Graddus speelt random spelletjes vol. 4 

Graddus speelt random spelletjes vol. 4 2018-04-25T12:07:48
Graddus heeft om precies te zijn 1106 games. voor de xbox one, playstation 4 en switch natuurlijk, maar ook veel ouwe meuk. Speciaal voor pu.nl pikt de baklap vijf random games uit zijn enorme collectie en speelt ze nog eens rustig door...

Met 1106 games in je collectie zijn er van die momenten dat keuzestress je overweldigd. Wat? De? Fuck? Moet? Ik? Spelen? Voor deze feature laat ik het lot beslissen: mijn vriendin noemt een getal tussen de 1 en 1106, en de daarmee corresponderende game steek ik in mijn console.

Duidelijk? Let's go!
    

Game # 170 – Mission: Impossible (Nintendo 64)

Je kunt er de klok op gelijkzetten. Kijk op een retrobeurs in een bak goedkope N64-games, en er liggen opzeker 567621 Mission: Impossible-cassettes tussen. Is dit zo'n kutgame dan? Mwah, dat valt nog best mee, maar vergeleken bij de kwaliteit zijn er wel véélsteveel kopietjes van in omloop. Het omgekeerde van Conker's Bad Fur Day, bijvoorbeeld.

Toen Mission: Impossible in 1998 verscheen was de hype real. Het spel was al eeuwen in ontwikkeling, de screenshots oogden sick en GoldenEye 007 had net laten zien hoe vet een spionnengame op de Nintendo 64 kon zijn. Men haalde de game dus massaal in huis... Maar helaas, MI is geen GoldenEye. Het is zelfs geen WinBack of The World is not Enough. Daarvoor bestuurt Ethan Hunt nét ff teveel alsof hij zijn broek vol heeft gescheten en is de AI te onvoorspelbaar. De ene vijand spot je op een kilometer afstand, terwijl je bij anderen de Macarena voor hun neus danst zonder dat ze je zien!

Toch kent Mission: Impossible toffe elementen. Neem de gadgets (waaronder de gepatenteerde Face-Maker ™) en het feit dat je niet alleen aan het schieten bent maar bijvoorbeeld ook undercover moet infiltreren op een feestje. Genoeg om de game voor 2 euro uit de budgetbak te graaien, in ieder geval...

  • Collectability score: 55%

    

Game # 587 – Smuggler's Run 2: Hostile Territory (PlayStation 2)

Soms mis ik het oude Rockstar. De firma die niet alleen GTA- en Red Dead-games maakt, maar af en toe ook een konijn uit de hoge hoed tovert. Ik noem een Manhunt. Table Tennis. Of, wie kent het nog, Smuggler's Run! Het tweede deel van deze smokkelaarssimulator is briljant: men neme een gigantisch gebied ergens in Oost-Europa, parkeert er een dikke lading voertuigen in en laat je vervolgens contraband smokkelen terwijl je uit de klauwen van de border patrol moet blijven.

Het leukst zijn echter de corny FMV-cutscenes. Maar echt, ik heb zelden campier acteerwerk gezien; met name je contactpersoon Frank Luger (Jano Frandsen) heeft met zijn norse blik en rokerige whiskeystem precies de juiste cheesy tone-of-voice te pakken. Heerlijk.

Oké, de tijdslimiet voor sommige missies is wat strak en buiten politiewagens de afgrond induwen is er in de grote zandbak van Smuggler's Run 2 stiekem niet zoveel te doen, maar toch vind ik dat Rockstar wel weer een keer wat met deze franchise kan doen. Al mogen ze net zo lief een nieuw konijn uit de hoge hoed toveren, hoor.

  • Collectability score: 77%

     

Game # 969 – Resident Evil: Revelations (Nintendo 3DS)

Ik weet nog goed dat ik de Nintendo 3DS kocht. Het was februari 2012, ik was bijna jarig en vond dat ik wel een cadeautje had verdient. Dus haalde ik de The Legend Of Zelda 25th Anniversary Limited Edition 3DS in huis, compleet met Super Mario 3D Land en Mario Kart 7. Man, wat een lol beleefde ik met dat apparaat. En ik niet alleen: ik had net een nieuwe vriendin en zij speelde er misschien nog wel meer op dan ik.

Anyway, toen het uitging was ik even helemaal klaar met die 3DS. Teveel herinneringen, je weet toch. Na een paar maanden begon het toch weer te kriebelen – helemaal toen ik de demo van Resident Evil: Revelations checkte. Zo vet! Ik bestelde de game en speelde die shit in één ruk uit.

Het grappige is dat Revelations een personage bevat dat qua looks maar ook qua karakter erg veel op mijn ex lijkt: Jessica Sherawat. Wat een bitch is dat! Het spel bleek dus ook een soort therapie om over m'n liefdesverdriet heen te komen.

Inmiddels kan ik Revelations gewoon spelen zonder aan mijn ex te denken. Al was het wel even slikken toen ik Jessica na al die tijd voor het eerst weer zag. Ze blijft knap... Maar bovenal een enorme bitch!

  • Collectability score: 90%

     

Game # 245 – Multi-Racing Championship (Nintendo 64)

Geen enkele console telt zoveel racegames als de Nintendo 64. Serieus, ik denk dat 50% van het aanbod zich afspeelt op twee of vier wielen. Je hebt de klassiekers natuurlijk, zoals Mario Kart, World Driver en de verschillende Top Gears, een middenmoot met Cruis'n World en San Francisco Rush, alsook een hele zooi stinkers waaronder AeroGauge, Monster Truck Madness en – jawel – Multi-Racing Championship. Zucht.

Laat ik positief beginnen: de game is speelbaar. Als je op A drukt geef je gas, en door tegen het pookje te duwen ga je de juiste kant op. Dat werkt.

Het slechte nieuws? De graphics zijn waziger dan Wouter tijdens een paddotrip. Eigenlijk ook dan Wouter zónder paddotrip. En het geluid: lachwekkend! Ik dacht even er een bromvlieg klem zat achter het gordijn, maar het bleken de wagens in MRC. Wat een grap. Tel daarbij op dat het spel maar drie (drie!) verschillende circuits heeft en je snapt dat ik de cartridge al na 36 seconden uit mijn Nintendo 64 rukte om hem vervolgens schoon te blazen en weer netjes in het doosje te stoppen. Tja, je blijft een collector of niet...

  • Collectability score: 8%

    

Game # 999 – The Walking Dead: Survival Instinct (Wii U)

De Wii U. Ondanks dat er slechts 4 exemplaren van over de toonbank gingen, blijft het een mooi ding. Met goede games, ook: Mario, Zelda, Captain Toad... Bééééétje jammer dus dat ik weer het zwarte schaap uit de stapel trek: The Walking Dead: Survival Instinct. Een game die absoluut VERMOORD werd ten tijde van release, met diverse 3'en, 2'en en 1'en als score. Wat dat betreft was onze Nick met een 41 nog mild.

Maar hé: toen ik de game zelf speelde, vond ik het eigenlijk best leuk. Ik vond het zelfs erg tof! Sure, mijn wansmaakinborst zal er wel wat mee te maken hebben, maar ook puur objectief is deze game echt niet zo slecht als iedereen je doet geloven. Vooral het sfeertje is tof. Je voelt je echt overweldigd af en toe maar met slim spelen en goed resourcemanagement kom je een heel eind. 

Misschien moet ik de serie toch ook maar eens een kans geven!

  • Collectability score: 68%

REACTIES (11) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord