Ninja Gaiden 3 een smet op de franchise? 

Holyfuckingshit, dit is kneitertjesvet!! Zo was mijn eerste indruk van Ninja Gaiden voor de Xbox, die indruk is nooit meer verandert en sindsdien ben ik groot fan van Ryu Hayabusa en het universum waar hij zijn hak en snijkunsten vertoont. Desondanks, of misschien waarschijnlijk eerder vanwege mijn grote Ninja Gaiden fanboyism, kijk ik met grote angst naar het aankomende Ninja Gaiden 3. Ninja Gaiden 2 was al een klein stapje terug en nu dreigt team Ninja deze dalende streep keihard te veranderen in een rechte lijn naar beneden. Voordat ik hier verder op in ga, eerst even een terugblik op het vergelijkingsmateriaal wat het de aankomende Ninja Gaiden zo moeilijk maakt: de eerste twee delen. Waarom waren die games ook alweer zo gaaf en wat waren daar eventuele minpuntjes...?

Ninja Gaiden (Xbox, later een Sigma versie op de PS3 en Vita)
Ninja Gaiden laat voor het eerst zijn gezicht zien in 3D en Team Ninja maakt er onder leiding van Tomonobu Itagaki meteen maar een klassieker van.

Waarom legendarisch (pluspunten)?

• Supersnelle gameplay met tight controlls. Het is oefenen geblazen en fanatieke leunstoelninjas worden daadwerkelijk steeds beter en beter.
• Uitdaging. Op normal sowieso al erg taai. Gooi daar extra hard modes, high scores en heftige DLC bovenop en zelfs de meest fanatieke leunstoelninjas zweten nu nog peentjes bij alleen al de herinneringen.
• Slick. Super gelikte graphics, en erg goed vormgegeven, de game shinned niet voor niks opnieuw doormiddel van de Sigma versie op de PS3 en ook de Vita versie van Ninja Gaiden doet het oog plezier.
• Vette eindbazen. En veel ook; groot, mechanisch, demonisch, noem het maar op, het levert tal van gevechten op die je nog wel even bijblijven.
• Uitstekende balans. De verschillende soorten vijanden, omgevingen, bazen, wapens en technieken die je leert. Het volgt elkaar goed op, er is afwisseling, goede opbouw qua steeds taaiere vijanden. Ninja Gaiden voelt gewoon als een logisch goed samengesteld geheel.

Nadelen?

• Camera werkt soms niet optimaal mee
• Spookvissen zuigen...

Ninja Gaiden 2 (Xbox 360, later de Sigma versie op de PS3)
Ryu's entree op de huidige generatie consoles zorgt voor een game met wederom ladingen snelle actie met daarbij meer bloed dan ooit.

Waarom vet?

• Dezelfde supersnelle, strakke gameplay
• Nog steeds erg uitdagend
• Rondvliegende ledematen en liters bloed
• Een nieuwe lading aan heftige eindbazen
• Nieuwe coole wapens

Maar waarom niet zo ultra wreed als de eerste Ninja Gaiden?

• Voornamelijk vanwege de mindere balans
• De opbouw in levels en qua vijanden voelt meer random
• Camera is niet echt beter en sowieso niet echt verbeteringen
• Vijanden voelen soms eerder aan als vals dan uitdagend

Ninja Gaiden 3
Nu we zijn herinnerd aan de eerste twee delen en hun dopeness, kunnen we eindelijk Ninja Gaiden 3 aan de tand voelen. Welke signalen zijn verantwoordelijk voor een lading rimpels op het voorhoofd en een bijhorende zorgelijke blik? Vier woorden; emotie, uitdaging, realisme en multiplayer.

Emotie
Team Ninja roept al maanden dat ze de speler emotioneel willen betrekken bij hun derde Ninja avontuur. Ik snap dat BioWare zoiets doet, die hebben echt een verhaal te vertellen en bezitten sterke personages. Team Ninja heeft de twee ogen van Ryu die boos kijken en een verleden aan games waarbij deze booskijkende Ninja niet meer doet dan legers vijanden aan stukken hakken. Dat is toch ook precies wat we willen? Wat kan het schelen dat soldaat X een gezinnetje thuis heeft en hoe Ryu daar over denkt. Hij is hakvlees voor Hayabusa's zwaard, gek! Waarom moeten we de gevolgen van Ryu slachtwerk op een verantwoorde manier voelen, zoals Team Ninja ons verteld? Daar spelen we geen actiegames voor stelletje baklappen!

Realisme
Niet alleen moeten we gaan wenen iedere keer dat we iemand opensnijden, op de koop toe wil Team Ninja de boel ook een tikkeltje realistischer maken. Eh, pardon? Ryu is een eenmansleger die zijn hele carrière niks anders doet dan alles wat beweegt in mootjes hakken. Van soldaten tot draken, demonen en tanks, alles kan kapot en dat is prachtig! Niet dat Ninja Gaiden nu ineens een echt realistische game wordt, zo erg is het niet. Wel zullen de ledematen niet meer in de rondte vliegen en nog veel erger, we hoeven amper nog monsters en demonen te verwachten. Goddomme, het is  juist vet om met een moordmachine als Ryu de meest uiteenlopende creaturen te spiesen. Als je kijkt wat er in de eerste twee delen allemaal langs kwam... Mooi niet meer dus, als we Team Ninja mogen geloven is het vooral soldatenmennekes, ninja's, machines en nog een aantal lui van doodnormaal vlees en bloed.

Uitdaging
Er gaan nogal wat geluiden dat Ninja Gaiden 3 makkelijker wordt dan ooit. Met een beetje geluk zullen de pittigere moeilijkheidgraden wel de nodige uitdaging bieden maar eigenlijk hoort de game sowieso al erg pittig te zijn. Met daarbovenop nog een paar extra modes die schier onmogelijk lijken. Zo is Ninja Gaiden altijd al geweest en het hoort gewoon een beetje bij de identiteit van de serie. De oude baas van Team Ninja, Tomonobu Itagaki, had tenminste gewoon lak aan de speler en concentreerde zich erop de Ninja Gaiden moeilijkheidsgraad zoveel mogelijk op te voeren. Shit, wat missen we de oude rocker...Zijn ontbrekende leiding is zeker een zorgelijk punt, zo blijkt dus wel. Itagaki was nooit akkoord gegaan met dat emotionele gelul, enig realisme en een lagere moeilijkheidsgraad. Hij zou willekeurig een paar vingerkootjes hebben geïnt, een slok wodka hebben genomen en Ninja Gaiden 3 stoerder dan ooit hebben gemaakt. Helaas...

Multiplayer
De muliplayer, nog zo'n signaal dat Team Ninja haar focus totaal niet op de juiste plek heeft zitten. In de multiplayer gaat straks iedereen aan de slag met zijn eigen Ryu. Dit betekent een lading overpowered Ninja's met belachelijke vaardigheden als razendsnelle combo's, allemaal tezamen op één hoop. Als je dat niet perfect aanpakt, heb je een onoverzichtelijke chaos en gameplay waar gewoon niemand echt blij van wordt. De multiplayer filmpjes tot dusver geven helaas precies die indruk. Fuck zeg, laat die multiplayer gewoon, dit wordt echt weer zo'n verplicht nummertje wat straks niemand gaat spelen.

Iets positiefs?
Een beetje, het is niet alleen maar kommer en kwel. De trailers van Ninja Gaiden 3 zien er verder helemaal niet verkeerd uit. Ryu Hayabusa schiet weer heerlijk snel en soepel over het slagveld en de vijanden gaan spectaculair ten onder. De finishing moves zien er daarbij heerlijk bruut uit. Toch nog een voordeeltje van de ietwat meer realistische aanpak, Ryu's zwaard snijdt pijnlijker dan ooit tevoren de vijanden open. Ledematen vliegen dan wel niet meer in de rondte, het bloed spuit stoerder dan ooit. De game ziet er dus lekker uit en ook de actie mag er wezen.

Nog heel effe wachten
Hoe dramatisch Ninja Gaiden daadwerkelijk uitpakt, zullen we snel weten, 23 maart ligt de game in de winkels. Zoals gezegd, de game ziet er zeker nog erg stoer uit en we slaan graag weer met Ryu aan het slicen en dicen. Alleen een beetje jammer van dat gay-ass emotionele gelul, het ontbreken van brute demonen, de mindere uitdaging en de compleet overbodige multiplayer...

Om op de valreep nog even antwoord te geven op de vraag uit de titel. Ninja Gaiden 3 gaat zoals je al zag aankomen zeker een smet op de serie worden. Die game moet wel verdomde goed in elkaar gaan steken, willen allen besproken nadelige punten uit deze feature niet zo ernstig meer zijn. Ach, gelukkig kan er altijd weer gereboot worden.

Ik zeg altijd maar zo; bereid je gewoon maar voor op het ergste, dan kan het alleen maar meevallen!