Marvins Horrorhut: de tien engste films van 2016 

Marvins Horrorhut: de tien engste films van 2016 2016-11-01T10:37:48
Dat Halloween Marvins favoriete tijd van het jaar is komt voornamelijk door het feit dat hij van Wouter mag schrijven over horrorfilms. Zijn kamer, filmcollectie en persoonlijke hygiƫne zijn de rest van het jaar ook duizelingwekkend eng, dus wie beter om de tien beste horrorfilms van 2016 op een rij te zetten?

Het is de hoogste tijd om op een rijtje te zetten wat de beste horrorfilms van 2016 zijn, want dit jaar heeft verrassend veel gruwelijke films opgeleverd. Komt het dan toch goed met dit fantastische genre? Unieke en frisse concepten, afgewisseld door enkele clichéfilms die door een goede afwerking toch niet gaan vervelen? We zijn in ieder geval op de goede weg, helemaal als je erbij bedenkt dat er nog genoeg horrorfilms op de planning staan. Zo ook op mijn persoonlijke planning, want ik heb nog niet alles kunnen zien van wat het genre dit jaar te bieden heeft. Zo staan onder andere Train to Busan, Tale of Tales, Under the Shadow, The Monster en Ouija: Origin of Evil nog op het vizier, maar voor deze Halloween zijn er al tien andere ijzingwekkende films om een luiervullende-filmmarathon mee te vullen.

                    

1. Hush

Vrouw alleen in een groot huis in het bos, enge man staat buiten en wil op zich wel even binnen komen stalken. Maar er is meer, want hoofdpersoon Maddie (een goede rol van Kate Siegel) is doofstom, en regisseur/schrijver Mike Flanagan (Oculus, Oija: Origin of Evil) maakt daar optimaal gebruik van. Evenals de man met het masker, wat een verrassend spannende 80 minuten aan film tot gevolg heeft. Terug naar de dagen dat je het hoofdpersonage aanmoedigde en verdomme je halve vinger afbijt door horror-tropes die je eigenlijk wel kent. De manier waarop Flanagan door geluid weg te halen deze typische horror-verhaalelementen – de buurvrouw die komt kijken of alles wel goed gaat (en de ironie), complete isolatie van de buitenwereld, etc. – nieuw leven inblaast, is fantastisch. 

2. The Witch

Een van de naarste films van 2016, al werd hij voor het eerst vertoond in 2015. Geen aanrader als je blij wordt van Paranormal Activity nummer tweeëndertig, want The Witch moet het niet hebben van in your face enge momenten. Het is een langzaam opgebouwde kritiek op onder andere religie en zelfs de verhoudingen tussen man en vrouw, met daarbij een verhaal over een familie in het New England van rond 1630 dat belaagd wordt door zwarte magie en hekserij. De sfeer is zo naargeestig als maar kan en de angst van de kinderen is om te gruwelen, vooral door de isolatie en wanhoop die van elk beeld afspat. Een audiovisueel genot om naar te kijken, lekker langzaam opgebouwd en een climax om je lange nagels bij af te likken:

                          

3. Don't Breathe

Speciaal voor deze feature heb ik afgelopen weekend Don’t Breathe gekeken in de lokale bios, en dat was een van de beste keuzes van het jaar. Drie criminelen met dromen over Californië willen één laatste overval plegen om hun reisplannen te bekostigen, en de blinde kluizenaar die honderdduizenden dollars kreeg nadat zijn dochter overleed door een aanrijding lijkt het perfecte doelwit. Ware het niet dat de veteraan zelf ook geen engeltje meer is, en de “vrienden” al snel vast komen te zitten in zijn huis. Grappige is toch wel de titel Don’t Breathe, dat eigenlijk niet slaat op het geluid dat de inbrekers maken wanneer ze ademen, maar eerder op de genadeloze pace van dit plottwist-pareltje. Kijken, nu!

                          

4. The Wailing (Goksung)

Het beste wat je uit deze lijst kunt halen is dat je in vervolg meer moet letten op Koreaanse horror - wat weten ze daar unieke films te maken. Natuurlijk is dat al langer bekend - neem een A Tale of Two Sisters of Whispering Corridors – maar dit jaar wordt het nog even goed benadrukt. The Wailing is een van de weinige horrorverhalen die ermee wegkomt tweeëneenhalf uur te duren. De pacing, evenals de opbouw, is fantastisch en de setting en het plot zijn heerlijk mysterieus. Met dank aan de Koreaanse cultuur, natuurlijk, want The Wailing is evenals A Tale of Two Sisters gebaseerd op een volksverhaal genaamd ‘Janghwa Hongryeon jeon’. De regie is overheerlijk, het sfeertje is naar en het geheel wordt afgemaakt met prima acteerwerk:

                      

5. 10 Cloverfield Lane

Toen de film werd aangekondigd, werden veel fans van Cloverfield helemaal gek; eindelijk een vervolg op de found footage-horror/alienflick! Nou, niet helemaal – de films zijn “blood relatives”, aldus producer J.J. Abrams. Verwacht dus geen referenties naar de monsterfilm uit 2008, en verwacht ook geen John Goodman die vloggend zijn bunker doorloopt. 10 Cloverfield Lane begint als ontvoeringsfilm – of toch niet? – en heeft twee fantastische rollen van Goodman en Mary Elizabeth Winstead, meer dan prima cinematografie en een verdomd goed verhaal – plottwists inclusief. De wereld is volgens bunkerbaas Goodman naar de kolere gegaan, Winstead heeft daar niets van meegekregen en de spanning die daardoor ontstaat is genoeg om drie bunkers te vullen, dus doe jezelf een plezier en check hem gewoon! Dem spoilers:

                        

6. Southbound

Anthology-films in het horrorgenre zijn er in veelvoud, maar het gebeurt zelden dat elk deel van zo'n verzameling aan korte verhalen een genot is om naar te kijken. Met Southbound hebben we tóch zo'n film; enkele lui die ook aan de V/H/S-trilogie hebben meegewerkt zijn verantwoordelijk voor de bundel fucked-upheid, die door de korte duur (90 minuten) en snelle pace heerlijk wegkijkt. De verhalen vormen als geheel een soort moderne Twilight Zone, met allerlei mensen die op een snelweg in de woestijn rijden en elk in een andere absurde situatie terecht komen – en als overkoepelend thema schuld. Genoeg herkenbare horror-tropes, maar dat wil niet zeggen dat er niet genoeg verrassingen in Southbound zitten. Vooral het verhaal The Accident (man rijdt vrouw aan, psychologische marteling volgt) is om te smullen, maar ook de andere delen staan als een huis. 

Trailer spoilt interessante en verrassende plot-elementen, dus pas op.

                          

7. The Shallows

Een haaienfilm in de top 10?! Hell ja, al is dat wel voor het eerst sinds Jaws uitkwam in de jaren '80, wat genoeg zegt over de films die de afgelopen jaren de Jaws-formule probeerden te kopiëren. The Shallows is in geen enkel opzicht zo'n film; ja, er is een killer-haai, en ja hij heeft iets te veel de smaak van menselijk vlees te pakken, maar voor het geringe aantal mensen dat dood gaat in The Shallows weet de film je toch knap mee te slepen. Hoofdrolspeelster Blake Lively is natuurlijk een genot om naar te kijken, maar alleen daarmee kun je natuurlijk niet anderhalf uur lang een film dragen. Toch lukt het haar, haaienbeet inclusief, om geloofwaardig op een klein rotsblokje in de oceaan te lijden tot ze bijna een ons weegt. Ongetwijfeld de beste haaienfilm die je de komende jaren zult zien, tenzij een of ander genie een haai kruist met een octopus. O, wacht.

                       

8. The Conjuring 2

The Conjuring werd twee jaar geleden ontvangen als een revelatie op het grote budget-horrorgebied; demonen- en possession-films genoeg, maar allemaal in de trant van Paranormal Activity, en daar zijn we nu collectief hopelijk wel een keertje klaar mee. De film zit bomvol met clichés, maar laat zien dat dat op zijn tijd helemaal niet erg is als het gecompenseerd wordt met goed acteerwerk, indrukwekkende cinematografie en jump scares die zowaar bijdragen aan de scaryness. Enter deel 2, dat weer een possession-film is geworden maar wat mij betreft niet zo treffend is als zijn voorganger. Toch een meer dan vermakelijke rit met de bekende acteurs Patrick Wilson en Vera Farmiga, en een Bonnie Aarons als de demon-non. The Conjuring 2 doet zeker dingen die zijn voorganger niet doet en is daarom wel compleet zijn eigen film, het is ook niet zo gek dat er al wordt gepraat over een grotere franchise. The trailer that spoils it all:

                       

9. Lights Out

Wat Lights Out mee heeft zitten is vooral een erg tof concept. Licht aan en er is niets aan de hand; licht uit en de kwaadaardige trut die alles naar de kolere probeert te helpen kan zich manifesteren. Lights Out is gebaseerd op de short story met dezelfde naam, van dezelfde regisseur (David F. Sandberg) en vele malen beter. Er zitten een paar ijzingwekkende scenes tussen (als je bang bent in het donker ben je fuuuuucked) en het verhaal weet net lang genoeg interessant te blijven. Tussendoor wordt de film nog een familiedrama, maar dat is alleen maar leuk als het gaat om een warhoofd van een moeder die haar kinderen op een bijzondere manier in gevaar brengt. 

                       

10. The Neon Demon

Mocht je ook geïnteresseerd zijn in andere films, dan zal de regisseur Nicolas Winding Refn je niet onbekend voorkomen. Hij maakte onder andere de film Drive (ook het briljante Bronson), en ging daarna verder met Only God Forgives; de overeenkomsten tussen laatstgenoemde film en The Neon Demon zijn er genoeg. Al is het alleen in het gebruik van de kleuren rood en blauw, en het impliciet tonen van emoties/motivaties in plaats van de personages hun gevoelens in spraak te laten uiten – maar The Neon Demon legt zijn boodschap er toch iets dikker bovenop. Gevolg is een prachtig in beeld gebrachte kritiek op de modewereld, met een veel te jong meisje (16) dat bijna als god behandeld wordt omdat ze nog zo “puur” is - iets waar in de film natuurlijk het een en ander aan gebeurt. Met een plot vol compleet doorgedraaide modellen en een onschuldig meisje dat zich ontpopt tot, tja, demon, is ook het verhaal goed te pruimen. Toch is het een erg langzame film en zullen veel horrorfans hem na 45 minuten uitzetten en afdoen als pretentieus, maar doe dat en je mist een leuke climax en verwarrende douchescene. 

REACTIES (48) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord