One does not simply play Mass Effect: Andromeda  

Mass Effect: Andromeda – Preview 2017-02-24T12:22:14
Terwijl hij nog druk de awesomeness van Horizon Zero Dawn aan het verwerken is, gaat Wouter naar EA om Mass Effect: Andromeda te bevoelen. De nieuwe actie-RPG van BioWare moet dus echt fucking hard zijn om z'n Zero Dawn-waas te doorbreken!

Als ik mezelf volledig subjectief uitlaat over alle games die dit jaar uitkomen, dan moet ik zeggen dat ik het meeste hype in m’n ingewanden voel over Mass Effect: Andromeda. Want ik kan het werk van BioWare enorm waarderen, sciencefiction is m’n favoriete genre en je kan me niet blijer maken dan door me een westerse RPG te laten spelen. Nou ja, dat laatste is deels waar, maar laat ik niet in de details treden over die nasty dingen waar ik nóg blijer van wordt. Hoe dan ook, ik moet helaas bekennen dat mijn hype niet toegenomen is de afgelopen week, ten eerste omdat ik Mass Effect: Andromeda heb gespeeld, ten tweede omdat ik ‘m steeds vergelijk met Horizon Zero Dawn… Is dat eerlijk? Een beetje wel, een beetje niet…

Mass Effect: Andromeda 2   

Mass Effect: Andromeda is prachtig

Ik wil overigens geen negatief verhaal ophangen over geen game die je pas op z’n waarde kan schatten als je er tientallen uren aan total dedication in hebt gestopt. Maar ik moet zeggen dat de eerste uren me niet bepaald uit m’n stoel bliezen. Dat heeft in ieder geval niets te maken met hoe de game eruit ziet, want de eerste planeet waar je op landt als Pathfinder zijnde is een verbluffend mooie plek. Nog ff in het kort, mocht je nog weinig weten over de vierde Mass Effect: er is een hele zooi mensen en aliens vertrokken van de Melkweg, het stelsel waarin de vorige trilogie zich afspeelt, naar een ander sterrenstelsel (Andromeda genaamd), om daar een nieuw bestaan op te bouwen. In het begin van Mass Effect: Andromeda kom je aan op de planeet waar deze herstart moet plaatsvinden, maar de omstandigheden zijn nogal… vijandelijk. Er woeden heftige bliksemstormen en het oppervlakte van de planeet valt in zwevende stukken rots uit elkaar. Dat ziet er echt bruutjes uit, met belachelijk mooie vergezichten, helemaal in 4K. 'We're not in the Milky Way anymore, Toto...'

Mass Effect: Andromeda 4      

Mass Effect: Andromeda heeft geen betere gezichten

Mass Effect gaat mij voor misschien wel 70% om de fantastische verhalen waar je als speler directe invloed op uit kan oefenen, en die vorm krijgen dankzij onvergetelijke personages. De gameplay is het metsel waarmee de bakstenen van het narratief een solide muur van awesomeness worden, zeker, maar zonder steen heb je geen muur. En zonder metsel heb je in ieder geval nog een berg bakstenen. Einde analogie. Volstaat te zeggen dat ik veel verwacht van BioWare op dat gebied, dus viel het me lichtelijk tegen dat de performance capture van Mass Effect: Andromeda er niet op vooruit gegaan lijkt te zijn sinds Dragon Age: Inquisition. Hier trek ik Horizon Zero Dawn er weer even bij, want diens characters hebben net even wat meer beweegpunten in de gezichten waarmee ze subtiele trekjes kunnen laten zien. En deze trekjes geven ze een flinke lading extra persoonlijkheid! Andromeda mag dan wel gedetailleerdere gezichten hebben wat betreft de huiden en kleine touches op het oppervlakte, maar ze bewegen nog hetzelfde als ze al sinds deel 2 lijken te doen. Bovendien dragen de hoofdrolspelers in een groot deel van de eerste uren in de game een beademingsmasker onder hun helm, waardoor je hun gezichten niet eens ziet! Een klein aantal dramatische momenten komen zo een stuk minder goed over en het voelt gewoon een beetje onpersoonlijk. BioWare zou toch de voorloper moeten zijn wat dit soort shit betreft? Emotie is hun expertise!

Mass Effect: Andromeda     

Mass Effect: Andromeda - Chillen op de Tempest

Maar goed, dit zijn de eerste uren en aangezien Mass Effect: Andromeda niet het soort blockbuster-titel is dat 6 uur lang loopt te schreeuwen en je dan uitspuugt, kan BioWare veel meer tijd nemen je in te leiden. En laten we wel wezen: als je de introductie heb gehad, dan begint de game nog niet eens! Want Dragon Age: Inquisition heeft bijvoorbeeld eerst een soort van proloog, waarna de RPG pas na een uur of tien z’n ware aard en enormiteit laat zien. Ik was dan ook een stuk meer onder de indruk toen we onze tweede speelsessie ingingen, een savegame waarin we van een level 1 naar een level 14 Ryder gingen. Nu mocht ik vrijelijk rondlopen op de Tempest, de Normandy van Andromeda, en daar kon ik mezelf met gemak een uur of vier vermaken. Genoeg bemanningsleden om mee te praten (twee Asari, een Salarian, een stuk of wat mensen, een Krogan en nog een persoon van een nieuw ras) enorm veel crafting- en customization-opties op het gebied van armor en wapens, een enorme star map om in out te spacen (onder begeleiding van, PRAISE BIOWARE, een heerlijk muziekje) en nog wat computers waar je lekker mee kan pielen (multiplayer, de codex, etc.). Na een uur of anderhalf, dat aanvoelde als een paar minuten, werd mij voorzichtig verzocht om de Tempest te verlaten en een missie te doen.

Mass Effect: Andromeda 3      

Mass Effect Andromeda – scheuren in de Nomad en knallen

Dus ging ik even rondscheuren in de nieuwe Mako, de Nomad, die heerlijk rijdt maar waarvan ik de wapens niet echt kon vinden. Misschien moest ik nog upgraden? En toen ik uit wilde stappen door Y ingedrukt te houden, werd ik terug naar de Tempest gebracht wat een flinke laadtijd duurde en waarna ik een spoed-meeting met de crew ingegooid werd. Verwarring alom dus. Uiteindelijk kon ik me wel wat meer verdiepen in de gameplay van de actie, en die lijkt weer een stuk minder tactisch geworden dan het sinds deel 2 is. Mass Effect: Andromeda is nu écht een action RPG, waarin je third person aan het knallen, dashen, springen en dekking zoeken bent, terwijl je je biotic powers regelmatig laat gelden. Sure, je kan je party members nog wel naar bepaalde plekken sturen en ook zij gebruiken hun krachten om aars te schoppen, maar pauzeren om opdrachten te geven is niet nodig. Op het eerste gezicht lijkt het vooral snelle, intuïtieve actie te zijn, maar wel een stuk interessanter dan dat van ‘een gewone third person shooter’ door de vele powers (de upgrade-mogelijkheden hiervan zijn bovendien veeeeel uitgebreider dan in 2) die je in verschillende groepen kan verdelen waar je vrijelijk tussen kan schakelen. Dat gezegd hebbende: ik heb niet de kans gehad alle mogelijkheden uit te kammen, dus ik hoop dat er echt nog wel wat tactische opties zijn die je op een hogere moeilijkheidsgraad wel nodig zal hebben. Niet dat ik niet genoten heb van hoe de actie nu is, het knalt prima weg, maar het zal waarschijnlijk niet mijn brein enorm stimuleren…

Mass Effect: Andromeda 5     

Mass Effect: Andromeda – gemengde gevoelens?

Mass Effect: Andromeda laat me achter met gemengde gevoelens. Misschien is het omdat Horizon Zero Dawn me zo had overdonderd echt letterlijk de nácht voor m’n speelsessie, of omdat het fantastische Dragon Age: Inquisition m’n verwachtingen torenhoog heeft gemaakt (een game waarvan ik ook niet overtuigd was voor de release, overigens). Maar waarschijnlijker komt het omdat je een BioWare game niet even een paar uurtjes kunt spelen, maar dat je met haar mee moet leven, mee moet groeien, en dan langzamerhand verliefd zal worden. Gaat dat ook niet gebeuren, dan vertel ik je dat in m'n review!

REACTIES (51) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord