De tien meest epische Metal Gear Solid momenten 

De tien meest epische Metal Gear Solid momenten 2015-08-28T15:38:09
Deel vijf van Metal Gear Solid is bijna hier en dit kon wel eens Snake's allerlaatste avontuur ooit zijn. Sniff! Het einde van een tijdperk! Om in de stemming te komen, neemt Sven je mee op een lekkere nostalgietrip langs de tien meest memorabele stukjes Metal Gear Solid uit de afgelopen 17 jaar.

Huis-Spanjaard Samuel mag The Phantom Pain dan wel de beste Metal Gear ooit noemen, maar is dat een reden om alle voorgaande verhalen van vader en zoon Snake nu zomaar te vergeten? Nee natuurlijk niet! Kom op zeg, weet je wel hoeveel epische shit het briljante brein van Hideo Kojima heeft voortgebracht en in al die games heeft gestopt? Laten we even een kijkje nemen…

Als je van plan was de eerste vier Metal Gear Solid-games nog te spelen, dan is een kleine spoiler alert natuurlijk wel op z'n plaats. Ik ga verder trouwens niet te diep in op het verhaal, maar aangezien dat zo debiel in elkaar zit dat we daar met z'n allen toch de helft niet van snappen, maakt dat voor deze hoogtepunten verder niet veel uit. Mocht je desondanks toch opzoek zijn naar een complete recap van heel het Metal Gear-verhaal tot nu toe, dan moet je vanaf morgen PU.nl in de gaten houden, want dan komt deel 1 van Samuels allesomvattende uitleg van dit wonderbaarlijke universum online. Nu snel verder naar de epicness!
         

Psycho Mantis (MGS)

Het is niet eens zo heel belangrijk voor de rest van Metal Gear Solid, maar toch is het eindbaasgevecht met Psycho Mantis een van de meest memorabele momenten in de geschiedenis van games. Nadat je de gehypnotiseerde Meryl knock-out hebt geslagen, neemt de psychic mofo jou als speler te grazen. Hij leest je gedachten, kruipt dwars door de spreekwoordelijke vierde wand en ziet hoe je de game tot nu toe gespeeld hebt. Helemaal freaky wordt het wanneer hij je memory card afleest om te zien welke games je nog meer gespeeld hebt. Om hem in het gevecht uiteindelijk te slim af te zijn, moet je je controller van slot wisselen, zodat hij je moves niet meer kan aflezen. Ronduit geniaal.  

        

Sneaken in een kartonnen doos (MGS)

Het werkte al in Metal Gear 1 en 2, je verstoppen in een kartonnen doos. Kojima's idee van het toppunt van stealth, dat in elke Metal Gear Solid-game terugkomt. Snake, zowel Solid als Naked, heeft er zijn grootste specialiteit van gemaakt en is al zijn vijanden te slim af met dat stukje gevouwen papier. Tenzij je beweegt terwijl ze naar je kijken natuurlijk. Iedereen die niet bekend is met Metal Gear Solid kan soms de indruk krijgen dat de hele serie draait om onrealistisch debiel gedoe met kartonnen dozen enzo, maar zo zit het gelukkig niet. Al die gekkigheid is volledig optioneel, maar het hoort er natuurlijk wel een beetje bij. De radiovriendjes van Snake hebben er ook zo hun mening over:

    

Snake vs. Metal Gear Rex (MGS)

Dit is natuurlijk een beetje een inkoppertje, het moment in de game met het stuk hardware uit de titel van de serie: METAL GEAR! Een boss fight met Metal Gear Rex om precies te zijn, het nucleaire oorlogstuig dat Solid Snake per ongeluk heeft geactiveerd, in een valstrik van zijn broer Liquid Snake. Het lijkt een onmogelijke strijd tegen de mechanische kolos, maar dan komt opeens de cyborg ninja Grey Fox tevoorschijn gesprongen om Snake te hulp te staan! Vervolgens nemen ze nog even de tijd om rustig in een hoekje te staan kletsen, waar het mij toch niet het beste moment voor lijkt, maar goed, zelf weten.

      

Openingsscène Tankermissie (MGS 2)

Ground Zeroes is niet de enige Metal Gear-proloog die zich afspeelt in een regenachtige nacht; tijdens de tankermissie aan het begin van Metal Gear Solid 2 was het minstens net zulk pleurisweer! Het regende zo hard dat Snake niet fatsoenlijk op het dek kon landen en vervolgens ook nog eens zijn fancy-schmancy stealth-pak kapot ging. Lekker dan. Neemt niet weg dat dit een verdomd lekker begin van de game was, met een hele spannende inleidende missie, waarbij we meteen al even kennis maken met de gloednieuwe Metal Gear Ray. Dat we vervolgens de rest van de game niet meer als Solid Snake mochten spelen, vergeten we hier voor het gemak even...

     

Naked Raiden (MGS 2)

Dit is het grootste WTF-moment uit de hele serie en tegelijkertijd een van de belangrijkste plot-twists. Raiden is gevangen genomen door Solidus Snake, die hem net verteld heeft dat hij ooit zijn pleegkind was, na gered te zijn uit een leven als kindsoldaat. Je hebt net ontdekt dat het allemaal één grote simulatie is om de ultieme soldaat te vinden, gecreëerd door een AI van de mysterieuze Patriots. Of iets in die richting in ieder geval, ik snap het ook niet helemaal. Het is één en al chaos wanneer je met een naakte Raiden door de gangen van Metal Gear Arsenal doolt en je opdrachtgever, colonel Campbell, een robot blijkt te zijn...

     

Introductie van Ocelot (MGS 3)

De kennismaking met Ocelot is waarschijnlijk de beste introductie van een Metal Gear-personage ooit. Oké, we kenden hem natuurlijk al als de besnorde snoodaard Revolver Ocelot uit MGS 1 en 2, maar in deel 3 leren we hem kennen als onwetend en overmoedig broekie. Dit eerste onderonsje met Naked Snake (later natuurlijk beter bekend als Big Boss) is duidelijk zeer bepalend geweest voor de vorming van zijn karakter. Ocelot en zijn dappere padvindersgroepje worden zwaar vernederd door Snake, die hem vervolgens wel complimenteert met zijn schietkunsten en hem aanraadt over te stappen op een revolver. Hij nam dit advies meteen ten harte en heeft daarna altijd een groot ontzag voor Snake gekoesterd. Ocelot en Big Boss zijn dikke maatjes geworden en ook in The Phantom Pain zul je ze regelmatig samen in actie zien.

   

The End (MGS 3)

Nee, niet het einde van de game, maar gewoon een geniale eindbaas in Metal Gear Solid 3: de stokoude Sniper genaamd The End. Het is een onorthodoxe boss fight, waarbij je over een groot gebied moet rondsluipen en echt moet denken als een sniper. Een leuk trucje om deze bad ass makkelijk te verslaan: saven, afsluiten en gewoon de klok van je PlayStation 2 een paar dagen vooruit zetten. Wanneer je weer terugkomt, is The End gestorven aan ouderdom. Je kunt deze boss fight zelfs helemaal omzeilen, want eerder in de game krijg je de kans om de knakker vroegtijdig door zijn kop te knallen. Trots als hij is, toont Snake dan wel even zijn ongenoegen dat hij niet de kans heeft gehad om zijn skills te testen, tegenover de beste sluipschutter die de wereld ooit gekend heeft.

      

De dood van The Boss (MGS 3)

Waarschijnlijk het meest emotionele moment in de hele serie, is het moment waarop Snake wordt gedwongen om zijn mentor en grote voorbeeld dood te maken, om zo een totale oorlog tussen de Russen en de Amerikanen te voorkomen. Hoe dat precies zit, is een lang verhaal, maar Snake weet dat hij geen keus heeft. Wat het extra pijnlijk maakt, is dat je tijdens de scène zelf op de knop moet drukken om de trekker over te halen. Wat er vervolgens gebeurt is… nou goed, kijk zelf maar even.

    

Metal Gear Rex vs. Metal Gear Ray (MGS 4)

Solid Snake en Liquid Ocelot die het tegen elkaar opnemen in mechs van 5 verdiepingen hoog, heeft dit verder nog uitleg nodig? Tegen het einde van de game gaan de twee elkaar nog een keer te lijf in een zenuwslopend man-op-man gevecht, ook leuk, maar natuurlijk bij lange na niet zo episch als dit! Ik bedoel, komop, je mag Metal Gear Rex zelf besturen en alles om je heen kapot schieten, inclusief tientallen van die irritante Gekko’s. Beter wordt het niet.

     

Big Boss leeft nog?! (MGS 4)

Net op het moment dat hij zelfmoord probeert te plegen na een aantal ellenlange cutscènes aan het einde van de game, wordt Snake aangesproken door een man waarvan iedereen al twee keer eerder dacht dat hij dood was. Niemand minder dan vroegere aartsvijand Big Boss komt opdagen om nog even uit te leggen hoe alles in elkaar steekt. Niet dat je er veel van zult begrijpen als je het verhaal van de rest van de serie niet grondig hebt geanalyseerd, maar dat terzijde. Big Boss raakt besmet met Snake’s FOXDIE-virus en begint ter plekke te sterven. Snake, die er zelf trouwens ellendiger uitziet dan zijn vader/kloonbroer, brengt Big Boss naar het graf van The Boss, zodat hij nog even dichtbij de belangrijkste vrouw van zijn leven kan zijn.

“Ever since the day I killed The Boss, with my own hands, I… was already dead.”

     

Bonus: de ladder (MGS 3)
     

   

Tot zover de tien (en een half) meest epische momenten uit de Metal Gear Solid-reeks. Volgens mij dan tenminste. Natuurlijk kennen deze games nog veel meer legendarische dingen dan ik hier heb kunnen noemen, (en wie weet wat ons in MGS V nog allemaal te wachten staat!) dus schroom niet en drop jouw favoriete momenten in de comments!

REACTIES (22) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord