Memoires van een gameredacteur: de trips en gameshows 

Memoires van een gameredacteur: de trips en gameshows 2019-02-13T10:51:34
In deze featurereeks duikt PU-redacteur Michel in het verleden van zijn eigen carrière om verschillende elementen van het gameredacteurschap te beschrijven. Misschien doe je zo zelf wat tips op, mocht je je in dit vakgebied willen verdiepen, of vind je het gewoon interessant om te lezen over het leven van een gameredacteur. In deze tweede aflevering staan de vele persreisjes en gamebeurzen die je als redacteur aandoet centraal.

Als journalist (of gameredacteur, geef het beestje een naam) hoort er één ding onherroepelijk bij het werk: reizen. Hoewel veel gamenieuws en recensiecodes gewoon naar kantoor komen - via persberichten, codes in de mail of ouderwets met de post - moet je er natuurlijk wel eens op uit. Een preview spelen bij een uitgever op kantoor of op een groot internationaal evenement, of een gamebeurs zoals E3 of Gamescom bezoeken: bijna elke gameredacteur reist wel eens door het land of over de wereld om vanuit een andere locatie verslag te doen.

Om het maar bij mijn eigen belevingswereld te houden (daar draait deze featurereeks immers om): ik ben best wel een huismus. Begrijp me niet verkeerd: ik vind reizen en veel van de wereld zien geweldig, maar tegelijkertijd ben ik nergens zo op mijn gemak en kom ik nergens zo goed tot rust als thuis. Het is niet voor niets dat ik afscheid heb genomen van een fulltime baan op kantoor en nu het overgrote deel van mijn freelancewerk vanuit huis doe, en ondertussen eigenlijk nooit het gevoel heb geïsoleerd te zijn van de buitenwereld.

Vliegveld
Een gameredacteur kent het aanzicht van het vliegveld na al die jaren wel uit het hoofd. Wachten... en nog meer wachten.

Vliegangst

Maar een goede perstrip, daar kun je mij natuurlijk altijd voor wakker maken. Hoewel veel previewsessies gewoon op het Nederlandse kantoor van uitgevers worden gehouden – daar is weinig exotisch aan – ben ik inmiddels al op allerlei plekken in de wereld geweest om verslag te doen van het een en ander. Mijn eerste perstrip was tijdens mijn stageperiode bij Gamer.nl, voor een previewsessie van de game Dark Sector in Londen – een stad die ik voor werk daarna nog tientallen keren zou aandoen.

Het was tevens mijn eerste keer vliegen. Nu is de vlucht van Amsterdam naar Londen niets meer dan een boogje – je staat langer stil op beide vliegvelden dan dat je ín de lucht hangt – maar ik was toch wel erg zenuwachtig. De journalisten van concurrerende media moesten vast vreemd hebben opgekeken van die bleek ogende, zwetende gast die met zijn ene hand de leuning van de vliegtuigstoel fijnkneep en zijn andere hand een fototoestel voor het raam hield om onduidelijke plaatjes van de Noordzee te schieten. Uiteindelijk ging het om een presentatie van een klein uur en hadden we nog een flinke dag voor de boeg voordat de terugvlucht ging, dus heb ik meteen van de gelegenheid gebruikgemaakt om de Big Ben en de London Eye van dichtbij te bekijken.

E3

Maar E3 was natuurlijk het einddoel. Toen internet nog niet beschikbaar was, las ik in tijdschriften al over dit Mekka van games, een drie dagen durende beurs in het zonnige Los Angeles waar alle aankomende releases te spelen waren, met voorafgaand spectaculaire persconferenties van de grote uitgevers met aankondigingen van nieuwe games. De komst van het internet maakte de beurs nog toegankelijker voor de gemiddelde fan (en voor mij): persconferenties werden al snel live uitgezonden, foto’s en later ook video’s en livestreams stonden op alle grote internationale gamesites en talloze impressies kwamen op de E3-dagen zelf al meteen online. Al snel wist ik dat ik mijn leven zo in moest delen dat de tijd rond E3 (vroeger in mei, tegenwoordig juni) geheel vrij was van verdere afleiding. Computer dag (en vooral nacht) aan en genieten maar!

E3
E3 2011. Mijn tweede E3, geloof ik. Het gezicht zegt: boeie, maar van binnen ben ik heel hyped!

Doordat ik stage had gelopen bij Gamer.nl en na mijn afstuderen meteen fulltime aan de slag mocht bij de website (lees in de vorige aflevering hoe mijn carrière is verlopen), kwam het doel om E3 eens aan te doen wel erg dichtbij. De toenmalige hoofdredactrice vertelde mij dat ik de week na het afstuderen meteen aan de slag moest, omdat ze me nodig hadden voor E3. Eureka! Ik ging er eindelijk heen! Ik heb meteen een paspoort aangevraagd – daarvoor had ik alleen nog een ID-kaart, en dat is niet genoeg om de VS binnen te komen - en vroeg vlak voor mijn eerste werkdag nog even na wanneer we zouden vertrekken. Wat bleek? Een aantal redacteuren ging inderdaad naar E3, maar zij hadden mij juist nodig om op kantoor al het nieuws op de site te gooien. Wat een teleurstelling! Dit was mijn eigen domme fout; ik was zo enthousiast toen ik ‘E3’ hoorde, dat ik er niet eens bij nadacht wat er precies van mij verwacht werd.

Uiteindelijk ben ik gelukkig vaak genoeg naar E3 gegaan. Vaak gingen we met de redactie van zustersite InsideGamer en later – toen we alle drie onder dezelfde uitgever vielen - natuurlijk ook met de mensen van Power Unlimited. En inderdaad, het is een speciale ervaring. Alleen al van vliegveld LAX naar de verblijfplaats rijden voelt al surrealistisch aan, met de kilometers aan snelweg met aan beide kanten talloze palmbomen en grote oppervlakten aan woonwijken. Vaak huren we een villa, bijvoorbeeld ergens in de Hollywood Hills, omdat dit simpelweg goedkoper is dan elke redacteur in een aparte hotelkamer stoppen, en deze villa’s lijken regelmatig op bizarre Playboy Mansions, inclusief prachtig uitzicht over de heuvels en de stad.

Shigeru Miyamoto
Het is hem echt, de levende legende, Shigeru Miyamoto! Zo dichtbij!

De persconferenties die je bijwoont (Shigeru Miyamoto en Reggie Films-Aime in het echt zien!), beroemdheden die je op de beursvloer tegenkomt (een sigaretje roken met de altijd met een zonnebril en leren jack uitgedoste Ninja Gaiden-maker Tomonobu Itagaki, of Rayman Origins spelen met Michel Ancel!), samen met mede-PU-redacteur Raf een twee uur durend live optreden van Kanye West aanschouwen, met hoofdredacteur Martin een dagje video’s opnemen en in achtbanen rijden in Universal Studios Hollywood, een hapje eten en op de mechanische stier rijden in steakhouse Saddle Ranch aan het beroemde Sunset Boulevard… aan verhalen en mooie herinneringen geen gebrek.

Oost west, thuis best

Bizarre perstrips naar de meest exotische plekken ter wereld zijn in deze industrie inmiddels een aflopende zaak. Toen ik net begon, hoorde ik de meest bizarre verhalen over luxe, weken durende trips naar Dubai en Las Vegas. De laatste keer dat ik mij echt gelukkig prees met een perstrip puur vanwege de locatie – de bestemming was New York – ging het niet eens om een game, maar om een Netflix-serie. De game-industrie is in al die jaren enorm gegroeid en daardoor ook efficiënter geworden. Er is weinig zo inefficiënt als journalisten uit alle uithoeken van de wereld naar één locatie te laten reizen, dus tegenwoordig speel je nieuwe games vaker dicht bij huis.

New York
Toen ik in 2017 voor het eerst in New York was, had ik naast de noeste arbeid één avond en één ochtend de tijd om de stad te verkennen. Dat heb ik dan ook in een moordend tempo gedaan.


En weet je: dat is eigenlijk helemaal prima. Zo laten redacteuren zich in ieder geval niet inpalmen door allerlei luxes – al valt een goede journalist daar natuurlijk sowieso niet voor – en op een enkele snoepreis en een bezoek naar een gamebeurs na hoeft het van mij ook allemaal niet meer zo. Uiteindelijk zit ik vooral in dit vakgebied vanwege mijn liefde voor games en de drang om er over te schrijven, en niet omdat ik in een warm land met mijn ballen in de champagne wil hangen. Toch ben ik blij dat ik deze rock-’n-roll periode van de game-industrie, waar eigenlijk niets te gek was, nog een beetje heb mee kunnen krijgen. Maar tegenwoordig reis ik net zo graag naar de randstad om daar in een grijs kantoor, onder de grijze Nederlandse lucht, een nieuwe game te spelen. Dat gezegd hebbende: is er weer wat extra mankracht nodig op E3, Wouter? Mijn paspoort ligt klaar.

In een volgende aflevering zet ik wat je zoal kunt doen om gameredacteur te worden, en welke voor- en nadelen er bij komen kijken. Handig voor als je het in deze industrie wil maken dus. Dit artikel lees je vanaf 13 maart op PU.nl!

Lees ook de vorige aflevering van deze rubriek:
Zo werd ik gameredacteur

REACTIES (12) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord