Special: ‘Waar is de uitdaging?’ 

Special: ‘Waar is de uitdaging?’ 2013-05-19T14:41:22
Games worden steeds vetter. Maar games worden ook steeds makkelijker. En omdat Graddus wel van een uitdaging houdt – hij is naar eigen zeggen nog nooit met een lelijke vrouw naar bed geweest -, duikt onze Amsterdammer eens wat dieper in dat vermaledijde ‘vergemakkelingsfenomeen’.

Afgelopen woensdag had ik vrij. Lekker hoor, zo’n dagje voor jezelf. Aangezien ik me normaal gesproken de hele week naar de tyfus werk (*kuch*), hoefde ik me ook niet schuldig te voelen dat ik een compleet etmaal als een zombie op de bank aan het rotten was om mezelf, tja… verrot te gamen. Game of choice? Dead Island: Riptide. Zeker, niet de beste game die dit jaar uitkomt. Sterker nog: hij staat waarschijnlijk niet eens in de top tien. Maar jongens, wat kan ik genieten van die geweldige tropische setting, en wat voelt het heerlijk om zombies hun schedels in elkaar te meppen – ook al doe ik het voor de 10.000e keer.

Maar toch, na een tijdje knaagt er iets. Nee, het zijn niet talrijke grafische glitches die me irriteren. En nee, het gaat ook niet om het feit dat de gameplay zo plat als een pannenkoek is. Maar wat de fuck is het dan wél?

dead island riptide


Uitdaging, of het gebrek daaraan

Ik mis elke vorm van uitdaging. In Dead Island: Riptide staat er namelijk geen enkele straf op doodgaan! Ja, er gaan een paar muntjes van mijn banksaldo af, maar wat boeit het? Na een uur spelen was ik toch al rijker dan Jan Meijroos, dus die paar centen zijn de moeite niet… Sterker nog, soms loont het zelfs om het loodje te leggen. Ga maar na: een health pack kost al snel een dollartje of 550. Doodgaan meestal niet meer dan 200 knaken. Wat is dan wijsheid?

Daarnaast word je hooguit een meter of 25, 30 terug opnieuw tot leven gewekt, zodat ook het herspelen van secties die je al bent gepasseerd geen reden is je zorgen te maken over een nekbeetje te veel. Weet je, het enige waar ik me af en toe druk om maakte, was de geringe hoeveelheid savepoints. Het opslaan gebeurt in de nieuwe Dead Island maar op gezette locaties. Op het moment dat ik vervolgens écht niet verder kan spelen omdat ik bijvoorbeeld een afspraak heb, ben ik soms een minuut lang paniekerig op zoek naar zo’n punt. Om deze hoek? Door die deur? Damn, fuck het maar, ik moet er echt vandoor. Het is een lachwekkende reden voor het verliezen van progress.

Ik wil potverdorie weer gestraft worden voor doodgaan. Skillvol te werk gaan en op het puntje van mijn stoel zitten omdat ik geen zin heb een half uur aan zuurverdiende voorgang als sneeuw voor de zon te zien verdwijnen. Ik wil weer gespankt worden door een eindbaas die me zó ongegeneerd hard aanpakt, dat de maandelijkse 'waar blijven die artikelen, baklap!'-mailtjes van Ed erbij in het niet vallen!

spanking


Zware stuurmansfout

Het ergste is nog dat Riptide tegenwoordig absoluut niet alleen staat in zijn uitdagingsloosheid. Denk bijvoorbeeld aan BioShock: Infinite – een geweldige game, maar wel gespeend van elke vorm van difficulty. En hoeveel racegames anno nu beschikken niet over een replayfunctie, waarmee je een zware stuurmansfout op magische wijze goed maakt? Of, eigenlijk kan ik beter vragen: welke racer heeft zo’n feature níet? Juist. Was DiRT de eerste? Forza 2? Ik weet het niet meer, maar wat boeit het. Wat ik wel weet, is dat er goed voor gaan zitten in GRiD 2 of F1 2012 en met zo min mogelijk assists de snelste raceronde op Spa Francorchamps klokken aan mijn neus voorbij gaat. Want waarom zou ik? Zonder uitdaging geen voldoening. Ik bedoel maar, jij voelt je toch ook veel cooler als je die lekkere, hard-to-get chick scoort. Die bolle zeug kan iedereen doen...

Extra wrang is de constatering dat wanneer we tegenwoordig uitdaging willen, uitgevers daar gerust geld voor durven vragen. De Ranger Mode in Metro: Last Light bijvoorbeeld. Belachelijk natuurlijk, maar het laat wel zien dat bedrijven dondersgoed weten dat er nog slechts een kleine nichegroep bestaat die uitdaging zoekt. Die mensen - waaronder ikzelf en met mij ongetwijfeld vele PU.nl-bezoekers - worden kennelijk dermate wanhopig getaxeerd dat ze bereidt zouden zijn de poeplap te trekken voor een beetje sadomasochisme.

En dan is er nog het geval Dark Souls. De verhalen over deze game gingen niet eens zozeer over de ontegenzeggelijke kwaliteit, als wel dat deze RPG tenminste lastig was. Men ging zelfs zover als Dark Souls ‘de moeilijkste game ooit' te noemen. Dikke quatsch natuurlijk. Willekeurig welke RPG uit het 32- en 64-bit tijdperk was minstens zo uitdagend. Wel is het een teken aan de wand dat we inmiddels al snel tevreden zijn…

formula 1


Luie gamer

De conclusie? Ik ben een aartsluie gamer aan het worden. Zat ik vroeger letterlijk uren achtereen hetzelfde level in GoldenEye 007 te herspelen om die verdomde cheatcodes te verdienen (ik double-dare je om de Invincibility Mode te halen!), daar ben ik nu al gefrustreerd als ik een minuutje in Call of Duty overnieuw moet doen. Lastige games zijn de uitzondering op de regel geworden, terwijl het wat mij betreft toch echt andersom zou moeten zijn. Maar ja, dat trekt Pieter-Jan Lul de videogameposer weer niet. Want die moet toch ook tegen zijn vriendjes kunnen zeggen dat hij af en toe een spelletje uitspeelt. Ook al doet hij dat op easy en gaat-ie alsnog 125x dood.

Om toch nog enigszins positief te eindigen: ik vind het geweldig dat BioShock: Infinite gelardeerd is met de zogenaamde ‘1999 Mode’, waarin Game Over ook echt game over betekent en waarin je zelfs NPC’s kan doden waarna je het spel niet meer kunt uitspelen. Old-skool hardcore to da bone! Maar… waarom moet ik Infinite eerst op een lagere difficulty voltooien voordat ik de 1999-modus vrijspeel? Zoals ik al zei ben ik namelijk een luie gamer geworden, met daarnaast slechts een beperkt aantal vrije dagen. Twee keer dezelfde game doorkruisen, dat is mij toch echt teveel gevraagd. Dan toch maar liever 5 euro lappen voor de ‘Hard Mode’…?!?

Hoe zit dit eigenlijk met jullie? Wat vindt men hier van de hele trend dat games vooral leuk en zeker niet te lastig moeten zijn? Laat je horen!

Game Over

REACTIES (51) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord