Nog een keer! - De Beste Reboots ooit 

Nog een keer! - De Beste Reboots ooit 2019-03-31T17:31:07
Gameliefhebbers zijn net peuters: we zijn dol op herhaling. Opgepoetst als remaster, opnieuw ontwikkeld in een remake, of zelfs de hele franchise herstart in een reboot: het gaat er in als zoete koek. Vandaag: waarom proberen we het niet gewoon helemaal opnieuw met de beste game reboots? Nog een keer!

Hé hallo, je bent aanbeland bij alweer het derde en laatste deel van ‘Nog een keer!’ (of voor mijn part het eerste deel, als je de andere twee nog niet gelezen hebt, moet jij weten...). Hier komt deze serial tot een logische finale. Na remasters en remakes is er namelijk nog één belangrijke ‘re’ over: de reboot! Vanuit oogpunt van de ontwikkelaars de meest ambitieuze van het trio. En zoals je in dit artikel zal lezen zorgen die ambities soms voor ontzettend goede games.

Stel, je hebt als uitgever een super bekende IP liggen, waar mensen alleen al vanwege de naamsbekendheid graag geld aan uitgeven. Je remastert en remaket je al helemaal suf op eerdere delen en in een standaard vervolg ziet je marketingteam geen heil meer. Wat doe je dan? Dan zoek je een ontwikkelaar met een frisse blik en start je je franchise gewoon lekker (nog een keer) helemaal opnieuw op! Hup, rebooten die handel! En gelukkig is dat niet alleen leuk voor de portemonnee van de uitgever, maar regelmatig ook voor ons gameliefhebbers! Hier volgen zeven van de beste reboots tot nu toe, met daarbij, om ons opnieuw kennis te laten maken, hun vaak extra epische onthullingstrailers!

God of War (2018)

De definitie van een reboot is niet altijd even helder. Laat het ontbreken van het getal 4 je niet voor de gek houden: strikt genomen is het Noordse avontuur van Kratos en zijn zoontje Atreus namelijk gewoon een chronologisch vervolg op de eerste games. Toch is de nieuwste God of War zo radicaal anders en staat het qua verhaal zo ver van God of War 3, dat het met recht een reboot genoemd mag worden. En wat voor een!

Je hebt blijkbaar helemaal niet altijd een compleet nieuwe ontwikkelaar nodig om je franchise nieuw leven in te blazen. God of War komt nog altijd gewoon uit de keuken van Santa Monica Studio en ook game director Cory Barlog is al vanaf het begin nauw betrokken bij de serie (onderbroken door een kort uitstapje naar een andere reboot in deze lijst, mag jij raden welke). En juist dat maakt het extra knap. Knap dat je je eigen vertrouwde gameserie zo hard om durft te gooien en er toch nog in slaagt de game vertrouwd aan te laten voelen. Een reboot die zowel de titel God of War als Game of the Year dubbel en dwars verdient.

 

Metroid Prime (2003)

Eind jaren ‘90 kwam geen enkele uitgever er onderuit: als je geen oerlelijke 3D-game had (de technologie was er duidelijk nog niet klaar voor), dan deed je niet meer mee. Zo ongeveer aan het einde van dit tijdperk besloot Nintendo dat ze na Super Mario en Zelda hun beste 3D-reboot nog niet gemaakt hadden. Metroid was aan de beurt! Niemand die snapte waarom deze klassieke side-scroller niet gewoon 2D kon blijven. Fans hadden er dan ook een hard hoofd in.

De Metroid had in november 2002 al een kleine doorstart gemaakt met de uitstekende Metroid Fusion voor de Game Boy Advance, maar dat bleek slechts een opwarmertje te zijn voor Metroid Prime, die bij ons uiteindelijk in maart 2003 verscheen. De rest is geschiedenis. Meer hoef ik hier als het goed is niet uit te leggen en velen zullen net als mij blij zijn dat de ontwikkeling van Metroid Prime 4 nu opnieuw in handen ligt van Retro Studios. Hoe lang het ook nog mag duren. Zie hier trouwens een van de eerste teasers voor Metroid Prime op de E3 van 2001. Nét iets meer dan alleen een logo, maar niet veel.

  

Prince of Persia: The Sands of Time (2003)

Een 3D-vertaling die op zijn zachtst gezegd iets minder goed ontvangen werd, is Prince of Persia 3D, uit 1999. Deze afgang betekende voor Jordan Mechner, de oorspronkelijke bedenker van ‘PoP’, het definitieve einde van dit sprookje van Duizend-en-een-nacht. Maar tot een einde kwam het nog niet, want gelukkig kon Ubisoft hem overtuigen dit prachtige stukje videogamegeschiedenis niet verloren te laten gaan!

Want dat er nog zo veel mooie dingen te doen zijn met Prince of Persia, bewees Ubisoft Montreal al snel met The Sands of Time, waarbij Mechner het niet kon laten toch weer volledig de touwtjes in handen te nemen. Dat heeft zijn vruchten afgeworpen en dankzij deze reboot heeft hij zelfs een eigen verfilming mogen schrijven, met dezelfde titel. Niet dat het de eeuwige vloek op gameverfilmingen kon doorbreken, maar toch...

  

XCOM: Enemy Unknown (2012)

Levensles: het is nooit te laat voor een goede reboot! Als je 14 jaar na het verschijnen van de laatste (fatsoenlijke) game het nog aandurft om een al lang vergeten serie weer nieuw leven in te blazen, dan getuigt dat alleen maar van heel veel lef. Wie had gedacht dat men nog zat te wachten op een pure turn-based tactics game, een genre dat toch zo dood als een pier was? Nou, 2K en Firaxis bijvoorbeeld!

Wat tijdens de ontwikkeling begon als een trouwe remake van de originele X-COM uit 1994, bij ons bekend als UFO: Enemy Unknown, groeide uit tot een van de spannendste turn-based games ooit gemaakt. En een sterke reboot maakt de weg weer vrij voor sterke sequels! Zo is XCOM 2 misschien wel een nog betere game dan Enemy Unknown. En dan heb ik het nog niet eens over de extra hardcore fan-made campaigns, zoals Long War. Mij niet gezien, daar zijn m’n soldaatjes me veel te dierbaar voor. Permadeath is a bitch...

  

Tomb Raider (2013)

Is een eerdere reboot van een franchise niet leuk genoeg meer om op voort te bouwen? Geen probleem! Dan jas je er gewoon weer een nieuwe reboot overheen, voor mijn part met opnieuw een compleet nieuwe origin story. Kan jou het wat schelen. De bekendste archeologe in games is inmiddels al op drie verschillende manieren aan haar carrière begonnen en dat is helemaal prima. Prima zo lang het niveau zo hoog ligt als bij de nieuwste Tomb Raider trilogie.

Jaren lang leek het erop dat Nathan Drake de enige echte Indiana Jones onder de actiegames was, na dit stokje te hebben overgenomen van Lara Croft. Nu Uncharted er was, hadden we eigenlijk geen Tomb Raider meer nodig. En toch wist Crystal Dynamics ons in 2013 compleet te verrassen met Tomb Raider. En als een nieuwe game in een serie opeens geen subtitel meer heeft, dan weet je dat het menens is. En menens was het zeker, met een veel rauwer avontuur dan we gewend waren, met een Lara die veel realistischer en kwestbaarder aanvoelde. En dat laatste niet alleen om de gruwelijke ongevallen die je met haar kunt beleven.

  

Wolfenstein: The New Order (2014)

Viermaal is scheepsrecht? Ik kan geen enkele andere franchise bedenken die vaker opnieuw is opgestart dan Wolfenstein. Logisch ook, met zo’n merknaam. Wolfenstein staat al sinds Wolfenstein 3D synomiem voor hersenloos Nazi’s slachten. En dat is tijdloos. En het mooie is: de game die de first-person shooter in 1992 als genre op de kaart zette was zelf eigenlijk ook al een reboot! De uitstekende tweede reboot in een horror-sausje volgde in 2001 met Return to Castle Wolfenstein, maar na een nogal middelmatige derde poging in 2009, leek de magie van Wolfenstein definitief verleden tijd. Of toch niet?

Vier jaar later onthulde Bethesda Wolfenstein: The New Order, gemaakt door het nog onbekende Machine Games uit Zweden. Velen hadden er een hard hoofd in dat dit de allang doodverklaarde serie weer kon doen herleven, maar toch deed het dat als nooit tevoren! Qua gameplay niet meer (maar ook zeker niet minder) dan degelijk, maar qua personages, verhaal en sfeer uitzonderlijk lekker! Iedereen weet het: B.J. Blazkowicz is terug, en gaat voorlopig helemaal nergens heen.

  

DOOM (2016)

Het mag duidelijk zijn dat Bethesda als uitgever niet vies is van oude franchises kunstmatig in leven houden. Zo hadden ze bijvoorbeeld nog de rechten op Prey liggen, van die ene bizarre scifi shooter uit 2006 die helaas nooit een vervolg kreeg. Nee, in plaats daarvan werd de naam in 2017 aan een uitstekende nieuwe game gehangen, waarbij we voor het gemak even vergeten dat deze helemaal geen ene fuck met het originele Prey te maken heeft. Ok!? Gelukkig zet Bethesda ook genoeg fatsoenlijke reboots op de markt. Want niet lang na Wolfenstein: The New Order volgde misschien nog wel hun beste schot in de roos: DOOM!

Oh heck yes, Doom! Nu had id Software het in 2004 al eens gedaan met Doom 3, maar deze bleek achteraf toch niet zo Doom-waardig als gehoopt. Heus niet slecht, maar niks in vergelijking met het krankzinnige Doom dat we in 2016 voorgeschoteld kregen, ook bekend als ‘nuDoom’. Het had echter niet veel gescheeld of we hadden helemaal geen nieuwe Doom gehad. De ontwikkeling van de game, die ooit begon als Doom 4, heeft namelijk jaren in development hell (ha!) vastgezeten en het eindresultaat lijkt in de verste verte niet meer op wat Doom 4 had moeten worden. Gelukkig maar.

Tot zover de zeven beste reboots ooit! Volgens mij dan, tenminste. Heb jij nog andere fijne reboots gespeeld, of zou je graag willen dat die ene favoriete serie snel gereboot wordt? Vertel het ons in de comments.

Nog meer Nog een keer!

REACTIES (12) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord