Killzone Shadow Fall - Preview 

Killzone Shadow Fall - Preview 2013-10-25T13:52:32
Twee dagen lang sloot Jan zich op bij Guerrilla Games in hartje Amsterdam. Dat was natuurlijk maar voor een ding: lang en uitgebreid met Killzone: Shadow Fall spelen op de kakelverse PlayStation 4.

Met het wegvallen van DriveClub voor de PlayStation 4 zijn de kansen voor Killzone: Shadow Fall nog beter. Maar ook als de racegame wel gewoon was uitgekomen, dan nog is vriend en vijand het er over eens: Shadow Fall is dé launchgame die je gewoon moet hebben als eind november dan eindelijk de nieuwe machine van Sony zich aandient. Of je moet echt niks moet shooters hebben, maar dat lijkt me vrij logisch.

PETJE AF

Ik heb deze week maar liefst twee volle dagen op de burelen van ‘ons eigen’ Guerrilla Games mogen vertoeven: een dag om een deel van de singleplayer te spelen, en een dag om de multiplayer onder handen te nemen. Bovendien opende Guerrilla Games voor het eerst een groot deel van haar studio voor het journaille. Dat betekende dat we bijna overal mochten rondlopen, zelfs met camera, en dat we uitgebreid mochten praten met de verschillende disciplines binnen het K: SF team. Steeds kwam daar weer hetzelfde geluid naar voren: hoe makkelijk het is om voor de PS 4 te programmeren. Maar toch, als je bedenkt dat Guerrilla Games in minder dan tweeënhalf jaar een nieuwe Killzone én een platformtransitie én een launchgame heeft afgeleverd, dan kun je daar enkel voor buigen en je petje afnemen.

Shadow Fall

SINGLEPLAYER

Genoeg patriottisch geklets mijnerzijds, hoe zit het met de game? Nou, dames en heren, met de game zit het meer dan snor. Om te beginnen de singleplayer campagne. Die is langer dan in welke andere Killzone ooit en de makers noemen deze ruim tien uur, terwijl andere spreken over gemakkelijk twaalf uur. Ik heb die tien a twaalf uur nog niet uit kunnen klokken, maar men was zo stellig in deze lengte dat ik dat dus maar gewoon geloof. Zet dat weg tegen de gemiddelde lengte van een SP van een Halo, CoD of Battlefield en Killzone legt de lat duidelijk hoog.

 

ACHTER DE MUUR

Killzone: Shadow Fall oogt erg fraai; ik had echt het idee dat ik een PC game aan het spelen was. Natuurlijk kunnen high-end PC’s nog betere graphics draaien en dat zal de komende jaren steeds beter worden, maar voor een console game zet Killzone: Shadow Fall al direct de standaard voor andere ontwikkelaars. Belangrijker is dat de levels veel groter en weidser zijn. Er zijn enorme vergezichten die Vecta City in al zijn hightech utopia laten zien, maar ook de blik achter de muur, waar de Helghast wonen is mooi in zijn lelijke grimmigheid. De levels en de speelvelden hebben niet enkel de illusie dat ze veel groter zijn dan je ooit in een Killzone game hebt gespeeld, ze zijn ook daadwerkelijke groter en kennen soms meerdere routes om van A naar B te komen. Vaak zijn er zelfs gangetjes of ventilatieschachten die zich aandienen waardoor je de ‘voordeur’ vermijdt en via de ‘achterdeur’ bij je doel kunt komen. Neem daarbij de iets meer tactische speelstijl en je krijgt het gevoel een next-level Killzone te spelen.

UILTJE KNAPPEN

Was Killzone vroeger redelijk run & gun, nu is Killzone: Shadow Fall veel diverser. Je kunt agressief, maar ook afwachtender en tactischer spelen met dank aan de OWL; een drone die desgewenst een schild voor je opwerpt, vijanden op de korrel neemt, computers hackt of een zipline voor je uitwerpt zodat je van een hoger gelegen platform naar een lager gelegen platform roetsjt. De OWL geeft de gameplay zo’n andere dynamiek dan voorheen en het loont om verschillende tactieken met deze vliegende sidekick uit te proberen.

 

ONGEKEND PRECIES

Ik zou bijna vergeten om te vermelden hoe lekker de PS4 controller speelt, juist met een shooter. De game heeft niet langer een auto-aim functie en ik heb dat geen seconde gemist. Sterker, ik kan me geen PlayStation game herinneren waar ik zo precies aan het knallen was dan in Killzone: Shadow Fall met een PS4 controller. Dat belooft wat voor de toekomst. Tot slot wil ik ook nog het sterke contrast vermelden tussen de twee levels die ik speelde. De eerste speelde zich af aan de kant van de Vectans waarbij alles er superslick uitzag: wit, veel glas, veel wit, enorm hightech. De missie aan de andere kant van de muur; waar de Helghast wonen is donker, militaristisch, grauw, industrieel. Daar wonen mensen in containers, zijn de levensomstandigheden veel harder en is de overall sfeer veel grimmiger. Die twee uitersten zijn confronterend en zorgen ervoor dat je ook de kant van de Helghast een beetje begint te begrijpen.

Shadow Fall

MULTIPLAYER

De tweede dag van de Guerrilla Games presstour stond in het teken van de multiplayer van Killzone: Shadow Fall. En die is robuust! Om te beginnen draait de MP op een straffe 60 frames per seconds. De gameplay is snel maar tactisch en de OWL uit de singleplayer is deels terug te vinden in de multiplayer. Er zijn drie klassen – Scout, Assault en Support en alle drie hebben speciale vaardigheden, al dan niet bewerkstelligt door een robotic companion. Anders gezegd, de verschillende vaardigheden van de OWL uit SP zijn nu opgesplitst en verdeeld over de drie klassen.

 

UNLOCKEN

Erg fijn. Alle skills, vaardigheden en wapens zijn van begin af aan unlocked. Het idee hierachter is dat Guerrilla spelers met vaardigheid wil belonen en niet zozeer spelers die alleen maar heel veel tijd in de game stoppen. Uiteraard word dat laatste ook beloond maar vaardigheid is prioriteit nummer een. Je scoort punten met je acties en met die punten kun je attachements unlocken en upgrades voor je wapens unlocken om je zo nog meer toe te leggen op een bepaalde speelstijl.

Shadow Fall 

WARZONES

Wat verder opviel in de multiplayer is het verschil in graphics tussen SP en MP. Of beter gezegd, het gebrek eraan. Nog steeds is SP ietsjepietsje mooier dan MP maar je merkt er echt heel weinig van. De maps zijn groot en gelaagd, er zijn altijd meerdere entry points (Support kan zelf eigen Spawn Points aanmaken) en de besturing is, opnieuw, zo strak als een vers gespannen vioolsnaar. Daarnaast is er veel ruimte voor de creativiteit van de community zelf. Warzones is de naam voor de verschillende modi en in theorie kunnen spelers tot in het oneindige zelf modi ontwerpen en bedenken.

Zo speelde ik een mode waarbij iedereen alleen maar als Assault klasse kon optreden met idem dito wapens, met enkel de tijdelijke speedrun als speciale vaardigheid. In een andere mode was iedereen Scout alias sluipschutter, droegen we allemaal het zwaarste geweeer met ons mee – de one shot, one kill gun die je na iedere kogel moet herladen – en hadden we enkel cloak als skill. Door dit soort uiteenlopende modi te maken (en straks zelf te bedenken), krijg je bijna complete nieuwe games op zich.

 

VIVA HOLLANDA

Natuurlijk ben ik een tikje bevooroordeeld maar na twee dagen Guerrilla bezoeken en uitgebreid met de game gespeeld te hebben, werd het me opnieuw duidelijk hoeveel talent er uit de poriën druipt van de studio. Dit is niet zomaar een nieuwe Killzone met mooiere graphics, Killzone wordt technisch en inhoudelijk naar een veel hoger niveau getild, en ik kan niet wachten om de hele game te gaan spelen…

 

REACTIES (52) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord