Graddus’ vraagbaak: Waarom zijn shooters zo populair? 

Graddus’ vraagbaak: Waarom zijn shooters zo populair? 2012-10-10T14:22:25
Welkom bij ‘Graddus vraagbaak’! In deze nieuwe, terugkerende rubriek zet Graddus zijn expertise in, teneinde mysteries uit de bizz te ontrafelen. We trappen af met een intrigerend vraagstuk: ‘Waarom zijn first-person shooters eigenlijk zo tyfuspopulair?’

wapensLaten we elkaar geen mietje noemen: blaffen met pistolen, geweren en ander schietgerei is gewoon dikke fun. Echter, hoe vermakelijk al dat geknal ook moge zijn, sommige mensen zullen beweren dat de populariteit van first-person shooters echt nergens meer over gaat. Anno 2012 is het het genre waarin verreweg de meeste titels uitkomen. Geen wonder, want bijna elke FPS vliegt als een warme kogel over de toonbank. Maar zijn we niet een beetje doorgeslagen? Waarom verkopen bijvoorbeeld fighting games veel minder? Daarin kun je toch ook op heerlijk brute wijze tegenstanders afslachten? En sportgames dan? Minstens even spectaculair en competitief, maar ze halen het qua populariteit niet bij shooters. RPG’s? Een schitterend genre, dat evenwel slechts kan dromen van de verkoopaantallen van de gemiddelde FPS...

Rest dus de brandende vraag: waarom zijn first-person shooters nou precies zo fokking populair? In deze feature zal ik proberen een antwoord op deze interessante kwestie te geven.

Een korte geschiedenisles

De oermoeder der first-person shooters is natuurlijk Wolfenstein 3D. Voordat id Sofware in 1992 hun nazistische knalfestijn releasde, waren er heus al wel een paar bijzonder rudimentaire FPS-games op de markt verschenen. Echter, in Wolfenstein kwam voor het eerst alles samen: 'realistische' graphics, lekker veel geweld, soepele controls en fantastisch leveldesign. De game werd een gigasucces en de FPS stond als genre definitief op de kaart. Latere spellen als Doom, Quake en Unreal voegden elk op hun eigen manier wat toe aan het shooterconcept. Het waren echter met name Half-Life en GoldenEye 007 die eind jaren ’90 het genre naar nieuwe hoogtes tilden. Half-Life omdat er voor het eerst een goed verhaal en interactiviteit in een first-person shooter zaten. GoldenEye 007 omdat het een succesvolle pionier was voor de FPS op de spelcomputer.

Het afgelopen decennium vertolkte Halo een belangrijke rol bij het populair maken van de first-person shooter in online multiplayer op console. De verschillende Call of Duty-delen op hun beurt – en met name de eerste Modern Warfare – maakten de FPS tot wat deze nu is: een gestroomlijnde (multiplayer)ervaring, waarin de actie de boventoon voert en er bijna geen denkwerk meer vereist is.

goldeneye 007 

Goedbeschouwd is er na al die jaren dus eigenlijk niet eens zo gek veel aan het hele concept achter de FPS veranderd. Een boeiend verhaal, upgradable skills of geinige gimmicks met zwaartekracht? Leuk, maar geen noodzaak. Een schietwapen en vijanden: dat is alles wat je nodig hebt om een succesvolle first-person shooter te maken. De simpele basis is dus direct de grote kracht van het genre.

Immersie

Veel first-person shooters kennen vandaag de dag een lage instapgrens. Je hoeft geen uitgebreide knoppencombinaties uit het knarretje te leren en het bijhouden van cijfertjes, statistieken en item-management is geen noodzaak. Het is jij en je wapen, tegenover een armada aan vijanden. Ook de multiplayer is veelal hapklare koek. Wil je ff snel een potje deathmatch spelen, dan kan dat. Wil je iets tactischer te werk gaan, dan stort je je in een teammatch of co-op sessie. Geen lange wachttijden, geen gekloot met opstellingen, instellingen of andere ongein.

Voor puristen is de hele ‘versimpeling’ van first-person shooters nog wel eens een doorn in het oog. Zij denken nostalgisch terug aan de gouden tijden van weleer, waarin je ingewikkelde levels moest doorkruizen, op zoek naar sleutels en andere items om verder te komen. Echter, doordat de shooterervaring vandaag de dag zo gestroomlijnt is, spreekt de FPS ook n00bs aan. Onderstaand plaatje is dus wellicht humoristisch bedoelt, het geeft wel aan waarom shooters tegenwoordig letterlijk door iedereen gespeeld kunnen worden!

funny fps 

Het feit dat first-person shooters populaider zijn de third-person variant, is overigens eenvoudig te verklaren. In spellen als Halo en Call of Duty kijk jij door de ogen van het hoofdpersonage, waardoor je ook echt het gevoel krijgt in zijn/haar schoenen te staan. ‘Immersie’ noemen we dat met een duur woord. Het is tevens de reden waarom de nadruk in een third-person titel als Gears of War meer op het verhaal ligt.

Phallus

no russianNaast alle rationele aspecten die het spelen van first-person shooters zo leuk maken, gaat er echter nog een tweede, misschien wel belangrijker facet ten grondslag aan de populariteit van het genre. Een psychologisch aspect, welteverstaan. Het spelen van FPS-games appeleert namelijk aan onze diepste, meest dierlijke behoeftes. Emoties als geweld, chaos en adrenaline. Heerlijk! Elke shooterontwikkelaar weet dit en propt hun producten vol non-stop actie en bombarie.

Daarnaast doe je in een shooter dingen die je anders nooit zou kunnen of dúrven doen. Zo zullen de meesten van ons nimmer een echt wapen afvuren; hooguit een paintballgeweer. In een FPS kan dit wel. En neem het hele fenomeen van onschuldige burgers voor hun bakkes knallen. Ja ja, geef maar toe, ook jij hebt dat wel eens gedaan! Gewoon, om te kijken wat er gebeurt... Tja, diep van binnen blijven we allemaal beesten. Middels het spelen van shooters kunnen we al die opgekropte, gewelddadige oerbehoeftes in één klap (of eigenlijk: schot) een uitlaatklep geven!

Goed, dat waren heel wat argumenten waarom de first-person shooter nou precies zo populair is. Dé belangrijkste reden hebben we echter nog niet gehoord. Let op: de meeste gamers zijn nog altijd man. En zoals wij heren weten, is een wapen het ideale verlengstuk van, inderdaad, de pielemans, de jongeheer of gewoon, plat gezegd, onze pik. Het spelen van een FPS geeft dus een ongeëvenaard gevoel van mannelijkheid. Tja, we kunnen er ook niks aan doen! Waarom dan ook steeds vrouwen shooters kunnen waarderen? Denk eens na, vriend... Halen dames er geen bevrediging uit om af en toe even flink met een tampeloeres tekeer te gaan?

sexy gun girl

Nu jij!

Alright, ik zei het in de intro al: Graddus’ vraagbaak is een terugkerende rubriek. Heb je dus een brandende vraag op het gebied van games? Een hypothese waar je al tijden mee in je maag zit en gaarne een sluitend antwoord op wil? Iets anders dat je dwarszit? Drop je suggesties in de comments en wie weet. Misschien wordt jouw kwestie de volgende keer wel behandeld!

REACTIES (75) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord