De vroegste gameherinneringen van de redactie 

De vroegste gameherinneringen van de redactie 2016-06-26T23:22:44
Aah, de eerste keer dat je kennismaakte met de wereld der computerspellen, dat speciale moment waarop je wist dat je het liefst al je vrije tijd in games zou willen steken. Fantastisch! We vroegen de PU-redacteuren naar hun vroegste gameherinnering en daar kwamen een aantal hartverwarmende verhalen uit...

Alie

Op mijn vierde kreeg ik een NES van Sinterklaas. Ik besloot dat deze perfect op de eetkamertafel paste en dat we voortaan maar gewoon met het bord op schoot op de bank moesten eten. Diezelfde tafel wordt overigens tot aan de dag van vandaag bij een bezoekje aan mijn mams meteen door mij en mijn grootste hobby in beslag genomen...

Maar goed, mijn eerste gameherinneringen hebben dus alles te maken met mijn NES. En dan vooral met het feit dat ik altijd samenspeelde met mijn moeder, vader en opa. Zij kwamen namelijk goed van pas als vertalers van het Engels. Zo hebben ze me ondersteund bij het begrijpen van Super Mario Bros., Duck Hunt, Paper Boy, Donkey Kong, The Legend of Zelda en nog veel meer games.

Jarenlang deed mijn familie dienst als mijn trouwe vertalers, zelfs toen ik het Engels eigenlijk best wel machtig was... Stiekem vond ik het namelijk gewoon gezellig, zo met z'n allen aan de eetkamertafel.

  

Bas

Gamen zit al in mijn bloed sinds mijn zesde. Zo heeft de MsDOS mij geleerd hoe gaaf het tweede level uit The Lion King was. Apen, Struisvogels en Giraffen, echt fantastisch. Als ik dat level eenmaal gehaald had, liet ik me expres doodgaan en begon ik de game opnieuw tot ik weer het tweede level gehaald had. Mijn jeugdige ik vond het level design, de muziek en alle kleurtjes fantastisch. Eigenlijk vind ik dat nog altijd zo!

Andere spellen die ik veel speelde in mijn jeugd, waren The Legend of Zelda: Ocarina of Time en Lufia. Eigenlijk was mijn leeftijd nog te laag om de spellen goed te snappen, want het heeft bijna vijf jaar geduurd voordat ik bij beide spellen doorhad dat je na het voltooien van de tutorial het spel blijkbaar nog niet had uitgespeeld. 

     

Peter Koelewijn

Mijn vroegste gameherinnering is dat ik een Game Boy voor Sinterklaas kreeg met Tetris en Darkwing Duck. Beide games heb ik helemaal kapot gespeeld, samen met Super Mario Land 2: Six Golden Coins. Sindsdien is het nooit meer goed gekomen. Ik weet niet waarom computergames me zo grepen maar ik was voor mijn Game Boy al fan van knopjes. En Darkwing Duck natuurlijk.

    

Nino

Mijn eerste echte gameherinnering was toen ik een jaartje of 8 was en voor mijn verjaardag een SNES zou krijgen. Om een of andere reden hadden mijn ouders besloten om dat ding al een paar maanden voor m’n verjaardag te halen, ik snapte er niks van maar toen we thuiskwamen bleek dat ik hem als super vroeg verjaardagskado kreeg zodat ik wat te doen had in de zomer. Super Mario World zat er bij dus je kan wel raden hoe veel zon ik die zomer heb gezien.

   

Marvin

Dat ik met mijn 22 jaar de jongste freelancer bij PU ben wil nog niet zeggen dat ik ergens in dit millennium begon met gamen. Mijn broer is immers verantwoordelijk voor het feit dat ik op jonge leeftijd al in aanraking kwam met games – hij en mijn zus kregen een SNES toen ik nog amper kon lopen - en dan met name Super Mario en Mortal Kombat. Hoewel MK mijn jeugd kleur heeft gegeven (erg rood) is het toch Mario die mijn hart als eerste stal; een tijdloze platformer die voor mijn kleine vingers verdomd moeilijk bleek maar me de waarde van vallen en opstaan bijleerde. Tevens bleken die speelsessies het begin van een overheerlijke jeugd vol geweldige games die geen van mijn leeftijdsgenoten leken te spelen. Donkey Kong Country volgde niet veel later, maar Mortal Kombats invloed zou blijven spreken – ik ontdekte shooters (DOOM <3) en RPG’s en de rest is geschiedenis.

    

Sven

We hadden al zo lang ik me kan herinneren een 386 in huis met daarop de nodige briljante DOS-games, maar het specifieke moment dat me het meeste is bijgebleven uit mijn vroege gameleven, is de eerste keer dat ik een GameBoy in handen kreeg. Ik moet ongeveer 5 jaar geweest zijn, toen ik Tetris mocht proberen op de GameBoy van mijn moeders collega. Holy crap, wat was dat gaaf! De vallende blokjes, de uitdaging, de eerste keer dat ik vier lijntjes tegelijk clearde en ik dacht dat ik het spel met mijn skills gebroken had, magisch! Er klikte iets in mijn jonge brein en voor mijn gevoel duurde het daarna nog veeeeel te lang voor mijn broer, zus en ik er ein-de-lijk ook eentje voor ons zelf mochten hebben. Ieder zijn eigen, natuurlijk. Ik koos voor de rode. Onze autovakanties zouden nooit meer hetzelfde zijn.

    

Roy

Ik weet niet precies meer welke game het was. Het kunnen er namelijk twee zijn, maar ik was zeven of acht en ik weet niet meer of ik Tetris als eerste speelde of Prince of Persia. Ik ga gemakshalve even uit van die laatste, want die game heeft me toentertijd  betoverd. Het heeft me veranderd in de man die ik nu ben. Steeds op zoek naar avontuur en redenen om over muurtjes te springen en te rennen. Wij hadden thuis niet eens een computer noch een console staan, maar kennissen van mijn ouders waren hun tijd ver vooruit, of in ieder geval mijn tijd ver vooruit. De enige reden dat ik überhaupt mee op visite ging, was Prince of Persia. Het is wel echt een heel lief stel hoor, begrijp me niet verkeerd, maar 'kennissen van ouders' zijn tijdens je achtste levensjaar niet de meest interessante mensen die er bestaan. Die prins daarentegen... Rete moeilijk was die game, maar toch bleef ik terugkomen. het was de Dark Souls van zijn tijd en ik hou er nog steeds van!

   

Graddus

Het was de koude winter van 1989 en plots werd ik als 6-jarige snotneus nieuwsgierig naar wat mijn vader allemaal in die 'computerkamer' van hem uitspookte. Daar, tussen de kabels, stekkers en monitoren, ontdekte ik vervolgens de wondere werelden van King's Quest, Leisure Suit Larry en Commander Keen. Hoe mijn pa überhaupt aan al die games kwam is me nog altijd een raadsel. Hij is namelijk puur geïnteresseerd in de hardwarekant van het verhaal; iets waar ik dan weer he-le-maal niks mee heb. Maar ja, lekker belangrijk. Bedankt nog hè, ouwe!

  

Jan

Mijn allervroegste gameherinnering was Pong! Mijn buurjongen Erik had een Pong-apparaat en mijn eerste game-ervaring was een feit. Daarna stak mijn neef mijn ogen uit met een Atari spelcomputer: wow, bewegende blokken... In kleur! Jaren gezeurd en gesmeekt bij mijn ouders maar mijn eerste dedicated console zou pas de Commodore 64 worden.

Foto hieronder herinnert me hoe "hard" de tijd vliegt, en "pijnlijk" snel mijn jeugdige jaren voorbij zijn gevlogen.

   

Tjeerd

Ik was een jaartje of vijf toen we elke zondag (na de kerk) met het gezin een Tetris competitie hielden, mijn moeder was altijd de beste. Rond die leeftijd was ik ook helemaal hooked aan Moeder de Gans, een point and click adventure waarin figuren uit (Amerikaanse) kinderliedjes tot leven kwamen en allemaal iets kwijt waren die jij als speler moest opzoeken. In die periode leerde ik ook Police Quest en Defender of The Crown kennen, stuk voor stuk topgames!

REACTIES (48) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord