de meeste hindernissen heen kan vliegen. Zo kan zelfs de minst ervaren gamers genieten van de bijna voelbaar zachte wereld die Woolly World ons deze zomer gaat aanbieden.

Verwachting

Ik heb de game maar een middagje gespeeld, maar het smaakte naar meer, vooral toen de moeilijkheidsgraad werd opgeschroefd, het level design meer “open” werd en de bazen uitdagender werden. Deze game stond nauwelijks op m’n radar dankzij het net zo kleurrijke geweld van Splatoon, maar met Woolly World erbij ben ik er nu al zo goed als zeker van dat deze zomer voor mij in het teken van de Wii U zal staan. Blijf lekker doen waar je goed in bent, Ninty!

Yoshi's Woolly World

REACTIES (20) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord