Assassin's Creed III preview 

Dit is een ingekorte versie. De volledige preview lees je in in de PU 10 van 2012!

Puzzelstukjes

Natuurlijk betrof het toentertijd een demonstratie van de PC-versie, en die kan en mag je niet vergelijken met de game op PS3 en Xbox 360. Maar alle ideeën uit de vision demo waren bijna een op een tot wasdom gekomen in de gameplay. De wildernis, de sneeuw, de invloed van het weer, de grootschalige gevechten tussen Amerikanen en Britten waar jij als Connor je tussendoor begeeft; de dodelijke moves van de nieuwe held, de 18e eeuwse steden die verre van plaggenhutten waren, de nieuwe engine, de verbeterde gezichtsanimaties, de keur aan wapens, de vele combat-opties en de nog altijd overduidelijke AC gameplay. Sinds die demo heeft Ubisoft steeds iets meer van de ACIII-puzzel getoond, zonder het hele plaatje weg te geven. Maar de stukjes die ik tot nu toe heb gezien en bij elkaar heb weten te leggen, maken zowel de scepticus in mij als de kwispelende AC-fan erg blij.

Roemrucht

Hoe zat het ook alweer? Nee, rustig maar, ik ga hier niet de hele AC-saga samenvatten. Wat ik wel met je wil delen is het feit dat ACIII al drie jaar in de maak is, de game grotendeels from scratch is ontworpen, en dat zowel Connor als de nieuwe periode grote verschillen gaan maken in de gameplay. Laat ik beginnen met de periode waarin ACIII zich afspeelt: de Amerikaanse Revolutie in de periode 1753 tot en met 1783, waarbij de Amerikanen het opnemen tegen de Britten. Creative director Alex Hutchinson: “Wij vertellen niet het bekende verhaal maar gebruiken deze roemruchte periode als achtergrond om de persoonlijke zoektocht van Connor uiteen te zetten. Uiteraard zijn de Red Coats de duidelijkste vijanden in de game maar de Assassins zijn ook niet heilig. Als Connor stuit je op dubbele agenda’s, intriges en complotten en zal je je meerdere keren afvragen voor wie en welke zaak je nu daadwerkelijk aan het vechten bent.” 

Geen Rome

Qua steden moet ACIII het afleggen tegen AC: Brotherhood en diens Rome. Er zijn maar weinig steden die op kunnen tegen de Italiaanse hoofdstad aan het einde van de 15e eeuw. Constantinopel uit Revelations was een prachtig decor maar Rome werd niet getopt. Boston en New York in de 18e eeuw zijn eveneens fraaie steden en worden met veel detail tot leven gewekt, maar nogmaals, ze winnen het niet van Rome. Echter, de wildernis, de Frontier zo je wilt, uit ACIII maakt echt een verschil. Feitelijk krijg je het beste van twee werelden. Twee bruisende steden met torens, daken en gebouwen waar je op, in en nu ook doorheen kunt klauteren! Daarnaast is er de Red Dead Redemption-achtige wildernis, die een flink aantal keer groter is dan het Rome uit AC: Brotherhood. Hutchinson: “Niets kan eigenlijk Rome toppen, maar vlak de wildernis tussen de steden niet uit. Sowieso kennen de steden uit ACIII meer levendigheid, meer NPC’s en meer interactie dan de vorige games. Zaken die je ook allemaal in de wildernis vindt. De bergen en bossen huisvesten verschillende nieuwe gameplayvormen die je niet eerder in een AC-game terugvond, maar die volledig aansluiten bij de tijdsgeest en de gebeurtenissen uit de game.”

Counter combat?

Dan de combat, een niet weinig belangrijk onderdeel van de gameplay in ACIII. Connor is half-Brits, half-Mohawk en heeft totaal andere skills dan zijn voorvaderen. Met zijn tomahawkbijl hakt hij er lustig op los, maar ook met zijn bijl en boog is hij een dodelijke krijger. En hij is niet te beroerd om vijandelijke musketten tegen zijn oorspronkelijke eigenaren te gebruiken. Een andere favoriet is het mes-aan-een-koord waarbij je vanaf hoger gelegen gebieden vijanden als spartelende vissen harpoeneert. Connor beschikt voorts over allerlei stoere disarm moves waarbij vijanden omver gegooid worden, pistolen tegen henzelf worden gekeerd en schedels, nekken en halzen in flitsende bewegingen zijn opengereten. De vraag is echter of de combat deze keer wat minder zwaar op countermoves leunt dan voorheen. Persoonlijk vond ik de afwachtende houding van de vijanden in Assassin’s Creed altijd een doorn in het oog. De diverse gevechtssituaties die ik tot nu toe gezien heb, oogden waanzinnig cool, maar opnieuw vind ik de vijanden een te hoog ‘ik-sta-erbij-en-kijk-hoe-mijn-medesoldaat-afgemaakt-wordt’ –gehalte hebben.

Hutchinson: “Connor vecht een stuk agressiever dan Ezio en Altaïr maar tegelijkertijd wilden we het ook ritmisch houden. Het counteren van moves is een van de pilaren van Assassin’s Creed en dat levert in ACIII ronduit spectaculaire, brute kills op. Ja, je kunt door meerdere vijanden tegelijkertijd worden aangevallen, maar het zal nooit zo zijn dat twintig man je tegelijkertijd belaagt. Dat zou te chaotisch worden. Bovendien zijn de chain kills nu een stuk lastiger. Als je ze perfect weet uit te voeren, voel je je machtiger dan ooit, maar het vergt opperste concentratie.”

Nog even geduld

Ik vraag me af hoeveel Ubisoft tussen nu en release nog gaat laten zien van de game. Aan de ene kant kan het me niet genoeg zijn, aan de andere kant wil ik niet te veel verklapt krijgen. Het spel is feitelijk af, er wordt de laatste maanden enkel gepoetst en getweaked dat het een lieve lust is. Het is er de makers dan ook veel aan gelegen om de serie opnieuw groots onder de aandacht te brengen. De druk is huge maar de ambitie bij Ubisoft is nog groter. Hutchinson: “ACIII is een big deal. Het wordt de grootst AC-game ooit, er werkt een gigantisch team getalenteerde mensen aan, verdeeld over verschillende studio’s. We hebben een nieuwe held en een nieuwe tijdsperiode, een waslijst aan nieuwe gameplay en tegelijkertijd willen we het verhaal van Desmond afronden. Je zou mogen stellen dat het reuze spannend is allemaal. Voor Ubisoft, voor mij en natuurlijk ook voor al die miljoenen AC-fans. Die moeten nog heel even geduld hebben.”

Held Connor, alsook de nieuwe tijdsperiode die de strijd tussen de Assassijnen en Tempeliers weer verder uitdiept, zetten Assassin’s Creed opnieuw op de kaart. De fans weten genoeg, de twijfelaars kunnen zonder reservering weer aan boord stappen.