Just Cause 4 Hands-On Preview: het loopt storm in Solís 

Just Cause 4 Hands-On Preview: het loopt storm in Solís 2018-11-09T11:34:19
Marvin houdt op zijn tijd wel van tropische vakanties, alleen niet van het variant waar hij de bank voor af moet. Een kort tripje naar het fictieve Solís klonk daarom perfect, maar eenmaal aangekomen op het eiland van Just Cause 4 bleek het ineens te sneeuwen. Dan maar opwarmen met explosies.

Aah, Just Cause. De franchise waarin je je echt in een zandbak moet wanen. Waar raketten en andere technische hoogstandjes jouw speeltjes vormen en je de lokale bevolking behandelt als de zielloze speelgoedpoppetjes die je vroeger bedolf onder ladingen zand (en speelgoedauto’s). Mijn vorige vakantie met Rico Rodriguez in Just Cause 3 was wellicht van korte duur – na een paar uurtjes had ik het wel gezien – maar voor mijn volgende vakantie ga ik alvast een paar dagen vrij regelen.

Na mijn hands-on-sessie van vier uur voelde ik me namelijk als een zesjarige die van zijn moeder te horen krijgt dat hij de zandschepjes moet opbergen en naar binnen moet komen. “Maar mam, ik wilde net vijf poppetjes aan een auto monteren en ze op 50 meter hoog in een tornado laten zuigen!”, wilde ik bijna uitkermen toen de speelsessie erop zat. Eenmaal buiten realiseerde ik me dat ik een vent van 24 ben, en dat mijn moeder helemaal geen invloed meer heeft op wat ik en mijn Just Cause 4-speeltjes allemaal uitvreten.
      

Nog meer controle over de chaos

Speeltjes genoeg in Just Cause 4. De game is nog meer over de top dan je had kunnen dromen, en dat komt in de eerste plaats door de shit die je kunt uithalen met een enorm uitgebreide versie van Rico’s grappling hook. Naast de standaard grappling-skills, waarmee Rico zich naar allerlei objecten en personen toe kan trekken om bijvoorbeeld razendsnel in de actie te duiken of juist momentum te creëren om weg te vliegen, heeft hij een heus arsenaal aan zijn pols hangen.

Een arsenaal waar ik na vier uur nog lang niet het maximale uit heb gehaald, wat komt door een duizelingwekkende hoeveelheid mods die je on the go kunt aanpassen. Rico heeft drie technische snufjes op zijn grappling hook zitten waar je gedurende de hele game tussen zult switchen (met de vierpuntdruktoets). Dit zijn de Air Lifter, ballonnetjes die zo uit Metal Gear Solid V zouden kunnen komen, de Retractor, waarmee je objecten of personen naar elkaar toe kunt laten trekken, en de Booster, kleine raketjes waarmee je álles meer vaart kunt geven. Hoe vaak je elke variant inzet en hoe je ze combineert is aan jou – niets moet.

Alleen met die toevoegingen zou Just Cause 4 voor mij al leuker zijn om in rond te kutten dan in zijn voorganger, maar ontwikkelaar Avalance Studios gooit er nog een schepje bovenop met allerlei mods die je gaandeweg zult unlocken. Dit is het punt waar Just Cause 4 mij enorm verraste; de mods zijn enorm uitgebreid voor een game die draait om chaos, en waar ik hersenloos vermaak verwachtte (en regelmatig voorgeschoteld kreeg) nam ik ook vaak de tijd om even na te denken over mijn uitrusting voordat ik bijvoorbeeld een gevecht begon.
        

“Meer dan vier miljoen combinaties”

Zo kun je beslissen wat voor soort gas je in de Air Lifters stopt (exploderen ze als ze kapot gaan of niet?), of ze op een bepaalde hoogte vanzelf kapot gaan, wie ze kapot kan schieten (Rico/tegenstanders/niemand), hoe hoog ze kunnen zweven (van 5m tot oneindig) en of ze geleid worden door weersomstandigheden of door de speler (en de manier waarop dat gebeurt).

Voor de Retractor moet je instellen wat er gebeurt als de uiteinden van de kabel bij elkaar komen (verbreekt de kabel ‘gewoon’ of pulseren de objecten juist bij elkaar vandaan, etc.), kun je een ‘power yank’ instellen (die gegarandeerd hoofdpijn en enkele gebroken ruggenwervels veroorzaken bij vijanden) en natuurlijk de snelheid van de daadwerkelijke ‘retract’ bepalen.

Ook de Boosters gaan gepaard met allerlei opties. Kies je voor een burnout-effect of niet (daarbij exploderen de boosters als ze uitgeraasd zijn), welke richting laat je ze opgaan (alleen omhoog/alleen horizontaal/alle kanten op), hoe snel accelereren ze, hoe oriënteer je ze (‘away from camera’ of simpelweg de tegenovergestelde kant van de boosters)… Het is een enorme bak aan informatie die ik in enorm korte tijd moest verteren, en dat zal gelukkig niet zo zijn in de uiteindelijke game. Ik sprak gedurende de hands-on met Senior Game Designer Robert Meyer, en hij vertelde me dat er uiteindelijk zo’n 4 miljoen (!!) verschillende combinaties van uitrustingen te maken zijn.

Je zal aan het begin van de game al snel de beschikking hebben over de nieuwe grappling hook-varianten, maar de mods moet je unlocken via trainingsmissies, bepaalde basissen en andere sidemissies. Zo zul je gaandeweg steeds meer controle over de heerlijke chaos krijgen, en voor je het weet voel je je net als mij na een paar uur zowel een klein kind als een legendarische one-man army. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de ruim 160 voertuigen die in de game zitten en wat je daarmee zou kunnen doen (ooit een tank in de lucht laten zweven terwijl je erin op vijanden zit te schieten?).


      

Eenmansleger XXL

Niet alleen aan zijn pols hangen nieuwe speeltjes, ook de wapens zijn verbeterd en vooral leuker gemaakt met elk een ‘alternative fire’. Een Assault Rifle heeft bijvoorbeeld een granaatlauncher eraan vast, een sniper kan raketten afvuren en als je onverhoopt een helikopter mist met een rocket launcher kun je op de alternatieve vuurknop klikken om terwijl hij door de lucht raast hem van richting te laten veranderen. Waar de Just Cause 3-gunplay me niet enorm kon boeien, vind ik het in Just Cause 4 geen straf om vijanden te perforeren met kogels. Je hebt immers zóveel mogelijkheden dat geen enkel gevecht hetzelfde hoeft aan te voelen.

Het lijkt wel alsof Rico’s kalmeringspillen nog in Medici liggen, want zijn status als one-man army neemt bijna absurde proporties aan in Just Cause 4 en hij lijkt met elk deel gestoorder te worden. Het verhaal trapt af met een gruwelijke entree van Rico, die inmiddels al een flinke reputatie heeft opgebouwd en de eerste vijanden geheel in stijl met hun staart tussen de benen laat wegrennen. Hij komt naar het eiland Solís om meer over zijn vader te leren, maar neemt het al snel op zich de inwoners te beschermen van het totalitaire bewind dat daar huisvest (en hen via propaganda manipuleert).

Rico is niet helemaal alleen. Hij omarmt de chaos in dit deel, want het leger dat hij aanvoert krijgt heel toepasselijk de naam Army of Chaos. Door (solo) meer chaos te veroorzaken in de speelwereld, bijvoorbeeld door basissen met de grond gelijk te maken of simpelweg te spelen met de vijandelijke troepen die rondparaderen, groeit de Army of Chaos in kracht. Hoe sterker/groter de Army, hoe meer districten je op het eiland zult kunnen overnemen. Dit hoef je niet a la Far Cry zelf allemaal te doen door in elk district een vlag met jouw kop erop te hijsen of zoiets, maar je kunt op de map selecteren welke districten de Army als volgende aanvalt. Op de grens tussen de districten zal dan een strijd ontstaan, en het is aan jou of en hoe je je daarin gaat mengen.
               

Een soepele actie-achtbaan

Die districten-gameplay terzjide, klinken de achterliggende motivaties wel een beetje bekend en daarom verwacht ik niet bijzonder veel van het verhaal van Just Cause 4. Ook de cutscenes die ik zag waren, hoewel het niet de final build was, verre van indrukwekkend. De gezichtsanimaties zitten gewoon niet op hetzelfde niveau als andere Triple A-games en ook de rafelige randen van objecten in de omgeving worden pijnlijk duidelijk in deze cutscenes. Neemt dat iets af van de belachelijke bak plezier die deze game in potentie kan opleveren? Nee, dat zeker niet.

Just Cause 4 ziet er indrukwekkend uit op de momenten waarop dat moet; wanneer je in de lucht hangt en een slee van acht auto’s omhoog stuurt om de vergetelheid in te blazen, bijvoorbeeld. Als shit de ventilator raakt – en dat doet het váák – en de brokstukken je om de oren vliegen, loopt het geheel zo soepel als je zou willen in een actiespektakel als dit. In iedere geval in de PC-build die ik speelde; hoe het op consoles draait valt nog te bezien. De enigszins lelijke momenten zag ik vooral binnendeur, eenmaal buiten werd het geheel ondersteund door die oogstrelende explosies, de razendsnelle actie en ook de vernieuwde weerseffecten.

Kanttekening: ik speelde de game op een weinig indrukwekkende monitor. We kregen ook een gameplaydemonstratie te zien op een 4k tv, en hoewel ik daar geen cutscenes op heb aanschouwd zag de gameplay er erg strak uit. Ook de gameplaytrailers zijn verre van lelijk, dus laat je niet afschrikken door een paar cutscenes.
      

Meer weer

Solís is verdeeld in vier ecosystemen, maar het weersysteem gaat verder dan simpelweg wat regen, sneeuw of zand dat uit de lucht komt dwarrelen. In het midden van het eiland staat een groot gebouw dat je kunt vergelijken met de Hyrule Tower in Zelda: Breath of the Wild, en het blijkt dat de vijandelijke factie daarmee verantwoordelijk is voor extreme weersomstandigheden op het eiland. Het is aan Rico om dat ding te infiltreren (of mogelijk vernietigen). Dit kan direct aan het begin van de game, mocht je riant afgeslacht willen worden, maar het is slimmer om in elk van de vier verschillende ecosystemen bepaalde missies te doen die de verdediging aantasten van dit glorieuze gebouw – de Illapa (vernoemd naar een Inca-god).

De weersomstandigheden zijn een welkome toevoeging aan Just Cause, want een franchise die zo om chaos draait kan natuurlijk niet zonder de chaos van moeder natuur. Elk ecosysteem heeft zijn eigen extreme weerplaag, en dit zijn enorme trekpleisters. Zodra ik een orkaan zag moest ik er direct naartoe vliegen en spelen met de indrukwekkende physics-engine. De dorpjes waar hij overheen raasde waren net als de inwoners verre van veilig, en de koeien die door de lucht vlogen toverden een enorme glimlach op mijn bakkes. Ook maakte ik een zandstorm mee, waarin Rico zijn wingsuit en parachute amper kan gebruiken, maar het zicht van vijanden ernstig belemmerd wordt.

Het leuke aan al deze extreme weerseffecten en oncontroleerbare chaos die erdoor ontstaat, is dat je niet gestraft wordt voor de bizarre plannetjes die je spelenderwijs zult beramen. Rico zal zelden in één klap sterven, zelfs niet als er een brokstuk van een vliegtuig tegen hem aanknalt of hij per ongeluk een enorme bliksemschicht op zich af krijgt gevuurd. Ga je door zoiets dood, dan zal het je de volgende keer misschien afschrikken, maar omdat je in Just Cause 4 wat vaker blijft leven dan je zou verwachten voel je je geroepen om uitgebreid te experimenteren. Wat nou als ik een bus vol vijanden boven me laat zweven, en daar die bliksemschicht mee uitlok..?


      

Het is pas een zandbak als ik me zes voel

Ontwikkelaar Avalance Studios pakte alles wat goed was aan Just Cause 3, gaf Rico een uitgebreidere grappling hook, flikkerde dat in een sterk verbeterde engine en gooide er een indrukwekkend weersysteem overheen om het af te maken. Just Cause 4 bevat meer chaos, veel meer speeltjes en vooral nog meer lol. Hardcore fans van de franchise zullen hun ogen uitkijken door alle extra opties die erbij zijn gekomen, terwijl nieuwkomers alle opties en mods kunnen laten voor wat ze zijn en alsnog een solide, over de top actie-ervaring overhouden.

Het is nog de vraag hoe leuk de basissen van de vijanden zijn om te infiltreren (de eerste twee waren afwisselend en vermakend, maar er zijn natuurlijk veel meer), hoe het verhaal zal vorderen en vooral hoe de laatste build van de game zal draaien op consoles. Maar als alles op rolletjes loopt wordt dit de beste Just Cause tot nu toe, daar is bijna geen twijfel over mogelijk.

Terwijl ik dit slotstuk type maken mijn hersenen overuren en heb ik al dertig nieuwe, absurde manieren verzonnen om te fucken met de inwoners van Solís. Dat is immers waar het om draait in een speelparadijs als Just Cause 4, en dat is waarom wat mij betreft deze franchise als een van de weinige de titel van een sandbox-game verdient. Het enige dat je tegenhoudt in Just Cause 4 zijn de grenzen van je eigen fantasie.

REACTIES (7) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord