De vijf slechtste Miyamoto-games - De Vreselijke Vijf 

De vijf slechtste Miyamoto-games - De Vreselijke Vijf 2019-06-17T12:59:03
In De Vreselijke Vijf kijken we naar vijf extreem slechte, tegenvallende of onsuccesvolle voorbeelden van iets aan gaming gerelateerd. Michel durft het aan om de vijf slechtste games van een van de meest geprezen ontwikkelaars ooit te behandelen: Shigeru Miyamoto.

Shigeru Miyamoto behoeft haast geen introductie, maar mocht je het om een of andere reden echt niet weten: het is de bedenken van onder andere Mario, Donkey Kong en Zelda. Deze man heeft de game-industrie zoals we die nu kennen vormgegeven. Een legendarische ontwikkelaar met een ongelooflijke visie en talent om geweldige games te maken. Maak je dus geen zorgen: bij PU beseffen we heel goed dat Miyamoto haast onschendbaar is.

Háást onschendbaar. Want iedereen maakt wel eens fouten, of heeft z'n dag niet. Elke ontwikkelaar maakt wel eens een uitglijder. Ook Miyamoto heeft aan het roer gestaan van een aantal games die de plank misslaan. Zeker nu hij een meer adviserende rol heeft binnen Nintendo en zelf niet meer zo hands-on is met game-ontwikkeling, is dit een prima moment om naar enkelen van zijn mindere titels te kijken. Hier komen vijf spellen die niet zo legendarisch als zijn andere werk zijn, in willekeurige volgorde.

Steel Diver

Miyamoto werkte al jaren aan een game met een duikboot. Steel Diver was dan ook een demo voor de Nintendo DS op E3, maar uiteindelijk werd het spel jaren later opnieuw onthuld als 3DS-launchgame, al verscheen het spel in Europa maanden na de lancering van de succesvolle handheld. Net zoals veel voorbeelden in deze lijst is Steel Diver niet ongelooflijk slecht... maar echt iets goeds kunnen we er ook niet over vertellen. Het is vooral erg saai. Je bent een beetje aan het rondvaren met je duikboot (door via het touchscherm van de 3DS met allerlei metertjes te schuiven), schiet hier en daar wat vijanden kapot... en eigenlijk gebeurt er verder niet zoveel. Het is een enorm onopmerkelijk spel dat al snel in de vergetelheid is geraakt. Behalve door Nintendo zelf dan, want men vond het nodig om later nog een free-to-play versie uit te brengen op de 3DS. Nu kraait niemand er meer om. Het is een franchise met enorm weinig karakter, en dat is juist voor Nintendo's doen zo opvallend.

Steel Diver


Radar Scope

Nog voordat Donkey Kong Nintendo de gigant maakte die het nu is, werkte Miyamoto aan de arcadegame Radar Scope. Miyamoto zelf was nog relatief jong en onervaren - dus we vergeven het hem - maar Radar Scope is bepaald geen goede game. Allereerst is het een kloon van Space Invaders, dus de originaliteit is ver te zoeken. Daarnaast is de besturing traag en omslachtig en zijn de geluidseffecten enorm eentonig. Radar Scope was een regelrechte ramp voor Nintendo, want het bedrijf had duizenden arcadekasten besteld om het spel over de wereld te verspreiden, maar er was geen vraag naar. Gelukkig wist Miyamoto het tij te keren. Hij ontwikkelde een nieuwe game, Donkey Kong, en gebruikte dat als vervanging voor de vele kasten die het bedrijf ingekocht had. De rest is geschiedenis.

Radar Scope


Wii Music

Ritmegames waren een decennium geleden enorm populair, maar vergis je niet: Wii Music is eigenlijk helemaal geen ritmegame. Het is wél een muzikale game, waarmee spelers naar hartelust met de Wii-controller kunnen wapperen om muzikale klanken ten gehore te brengen. Ondanks dat we de manier waarop de game spelers creatief laat zijn kunnen waarderen, mist Wii Music een echt game-element dat het spannender houdt dan een paar minuten rondzwiepen. In Guitar Hero heb je in ieder geval nog een doel, een score die je kunt behalen, maar Wii Music voelt compleet nutteloos - behalve dan dat je inderdaad muziek kunt maken. Wat niet hielp was dat de game een belangrijk onderdeel was van een E3-persconferentie van Nintendo. Het was in de hoogtijdagen van de Wii en het bedrijf leek 'echte games' in te wisselen voor dit soort extreem mainstream ervaringen waar de meeste gamers niet op zaten te wachten. We krijgen nog altijd plaatsvervangende schaamte als we onderstaand filmpje bekijken.


Zelda 2: The Adventure of Link

Het lijkt misschien heiligschennis om een Zelda-game onder Miyamoto's slechtste games te scharen, maar Zelda 2 op de NES is volgens velen een van de mindere delen in de reeks. Het verandert het gameplayconcept van de serie ook compleet na een uitstekend eerste deel. Opeens is een groot deel van de game een sidescroller en daarbij is het spel ook nog eens enorm ontoegankelijk vanwege de opvallend hoge moeilijkheidsgraad - in een reeks die juist bekend staat om zijn toegankelijkheid. Maar neem het niet van ons aan, Miyamoto zelf werd ooit  eens gevraagd naar zijn slechtste game en toen gaf hij Zelda 2 als antwoord. Tja, als de beste man het zelf vindt, dan behoort het spel natuurlijk gewoon in deze lijst. Gelukkig is bijna elke mainline Zelda-game sinds Zelda 2 wél van uitzonderlijke kwaliteit.

Zelda 2


Project Giant Robot

Hoewel Miyamoto tegenwoordig nauwelijks meer zelf games ontwikkelt, werkte hij op de Wii U aan Project Giant Robot. In dit spel speelde je... nouja, als een gigantische robot die de gebouwen om hem heen sloopt en vecht tegen een andere robot. Hij liet het spel zien tijdens E3 2014 om de mogelijkheden van de Wii U-controller te demonstreren, maar eigenlijk had de demo maar weinig om het lijf. Dat leek Miyamoto zelf ook te vinden, want we hoorden opeens jaren niets meer van Giant Robot, totdat Nintendo liet weten dat het spel geannuleerd was. Het is misschien een beetje oneerlijk om deze game mee te nemen in de lijst, aangezien we het niet zelf hebben kunnen spelen, maar het feit dat de game nooit is uitgebracht zegt waarschijnlijk genoeg over de kwaliteit.

Hoewel, nooit... In het tweede Nintendo Labo-pakket, waarin je robotarmen en -benen maakt om die vervolgens zelf aan te trekken, zit een spel bijgeleverd dat erg lijkt op Giant Robot! Op deze manier hebben we Giant Robot toch nog een soort van kunnen spelen... en echt spannend is dat niet meer na een halfuurtje. Dat kan beter, Miyamoto-san!

Project Giant Robot


Dit waren vijf games van Shigeru Miyamoto die we helemaal niet zouden missen als ze nooit uitgebracht zouden zijn. Gelukkig heeft de beste man ons véél meer topgames gegeven die we tot de dag van vandaag nog altijd graag spelen. Zou Miyamoto-san ooit nog zelf aan het roer staan van een nieuwe game? We hopen het!

EERDER VERSCHENEN IN DE VRESELIJKE VIJF:

De 5 slechtste verhalen in games ooit

Vijf redenen waarom Google Stadia kan gaan zuigen

De 5 zwakste Pokémon ooit

De vijf grootste flops ooit

De vijf allerslechtste superheldengames ooit

De 5 meest cringey video’s van gamers

De 5 verschrikkelijkste waterlevels

De 5 slechtste Final Fantasy-games ooit

REACTIES (12) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord