Graddus' wansmaakhoekje: Thief, Farpoint en de LEGO-games 

Graddus' wansmaakhoekje: Thief, Farpoint en de LEGO-games 2018-07-18T20:20:09
Graddus heeft een nogal... aparte gamesmaak. Sommigen spreken van wansmaak, hijzelf rept liever over 'een zwak voor spellen met een deukje'. In deze serial probeert hij uit te leggen waar zijn weirde voorkeur vandaan komt.

Thief

In het kort

Thief is het next-gen vervolg op de klassieke stealth & steel-game waarin je als meesterdief Garrett het Victoriaanse Londen berooft van alles wat ook maar een béétje blinkt. Het spel verscheen in 2014, kreeg een mooi cijfer van onze Jan maar werd door de rest van de pers volledig neergesabelt.

Waarom wordt het afgekraakt?

Voor een game waarin het vooral draait om niet te worden gespot, is de AI verrassend... kortzichtig. Soldaten zien je soms niet terwijl je nog geen meter naast ze staat en als je toch wordt ontdekt, duik je gewoon een kast in waarna ze je 5 seconden later weer vergeten zijn. Verder is er kritiek op de laadtijden en framerate, die soms onder de 30 duikt. Alsof iedereen voortdurend met een rekenmachientje naast de TV zit om dat te berekenen ofzo...


Waarom vindt Graddus het toch tof?

De sfeer jongens, de sfeer... Thief tovert een prachtige Middeleeuwse versie van Londen op het scherm waarop ik na véééle uurtjes gouden kandelaren stelen nog steeds niet uitgekeken ben. Daarnaast houd ik van stealthgames en wat de Thief-AI qua slimheid ontbeert, maken ze goed doordat ze met velen zijn. Het zorgt ervoor dat het spel nooit te simpel of lastig voelt.

Thief   

De LEGO-games

In het kort

Marvel, Pirates of the Caribbean, Star Wars, Indiana Jones, Harry Potter… Heb je als entertainmentfranchise geen eigen LEGO-game, dan tel je niet mee. De games van Traveller’s Tales zijn inmiddels zó’n instituut geworden dat zelfs mijn moeder ze kent. En mijn oma.

Waarom wordt het afgekraakt?

Ik denk dat er inmiddels zo’n 72911 verschillende LEGO-games zijn. Verzadiging ligt derhalve op de loer, ook omdat elk nieuw deel precies 0 vernieuwing doorvoert. Daarnaast heeft de serie een behoorlijk kiddy uitstraling. Logisch, aangezien het op kinderspeelgoed gebaseerd is, maar de toegankelijkheid wordt soms wel erg ver doorgevoerd met übersimplistische puzzels en combat. Niet bepaald voer voor de Dark Souls-doelgroep, dus.

Waarom vindt Graddus het toch tof?

Soms, met name op regenachtige zondagen, heb ik gewoon zin in hersenloos vermaak. De LEGO-titels zijn dan perfect. Het speelt heerlijk soepel en doordat de levels vol zitten met collectibles die je weer kunt inwisselen voor nieuwe personages etc. wordt het OCD-deel van m’n brein voortdurend gestimuleerd.

En hé, het is LEGO: als je hart daar niet van smelt zit er waarschijnlijk een steen voor in de plaats…

LEGO games   

Farpoint

In het kort

Farpoint vergaarde vooral bekendheid als ‘die VR-game waarbij je die enorme plastic gun krijgt’. Hoewel dat zeker waar is (de Aim Controller is zelfs een heerlijk stukje hardware), is deze shooter zoveel meer dan dat. Helaas verdween Farpoint al redelijk snel in de budgetbak.

Waarom wordt het afgekraakt?

Denk aan de meest simpele shooter die in je opkomt. Bulletstorm, Serious Sam, Call of Duty... Got it? Goed. Sla die game nu heel hard met een hamer op z'n hoofd zodat de laatste drie hersencellen ook afsterven, en je hebt een idee hoe idioot simpel Farpoint wel niet is.

Je knalt alleen maar op aliens. That's it. Geen puzzels, geen covermechanics en stiekem ook geen verhaal. Bovendien rush je in een uurtje of vier door de campaign heen en bevat de basisgame geen multiplayer. Tja.

Waarom vindt Graddus het toch tof?

Farpoint IS Starship Troopers, zij het zonder de blote tieten van Denise Richards. Of was dat nou een andere film...? Anyway, als je altijd eens op aliens hebt willen knallen ergens diep, diep in space, dan is er geen game die dit beter nabootst dan Farpoint. De game laat precies zien waarom VR toekomst heeft: het is een unieke, intense ervaring die je nergens anders tegenkomt.

Farpoint   

Crypt of the Serpent King

In het kort

Crypt of de wat nou?!? Ja, ik vergeef het je wanneer je nog nooit van deze obscure first-person dungeon crawler van Rendercode Games gehoord hebt. Ik zag het spel ineens in de PlayStation Store en omdat het plaatje er wel leuk old-skool uit zag kocht hem. Voor 2,99 euro kan je nooit een miskoop doen toch?

Waarom wordt het afgekraakt?

Uhm, omdat het een PlayStation 2-game is die op de PlayStation 4 draait? 

Waarom vindt Graddus het toch tof?

Ik denk dat Crypt of the Serpent King het perfecte voorbeeld is van wat het betekent om wansmaakgamer te zijn.

1) Je speelt graag andere shit dan de massa. Niet omdat je eigenwijs bent ofzo (populaire blockbusters vind je ook leuk) maar omdat je een gameliefhebber bent met een open mind.

2) Je ziet foutjes door de vingers, en zelfs tergend saaie gameplay puur omdat het idee of de 'vibe' van een spel je aanspreekt.

3) Het maakt je geen reet uit dat andere mensen je uitlachen of in een dwangbuis willen stoppen als je vertelt wat je speelt. Integendeel: je vindt hen oprecht zielig omdat ze zo bekrompen zijn.

4) Je geniet oprecht van de kutgame en speelt hem in één ruk uit.

5) Rinse and repeat

Crypt of the Serpent King   

Eerdere delen:

Graddus' Wansmaakhoekje: Dead Island, Sniper Elite en Kingdom Come: Deliverance 

- Graddus' Wansmaakhoekje: State of Decay, Risen en Disneyland Adventures

REACTIES (25) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord