Middle-earth: Shadow of War - Preview 

Middle-earth: Shadow of War - Preview 2017-03-08T16:46:56
Shadow of Mordor was een van de verrassingen van 2014. Zo'n game die uit het niets kwam, maar iedereen verbaasde met slicke hack 'n slash-combat en het even vette als vernieuwende Nemesis-systeem. Kan opvolger Shadow of War net zo'n shock teweegbrengen?

Nee, ik ben niet de grootste Lord of the Rings-fan. Ik ben zelfs niet de grootste fan van Shadow of Mordor. Maar toen ik de kans kreeg om Middle earth: Shadow of War te checken op het Monolith-hoofdkantoor in Seattle, zat ik al in het vliegtuig voor Wouter 'Vrolijke Frodo vroot vorig voorjaar vier frisse vissen' kon zeggen...
   

Unieke, persoonlijke verhalen

Shadow of War is een traditionele sequel, in de zin dat Monolith het beproefde adagium hanteert: groter, beter, meer. En waarom zouden ze ook veel veranderen? Shadow of Mordor was een regelrechte hit, won de nodige awards en ondanks dat niet iedereen te spreken was over de Arkham-achtige combat, denk ik dat Monolith er goed aan doet om het wiel niet opnieuw uit te vinden.

Wanneer ik Shadow of War's design director Michael de Plater vraag wat de serie precies zo leuk maakt, hoeft hij daar niet lang over na te denken: 'Het Nemesis-systeem! Dat realiseerde ik me toen ik op Reddit zat te bladeren en mensen threads over hun favoriete Nemesis zag posten. Hoe gefrustreerd ze waren, dat ze de controller wel door de TV wilden gooien, maar ook dat ze verdrietig werden op het moment dat hun aartsvijand doodging. Ze misten hem! Dat is volgens mij de kracht van Shadow of Mordor: dat iedereen unieke, persoonlijke verhalen beleeft'.

Ik ben het met de man eens. Ook ik had in Shadow of War meermaals dikke fitties, waaronder met een Uruk genaamd Bagabug the Beheader. Toen ik na minstens tien encounters definitief zijn – intussen flink verminkte – trollenkop eraf hakte was dat episch, tot ik me besefte dat ik het hoogtepunt in Shadow of Mordor misschien al had gehad: zo'n bittere rivaliteit zou ik met geen enkele Uruk meer hebben!

draak    

Flora en fauna

In Shadow of War zitten dat soort verhalen ook weer, maar dan maal tien. Of twintig. De belangrijkste vernieuwing is namelijk dat het Nemesis-systeem niet meer alleen voor vijanden geldt, maar voor de hele omgeving! That's right: de spelwereld is nu ook dynamisch, en dus hebben jouw daden direct invloed op hoe Mordor en omstreken eruit ziet. Eén en ander komt door de zogenaamde Nemesis-forten die elk een regio op de gigantische (ruim drie keer zo groot als het origineel) map beheersen. In principe lijkt het op de fortresses in Far Cry, met het verschil dat ze in Shadow of War procedureel gegenereerd worden en, afhankelijk van welke Uruk-tribe erin leeft, ook telkens anders in elkaar steken.

Een voorbeeld. Zit er in jouw game een vuur-aanbiddende tribe in een bepaald fort, dan zal het interieur nogal hels ogen, met brandende olietonnen, lavafonteinen en andere diabolische shit. Een beetje als Samuels huis op een doordeweekse dinsdagmiddag, dus. Wordt het fort echter overgenomen door een stam die meer met de natuur heeft, dan is alles veel groener en bezaaid met flora en fauna. Cool! En bovendien een mooie counter op het kritiekpunt dat alles in Shadow of Mordor toch wel erg op elkaar leek.

orcs      

Taktisch RTS-tintje

Het veroveren van de forten brengt me op de volgende grote vernieuwing in Shadow of War: het taktische RTS-tintje. Als Talion – jep, he's back – bouw je ditmaal zelf ook een leger op, onder andere uit gevangen genomen vijanden, en dat zul je nodig hebben ook. Het aanvallen van zo'n fort is immers geen kattenpis. In de presentatie die ik kreeg was het de beurt aan dat van de gevreesde Ur-Hakon the Dragon, een kolossale Uruk met een nog kolossalere hakbijl. Weet je nog hoe sterk de Warchiefs in Shadow of Mordor waren? Nou, in Shadow of War zijn dit de bitches van de overlord – een nieuwe klasse waartoe Ur-Hakon ook behoort. Oei!

De Monolith-medewerkster achter de knoppen kiest haar team zorgvuldig. Ze neemt Az-Laar the Demolisher mee, een immense orc die de toegangspoort als een luciferhoutje doormidden breekt. Vervolgens is het de beurt aan Mozu Deadeye – een soort lichtgewicht spion – om vanuit een reeds gekaapte toren zijn scherpschuttersskills tentoon te spreiden. Iets dat geen moment te vroeg komt, aangezien één van Ur-Hakon's Warchiefs flink op Talion staat in te hakken. Met vereende krachten wordt hij verslagen, wat er weer voor zorgt dat Talion eindelijk zijn spirituele alter-ego Celebrimbor in kan zetten; de Uruk droeg namelijk een ring die dat belemmerde. Maar wacht! Daar is Tugûg the Flame of War, de tweede Warchief in het fort. En deze beul laat er geen gras over groeien. Met één beweging smijt hij een paar tonnen kokende olie over de binnenplaats, waarna het fort binnen een paar seconden in een waar inferno veranderd. Talion heeft inmiddels echter een draak(!) getemd en geeft Tugûg een koekje van eigen deeg. Na een korte vlucht op de rug van het beest is er niets meer dat tussen hem en Ur-Hakon's troonzaal in staat.

In het gevecht tegen de overlord wankelt Talion op het randje van de dood, maar wordt hij nog net gered door Ragdug Iron Mount, één van zijn homies. Eind goed, al goed... Voor nu.

shadowofwar     

Achter de schermen

Het coole is dat je voor elk veroverd fort zelf een nieuwe overlord moet aanwijzen. Iets waar je best even over mag nadenken. Want zet je een goede vriend, of meer een echt geschikte gast op de troon? Uiteindelijk wordt het Ragdug, omdat hij zo vriendelijk was je uit de klauwen van Ur-Hakon te redden.

Let wel: alles wat ik zojuist verteld heb, was uniek voor die presentatie. Met geen mogelijkheid kun je hetzelfde scenario thuis herspelen, dankzij de mysterieuze algoritmes van het Nemesis-systeem die achter de schermen hun werk doen. Het had immers ook net zo goed Az-Laar the Demolisher kunnen zijn die Talion gered had. Of Mozu Deadeye. Daarnaast zit er in jouw game sowieso geen Ur-Hakon the Dragon, maar een hele andere overlord. Unieke, persoonlijke verhalen. In Shadow of War ga je ze beleven...

Of ik ook minpunten zag? Mwa, qua gameplay lijkt er niet heel veel veranderd. Talion kent wat extra moves en heeft een stel nieuwe wapens, maar in de basis is de combat nog altijd Arkham-achtig en het klimmen Assassin's Creedy. Aan de andere kant oogt alles net even wat scherper en is Talion's outfit is nu volledig customizable, het liefst met trofeeën die hij aan zijn Uruk-jacht heeft overgehouden. Cool!

Jep, Shadow of War heeft alle potentie om een waardige sequel op één van de beste games van 2014 te worden. Wat het automatisch tot één van de beste games van 2017 maakt, toch...?!?

REACTIES (18) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord