Iconische filmregisseurs: David Fincher 

Iconische filmregisseurs: David Fincher 2019-01-08T12:11:46
Niet alle regisseurs breken met hun eerste de beste film meteen door in Hollywood. David Fincher is het bewijs dat je er door jarenlang kei- en keihard te werken, er ook kan komen. En hoe!

David Fincher is inmiddels een favoriete filmmaker van veel filmliefhebbers. De regisseur heeft er niet alleen een handje van op unieke en vooral natuurlijke manieren CGI in zijn films te verwerken - vaak valt het kijkers niet eens op dat hij voor bepaalde scène's computertechnologie gebruikt - zijn films zijn qua sfeer vaak erg broeierig en naargeestig, al ligt dit net als de CGI-technologie er niet altijd dik bovenop. Het is vaak alsof er achter de gelikte beelden iets duisters, iets rottends op de kijker ligt te wachten, nét niet binnen handbereik maar toch altijd aanwezig. Met deze stijl heeft hij in de decennia dat hij al werkzaam is een grote groep fans opgebouwd. Daarbij is hij ook enorm flexibel in de producten die hij aflevert: van films tot reclamespotjes en muziekclips. Ook stond hij aan de geboortewieg van verschillende series, zoals House of Cards en Mindhunter.

David Fincher

Fincher werkte in de jaren 80 al in de filmindustrie. Zo ging hij aan de slag als assistent-cameraman voor Industrial Light & Magic, waardoor hij aan films als Star Wars: Return of the Jedi en Indiana Jones and the Temple of Doom heeft gewerkt. In '84 vertrok hij bij het bedrijf om een reclame te schieten voor de American Cancer Society van een foetus die een sigaret rookt. Deze gewaagde reclame zorgde er voor dat hij in de spotlights kwam te staan en hij een documentaire rondom muzikant Rick Springfield kon schieten.

Medio jaren 80 ontstond ook het filmbedrijf Propaganda Films, dat een van de belangrijkste producenten van muziekvideo's zou worden in de jaren 90 en ook diverse films uitbracht. Fincher werkte ook voor het bedrijf en regisseerde tientallen videoclips en commercials. Zo werkte hij onder andere samen met Michael Jackson en Madonna. In 1992 bracht hij eindelijk zijn eerste eigen mainstream film uit: Alien 3.

Alien 3
'In an insane world, a sane man must appear insane.'
Alien 3 is een behoorlijk controversieel deel in de Alien-filmreeks. Na de ruimtehorror van Ridley Scott in Alien en de brute actie van James Cameron in Aliens, voelt Alien 3 tegelijk veel ingetogener en over-de-top, met een naar sfeertje waar Fincher later bekend om zou worden. Hoewel de CGI die gebruikt is voor de Xenomorphs tegenwoordig simpelweg belachelijk oogt, komt de drukkende sfeer die er hangt op de gevangenisplaneet nog altijd goed over. Daarnaast was het voor het publiek ook schokkend om te zien dat het overgrote deel van de hoofdpersonages uit de vorige film meteen aan het begin van Alien 3 het leven lieten. De meningen over Alien 3 zijn enorm verdeeld en je kunt beter zelf eens kijken om er achter te komen hoe je de film zelf interpreteert. Fincher zelf claimt in ieder geval enorm ontevreden over het eindresultaat te zijn en geeft druk van bovenaf als reden op dat de film niet zo is geworden als dat hij zelf voor ogen had.


Seven
'What's in the box?'
Hoewel Fincher zelf na Alien 3 aangaf liever kanker te krijgen dan ooit nog een film te regisseren, kwam hij twee jaar later (in 1995) toch met zijn volgende film uit: Seven. En dat is maar goed ook, want de film wordt als een moderne klassieker in het thrillergenre gezien. Twee agenten (gespeeld door oude rot Morgan Freeman en broekie Brad Pitt) raken in een kat-en-muisspel verzeild met seriemoordenaar Kevin Spacey (wiens rol dankzij recente aantijgingen alleen nog maar griezeliger is geworden). Dit leidt het duo door een schimmige onderwereld met rottende lijken en bizarre referenties naar de zeven dodelijke zonden. Pas wanneer het te laat is komt het tweetal er achter dat er geen weg meer terug is en dat de seriemoordenaar hun leven - en die van hun naasten - voorgoed veranderd heeft. Ook iconisch is overigens David Bowie's nummer 'The Heart's Filfthy Lesson' tijdens de aftiteling van Seven. De film was bij zowel critici als het publiek een groot succes.


The Game
'Greed is good.'
Twee jaar later kwam Fincher met het wat onbekendere The Game, waarin Michael Douglass een rijke bankier speelt die van zijn broer (Sean Penn) een verjaardagscadeau krijgt in de vorm van een soort 'real life' spel, waarin de lijn tussen echt en gespeeld langzaam maar zeker verdwijnt. Op veel bioscoopbezoek kon de film niet rekenen, maar critici waren te spreken over het regiewerk en voor fans van het thrillergenre is het absoluut nog de moeite waard deze film eens te bekijken.


Fight Club
'You've met me at a very strange time in my life.'
Fight Club (1999) is de film uit het repertoire van Fincher waar hij misschien wel het meest bekend om staat. Dat is ironisch, want het grote publiek wist de film niet te vinden toen hij in de zalen draaide. Dankzij de naam werd Fight Club onterecht gezien als random knokfilm, terwijl het alles behalve dat is. Fight Club is gebaseerd op het gelijknamige boek van Chuck Palahniuk, waarin een man van middelbare leeftijd, gedesillusioneerd met het routinematige leven, deze routine probeert te doorbreken met een vechtclub voor lotgenoten. Met geniaal acteerwerk van Edward Norton, Brad Pitt en Helena Bonham Carter en een indrukwekkende soundtrack, waaronder natuurlijk het perfect geplaatste 'Where is my mind?' van The Pixies aan het einde van de film. De film groeide ondanks het matige succes in de bioscoop uit tot gigantische culthit en wordt nu nog regelmatig in toplijstjes van filmliefhebbers genoemd. Wel is prangend dat niet iedereen de film even goed lijkt te begrijpen: jongere kijkers kicken vaak op de anti-establishment achtige boodschap in de film, waar zeker een paar leermomenten in zitten, maar uiteindelijk geeft de film ook toe dat het leven dat de hoofdpersonages in Fight Club voor zichzelf opbouwen niet houdbaar is. Uiteindelijk is Fight Club toch vooral een liefdesverhaal, verhuld met een hoop actie, spektakel en psychologische oorlogsvoering.


Zodiac
'I am not the Zodiac. And if I were, I certainly wouldn't tell you.'
Zodiac, over de beruchte Zodiac Killer die in de jaren 60 en 70 de Verenigde Staten terroriseerde, werd helaas gruwelijk genegeerd bij de Oscars en was maar een klein succes in de bioscoop, terwijl critici het regelmatig als de beste film uit 2007 bestempelen en veel fans het als het beste werk van Fincher zien. Jake Gyllenhaal en Robert Downey Jr. maken jacht op deze beruchte seriemoordenaar en dat levert - hoe kan het ook anders - weer een ijzingwekkende thriller op die ook nog eens prachtig de sfeer van die tijd uit weet te stralen. Een must-see als je het werk van Fincher wilt leren kennen, negeer deze film vooral niet!


The Social Network
'If you were the inventors of Facebook. you would've invented Facebook'
Het in 2010 verschenen The Social Network is nog altijd enorm relevant, aangezien Facebook nog altijd het meest populaire social media-platform is en bedenker Mark Zuckerberg nog regelmatig in opspraak is. Deze film toont hoe Zuckerberg het platform verzon en uitbouwde tot het megabedrijf dat het nu is. Dat klinkt misschien niet heel spannend, maar door het sterke acteerwerk, dat van Zuckerberg een uniek personage maakt, en natuurlijk de prachtige audiovisuele kwaliteit waar Fincher inmiddels om bekend staat, is dit toch een must-watch. Het zette ook het duo Trent Reznor en Atticus Ross op de kaart als belangrijke filmmuzikanten, nadat Reznor samen met producent Ross jarenlang al aan de weg timmerde als industrial rock-megaster onder de naam Nine Inch Nails. Het tweetal heeft inmiddels al voor verschillende films en series soundtracks gemaakt, waaronder de Fincher-film Gone Girl, de aankomende HBO-serie Watchmen en het pas op Netflix verschenen Bird Box. 


Gone Girl
'What are you thinking? How are you feeling? What have we done to each other? What will we do?'
Gone Girl is naast Fight Club absoluut een van mijn favoriete Fincher-films. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Gillian Flynn en draait om de relatie tussen Ben Affleck en Rosamund Pike. Laatstgenoemde verdwijnt opeens en wanneer de zoektocht naar haar begint, wordt duidelijk dat deze relatie allesbehalve gezond was. De film brengt perfect in beeld hoe giftige relaties tussen twee mensen die niet bij elkaar passen in elkaar steken, en hoe deze traumabonds zo krachtig kunnen zijn dat deze mensen de rest van hun leven aan elkaar gewaagd blijven - gevoed door zowel liefde als haat. Ook de sterke rollen van Neil Patrick Harris - die ik normaal niet uit kan staan maar daarom juist zo goed werkt in deze film - en Carrie Coon - die later nog meer haar acteerskills aan de wereld zou tonen via de geniale HBO-serie The Leftovers - dragen bij aan deze sterke thriller.


Natuurlijk zijn de andere films van Fincher ook nog de moeite van het bekijken waard. Zet dan ook zeker eens films als The Girl With the Dragon Tattoo, Panic Room en The Curious Case of Benjamin Button op. Ook raad ik alle lezers aan de serie Mindhunter op Netflix te bekijken, waarvan Fincher de producent is en een aantal afleveringen heeft geregisseerd. Het eerste seizoen is nu te bekijken en er wordt aan een tweede seizoen gewerkt. Verder schijnt Fincher te werken aan een vervolg op World War Z - een bizarre keuze als je het mij vraagt, maar daarom ben ik ook juist zo nieuwsgierig naar wat dit op gaat leveren.

Was jij al bekend met het werk van Fincher en zo ja, wat zijn jouw favoriete films van de regisseur? Laat het weten in de reacties!

Bekijk ook eerdere edities van deze rubriek over:
Quentin Tarantino
De gebroeders Coen
Alfred Hitchcock
Steven Spielberg
Stanley Kubrick

 

REACTIES (15) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord