Wat mist de redactie van vroeger?  

Wat mist de redactie van vroeger? 2015-10-26T09:03:15
Games gaan hard. Ze gaan zelfs zo hard dat er inmiddels al een hoop achter ons ligt waar we eigenlijk best van genoten. 18-bit consoles, cartridges, de eerste 3D-games... we worden er zomaar nostalgisch van. We gingen eens bij de redactie langs en rakelden herinneringen op. Wat missen we van vroeger?

Graddus 

Wat ik anno 2015 het meest mis, is de knipoog. Want mijn God wat nemen al die spelletjes zichzelf tegenwoordig serieus. Kijk naar Assassin's Creed, dat steevast droger is dan een onbelegde Matze. Of FIFA, dat tegenwoordig zó van actie gespeend is, dat de meeste potjes daadwerkelijk 90 minuten lijken te duren... Op dat soort momenten snacht ik terug naar de hoogtijdagen van de 8-, 16- of zelfs 32-bit era, toen ruimteschepen nog bestuurd werden door schattige vosjes in plaats van generieke mariniers. Een tijd dat alles simpeler was. En ja, stiekem ook leuker.

 

Bas 

Iets wat ik echt mis aan vroeger is mijn onwetendheid. Toen ik 8 was gamede ik al veel, maar snapte ik heel veel spellen nog niet. Zo dacht ik dat The Ocarina of Time een spel was waarin je een grote boom moest redden. Zoveel uren besteed door alleen maar door Kokiri Village te struinen. Soms mis ik het feit dat ik games in eerste instantie heel anders beleef en er jaren later achter kom dat zo’n spel nog veel meer te bieden heeft. Een ander voorbeeld van een spel dat me uren heeft bezig gehouden in de tutorial zonder dat ik het destijds door had is Banjo Kazooie. Leuk spel met een fantastische wereld, maar zodra je via de toren in het midden naar boven klom om naar het volgende level te gaan, klonk er enge muziek. De 8-jarige ik had daar geen zin in, gewoon lekker terugkeren naar het vrolijke platteland waar wortels ogen hebben.

 

Jan 

Waarom worden er geen adventures meer gemaakt zoals Space Quest en Monkey Island? Er komen nog wel wijs-en-klik-avonturen uit maar het voelt toch niet hetzelfde. Misschien jaag ik op spoken uit het verleden die toen tof waren en nu gewoon niet meer in de tijdsgeest passen maar toch. Ik wil meer reboots zoals King's Quest en snel een beetje. Roger Wilco, alsjeblieft kom terug. 

 

Florian 

Wat ik mis van vroeger zijn de cartridges. Dat gezeik met die cd'tjes en loading times en shit, ik wil gewoon die cartridge er in knallen en spelen! Ik ben vrij ongeduldig en gamen met cartridges was vroeger instant. Cartridges zijn ook niet te updaten, dus dat verplichte developers een game af te leveren die daadwerkelijk af was en perfect speelbaar. Dat is nu wel anders met gigantische day one patches en dan moet je nog maar hopen dat alle bugs inderdaad zijn gefixt.

 

Alie 

Zoals een aantal van jullie wel zal weten, speel ik graag MMO’s. Een van de redenen dat dit genre mij zo aanspreekt, is dat ik het gezellig vind nieuwe mensen te leren kennen om wat mee om te prutsen in de digitale wereld. Wat echter eigenlijk veel gezelliger was, was het in real life samen spelen met anderen… Ik mis dan ook voornamelijk de lokale co-op games van vroeger. Natuurlijk kan ik daarvoor nu ook nog steeds prima terecht bij mijn Wii U, maar op de een of andere manier komt het nauwelijks meer voor dat ik met een huiskamer vol vrienden een multiplayer game opstart… Hmm, nu ik er zo over nadenk: misschien is het simpelweg tijd voor nieuwe vrienden! Iemand zin in een potje Mario Kart bij mij thuis?

 

Wouter 

Ik mis grote ontwikkelaars en uitgevers die risico's durven te nemen met gestoorde gameconcepten en nieuwe genres. Vele van de vetste, meest fantastische franchises (XCOM, Fallout, Civilization, Mortal Kombat, DOOM, Zelda, Earthworm Jim) zijn in de 90's ontstaan omdat bedrijven toen nog de cojones hadden om hun nek uit te steken en met iets origineels te komen. Gelukkig zijn er nu de indies die deze rol op zich hebben genomen, maar helaas hebben die meestal niet de cash en marketingpower om een tof idee daadwerkelijk succesvol te maken. Hopelijk gaat een (klein) risico zoals Far Cry Primal succesvol zijn, zodat de industrie als geheel weer een beetje dapperder durft te worden. 

 

Nino 

Ik mis de dagen dat shit gewoon werkte, zonder gezeik en zonder gebedel. Elke game gaat tegenwoordig gepaard met een gigantische day one patch, een season pass, microtransactions om sneller te kunnen levellen en een shitload aan pre-order bonussen. Het is zo normaal geworden dat ik er niet meer wakker van lig, maar als ik terug kon gaan naar de goede oude tijd waar je er blind van uit kon gaan dat een game in één keer werkte en de hele game op je cartridge/cd-rom stond, had ik daarvoor getekend. Oh en nu we toch bezig zijn; waar zijn cheats gebleven? Laat me alsjeblieft weer tanks spawnen en god mode aanzetten door middel van een knoppencombinatie ipv een microtransactie!

 

Jurjen 

Er waren tijden dat een game zonder split screen geen bestaansrecht had in de game-industrie. Tegenwoordig lijkt het alsof online het enige is dat nog telt. Lekker (on)gezellig via de party chat met mede-gamers Destiny of CoD spelen. fan-tas-tisch. Wat de F is er gebeurd met ouderwets naast elkaar op de bank zitten en je kameraden in hun gezicht uit kunnen lachen met die zoveelste slappers only kill in Goldeneye? Ben ik soms de enige die nog met regelmaat vrienden over de vloer krijgt voor een potje Mario Kart of F-Zero? Ik wil meer split screen!

 

Jokko 

Internet is fantastisch maar soms mis ik de tijd dat internet niet meer was dan een krakende, piepende modem met de snelheid van dikke stront door een trechter. Toen stond niet ALLES online en dat komt de feeling voor avontuur en ontdekking ten goede. Niemand wist tenslotte exact welke geheimen er precies in games verstopt zaten. Mortal Kombat speelde hier helemaal meesterlijk op in, deze game bevatte zoveel mysterie dat er dagelijks andere roddels omtrent geheime vechters over het schoolplein vlogen.

Wat verder vrij mooi is aan geen (snel) internet is dat al je multiplayer games vanaf dezelfde bank gespeeld dienen te worden. Jeweetwel, samen met je vrienden afspreken voor een potje Micro Machines of Bomberman.  

 

Steven 

Ik mis de verwondering die ik vroeger had bij elke game. Elk spel, hoe goed, slecht, klein of groot dan ook was zo'n intense beleving. Dat zal er ongetwijfeld mee te maken hebben dat ik toen ik jong was ik niet heel veel spellen had, dus degenen die ik had woonde ik helemaal uit. Inmiddels ben ik (semi)volwassen, is het aanbod enorm en is er zo veel te spelen dat die magie er niet meer is. Natuurlijk zit ik op het puntje van mijn stoel als ik een game speel waar ik al lang naar uitkijk, maar dat gevoel wat had als ik zo hard mogelijk naar huis fietste om me aan mijn N64 te kluisteren is nooit teruggekeerd. De enige ontwikkelaar die daar nog een beetje in de buurt weet te komen is Nintendo, en ik geef dan ook graag toe dat ik Ninty's spellen voor een groot deel speel om me weer te kunnen verliezen in dat kind zijn. 

REACTIES (72) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord