Super Smash Bros. for Wii U + Amiibo - Preview 

Super Smash Bros. for Wii U + Amiibo - *Preview* 2014-10-30T16:21:25
Eindelijk heeft Jurjen ‘m eens uitgebreid kunnen spelen: Super Smash Bros. for Wii U. De game was in grote lijnen naar verwachting… maar toch ook weer meer dan dat. En in één opzicht minder. Spannend!

Ik speelde de échte vierde Smash Bros. (de 3DS-versie is toch de mindere versie, dat durf ik na mijn tijd met de Wii U-versie zonder twijfel te stellen) inclusief Amiibo-poppetjes op een mooie grote HD-tv in het Nieuwegeinse kantoor van Nintendo, en kreeg daarvoor drie uur de tijd. Net genoeg om grazend alle spelstanden en mogelijkheden eventjes te verkennen.

Het zal je niet verbazen als ik je vertel dat er héél véél content in het spel is gestopt. Laat ik me voor deze preview beperken tot de dingen die me het helderst zijn bijgebleven. Waarbij ik vooral de dingen wil noemen die je uit filmpjes en andere door Nintendo verstrekte info nog niet had kunnen concluderen. Zoals het feit dat het scannen van je Amiibo-poppetje razendsnel gaat.

In feite gleed mijn Mario-poppetje van de NFC-reader toen ik hem wilde scannen. Ik pakte het poppetje van de grond, wilde hem weer op dat vierkantje links onder op de GamePad drukken, maar het bleek dat hij de eerste keer al was gescand. Dus dat werkt feilloos, binnen een halve seconde.

Als je Amiibo in beeld is verschenen, kun je een geregistreerde Mii als eigenaar ervan instellen, zijn kleuren veranderen, items feeden om zijn stats te verhogen, en hem als vriend of rivaal gebruiken in de diverse Smash-standen.

Let's play

Al vechtend verdient je Amiibo-personage ervaring, en ik moet zeggen dat het levelen veel sneller ging dan verwacht. Mijn al eerder gebruikte Mario begon op level 42, maar had na tien gevechten al het maximale level 50 gehaald. Daarna kon ik hem nog wel verder versterken door hem items te feeden (toen ik Mario bijvoorbeeld een Mega Metaboliser Sword voedde, ging zijn attack +7, zijn Defence –20, en leerde hij het bonuseffect ‘increased health when eating food’), maar je hebt je poppetjes dus in no-time op hun maximale level. Een beetje vreemd, misschien bedoeld om je snel meer nieuwe poppetjes te laten kopen? 

De beste nieuwe spelstand is - uiteraard - de Smash-stand voor acht spelers. Als je deze stand kiest blijft ongeveer de helft van de (vrijgespeelde) levels zwart: die omgevingen kun je niet kiezen omdat ze blijkbaar te klein zijn voor de hel die losbarst als acht spelers los gaan.

Ik speelde helaas niet met acht menselijke spelers maar met drie, de andere vijf waren CPU’s. Toch durf ik al te concluderen dat smashen met acht spelers de ultieme manier is om Smash Bros te beleven.

Het was niet eens zo chaotisch als je zou verwachten, wat mij opviel was dat er op verschillende plekken in het level wat kleinere schermutselingen tussen twee, drie of vier spelers ontstonden. Als dat niet zo lekker loopt, kun je natuurlijk altijd nog op zoek gaan naar een ander plekje, waar wat minder sterke tegenstanders slaags zijn geraakt, of je sneaky aan de gevechten onttrekken om passerende spelers (die hun aandacht onmogelijk bij alle tegenstanders kunnen houden) op geworpen projectielen of harde smashes te trakteren. Dít is waar je de game voor in huis moet halen. Maar er is meer. Veel meer. Te veel om allemaal zo uitvoerig te beschrijven. Laat ik nog even snel wat puntjes aanstippen.

8 player Smash

Natuurlijk zit de game weer tjokvol verzamelbare trofeeën, waaronder Globox. Ik weet niet meer precies waarvoor ik hem kreeg, maar, eh… Globox? Die vriend van Rayman? Zou dat betekenen dat Rayman ook op een of andere manier in het spel zit? Of komt?

Dat je in de Stage Builder zelf de platformen kunt tekenen bleek uitstekend te werken. Minder leuk was het zeer beperkte aantal gadgets wat ik in de zelfgebouwde levels kon plaatsen. Maar de rest moet natuurlijk nog vrijgespeeld worden.

In de spelstand Events zitten allerlei grappige, op game-historie teruggrijpende gevechten, zoals eentje waarin je met Diddy en Donkey Kong wraak gaat nemen op Mario (in het liftjes-level uit de klassieke Donkey Kong).

Ronduit adembenemend was het ‘high octane’-event waarin twee Sonics tegen twee Falcons streden in het F-Zero level, en dat op zeer, zeer hoge snelheid. Ik kan me voorstellen dat de échte Smash-bikkels die hoge snelheid heel erg gaan waarderen. Voor mij was het wat minder: ik speelde op de hoogste difficulty en werd uit beeld gemept voordat ik zag wat er gebeurde.

Wat me trouwens tijdens dat supersnelle gevecht opviel: technisch is de game perfect. Snel, veel details, inzoomen, uitzoomen, acht smashende poppetjes tegelijk, het maakt allemaal niet uit: de game blijft feilloos en met prachtige kleuren (uiteraard in HD) de actie in beeld toveren.

Let's play 2

Dan een andere leuke spelstand (veel leuker dan Zoek & Smash, de soort van tegenhanger uit de 3DS-versie): Smash Tour. Denk aan Mario Party, maar dan met Mii-personages die op het spelbord vechters kunnen oppikken, of die kunnen afpakken van andere spelers door ze tijdens gevechten en minigames te verslaan. Er worden ook nog eens allerlei trofeeën aan de mix toegevoegd, die zowel op het spelbord als tijdens gevechten ingezet kunnen worden. Het gevolg: gezellige chaos en steeds weer wisselende kansen, zoals het hoort in een Nintendo-partygame 

Online en de koppeling met de 3DS waren niet present, de Classic Mode, Master Orders en Crazy Orders sla ik even over, anders wordt dit verhaal gewoon té lang, maar laat ik toch nog even het punt noemen waarin Smash Bros iets minder levert dan ik had verwacht.

Je kunt níet je Amiibo zijn.

Dit was waarschijnlijk al lang gecommuniceerd, maar had ik toch niet zo meegekregen. Je kunt je Amiibo dus alleen door de computer laten besturen, als vriend of rivaal, en hem nooit zelf onder de knoppen nemen. Dat is toch een beetje jammer. Toch?

Het leukste gebruik van Amiibo’s wat ik tot nu toe heb ervaren is tijdens een potje één tegen één met twee teams: ik speelde met gewone Yoshi en liet mij helpen door Amiibo-Mario, mijn menselijke tegenstander speelde met gewone Zelda en liet zich  helpen door Amiibo-Link. Zo heb je er dus ook nog wat aan, om je Amiibo te levelen, want hoe sterker je partner, hoe eerder je wint, natuurlijk.

Smash Tour!

Ook wel leuk: wanneer je één op één tegen je eigen Amiibo vecht met je eigen personage, ‘leert’ hij je manier van vechten. Als je bijvoorbeeld nooit je schild gebruikt, zal je Amiibo dat – wanneer de computer hem bestuurt – ook nooit doen. Misschien dat dit gegeven nog leidt tot diepere lagen.

Vooralsnog twijfel ik een beetje over de toegevoegde waarde van Amiibo-personages in Smash Bros voor Wii U. Maar aan de andere kant: het spel heeft een stand voor acht spelers! En ook naast die stand en zonder die poppetjes heeft Smash voor Wii U al zo idioot veel te bieden, dat je er waarschijnlijk langer mee zoet zal zijn dan met Mario Kart 8. Waarin je trouwens de Amiibo-poppetjes van o.a. Mario, Donkey en Link ook weer kunt gebruiken. Dus tja, je hebt ze misschien niet echt nodig, maar zo worden die Amiibo wel steeds aantrekkelijker.

En natuurlijk ga ik er sowieso een paar kopen, al was het maar voor op mijn bureau.

 

REACTIES (40) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord