De ruigste melee combat in games 

De ruigste melee combat in games 2016-03-16T14:05:27
Elke keer als er een nieuwe gametrailer opduikt waarin de nodige mensen in elkaar worden getrapt, is er één schel stemmetje dat kreten van geluk uitkraamt over de redactievloer. Door zijn ongezonde obsessie met fysiek geweld is Marvin daarom ook de uitgewezen persoon om een lijst te maken van de ruigste melee combat in games.

Op 17 maart komt EA Sports UFC 2 uit, een game die natuurlijk alleen maar draait om keiharde melee combat waar weinig vechters vandaan lopen zonder een hersenschudding of drie. Bezwete mannen en vrouwen die wedstrijden uitvechten met de wapens die ze bij hun geboorte hebben gekregen; een stel vuisten, ellebogen, knieën, voeten en een gebrek aan levenslust. Hoewel een sport als UFC erg ruig klinkt, weet het zeker niet altijd mijn ongezonde dorst naar ingeslagen schedels, ingetrapte borstkassen en afgehakte ledematen te stillen. Daarom is het wel eens tijd om te kijken naar een paar games met ruige melee combat - waar bij gezegd moet worden dat het geen streven is om de meest bloederige of nasty combat in games op te zoeken, maar gek genoeg kom het toch bij het grootste gedeelte van onderstaande games terug. Een kleine disclaimer is dus op zijn plaats: verwacht naast lieve Nintendo-personages die elkaar helemaal lens slaan ook een riante hoeveelheid aan onnodig bloedvergieten, rondvliegende ledematen, botbreukgeluiden en nog meer dingen waar mensen die vinden dat games een oorzaak van geweld zijn, graag naar verwijzen. 

UFC 2

                   

Tekken

In de jaren ’90 was de Tekken-franchise één van de ruigste vanwege de hand-to-hand melee combat met 3D-animaties, iets wat zelfs een Mortal Kombat nog niet had rond die tijd. Het raken van je tegenstander in Tekken voelt gewoon goed: de keiharde knal die je hoort en de vonken die van zijn of haar lichaam afspatten wanneer de voeten of vuisten van jouw personage toeslaan geven je echt het idee dat je de nodige botbreuken aan het veroorzaken bent. De personages in Tekken zijn ook stuk voor stuk ruige mensen – niet alleen laten gasten als Paul Phoenix en Heihachi Mishima zich al vanaf deel 1 tot pulp slaan, er lopen ook nog eens ´mensen´ als Devil Jin en Yoshimitsu rond. Pfoe, dat zijn ruige gasten. Maar als we het hebben over melee combat in fighting games, spant een persoonlijke favoriet genaamd Mortal Kombat de ruigheidskroon…

                      

Mortal Kombat

Mortal Kombat is één van die franchises waarbij ik me afvraag waarom mijn ouders me het op erg jonge leeftijd lieten spelen, want als je alleen al kijkt naar het concept – een toernooi waar uiteindelijk maar één persoon, demoon of ander gespuis levend vandaan komt – wordt het duidelijk dat bedenkers Ed Boon en John Tobias geen Nobelprijs voor de vrede in ontvangst zullen nemen. De franchise wordt gekenmerkt door de finishers die een man met een ruige stem je opdragen om uit te voeren aan het einde van elk gevecht; de fatality’s, brutality’s (naast ruig het ruigste woord ooit), babality’s, animality’s en allerlei varianten erop vliegen je om de oren, en geven een gedenkwaardig einde aan de al fokking harde, ‘gewone’ combat (inclusief kei- en keiharde X-Ray attacks) waar ik niet al te veel woorden aan vuil wil maken.

Sub-Zero’s Spine Rip, Reptile die de tegenstander opeet, Kitana die met een simpel kusje de tegenstander kan laten opblazen in een explosie van botten en ingewanden, Johnny Cage en Sonya die iemand zo hard in de noten kunnen slaan dat zijn hoofd eraf vliegt… De lijst der ruigheid gaat maar door en door bij Mortal Kombat - misschien moet je even een paar finishers en X-Rays uit Mortal Kombat X bekijken om het te snappen: 

                   

Metal Gear Rising: Revengeance

Het is niet dat ik er om stond te springen dat de Metal Gear-franchise even zijn stealth-roots aan de kant legde, maar als er iets als Metal Gear Rising: Revengeance uit komt kan ik niet boos lang boos blijven. Het langzame sluipen werd vervangen door verdomd snelle hack & slash-gameplay, die heerlijk aanvoelde door Raiden zijn beweeglijkheid en zijn veel te scherpe kitana. Vooral de Blade Mode maakte het melee-festijn van Revengeance ruiger dan ruig – wie wil nou niet als Trunks rondlopen? Door in slo-mo secuur ledematen af te hakken en bad guys te halveren beklad je de wereld rijkelijk met bloed, en tussendoor plukt Raiden ook nog eens hier en daar een ruggengraatje mee. Hij is geen Big Boss met een stuk shrapnel dat lijkt op een duivelshoorn, maar is desalniettemin een ruige modderfokker:

                     

God of War (3)

Wat, moet ik hier nog tekst en uitleg bij geven? Het is de (ex-)god van de oorlog die het opneemt tegen andere goden, kom op! Kratos is misschien wel de ruigste kale man die de gamewereld ooit gezien heeft, en dat komt niet alleen door de hordes vijanden die hij afslacht met zijn Blades of Chaos. Want met zijn ongezonde obsessie voor het wraak nemen op en het vermoorden van de hele godenwereld, wil Kratos door zijn daddy issues nog wel eens compleet uit de slof schieten en afschuwelijke bloedbaden aanrichten. Niet alleen slaat hij mythische figuren als Helios en Poseidon helemaal naar de kolere, hij laat ze vaak ook onnodig lang lijden. Daar komt bij dat hij het opneemt tegen Titanen, gigantische wezens waar Dante zelfs een minderwaardigheidscomplex aan zou overhouden. Check hieronder hoe Kratos de goden en Titanen afmaakt (spoilers!).

                  

Bayonetta

Van de ruigste kale man in gameland naar misschien wel de ruigste chick die je ooit in een game zult tegenkomen. Bayonetta maakt niet alleen gebruik van haar vuisten, maar hangt ook nog eens van alles en nog wat aan haar voeten. Wat de gameplay zo leuk maakt is dat je op elk ledemaat een wapen kunt plakken, waardoor je belachelijk veel combinaties kunt verzinnen om al die vervelende engelen een paar vleugeltjes kleiner te maken. Bayonetta heeft onder andere zwaarden en zweepjes in haar arsenaal, maar ze gebruikt helaas ook vaak wapens, bah

Bayonetta 2

                      

Super Smash Bros

Het staat buiten kijf dat Super Smash Bros één van de beste fighters op aarde is, en dat komt mede door het feit dat een deel van Nintendo’s personages eruit ziet alsof ze het in een gevecht met SpongeBob nog geen minuut zouden volhouden (al komt dat ook door een gebrek aan zuurstof). De ruigheid zit daarom verborgen in de leuke, schattige gezichtjes van bijvoorbeeld Kirby en Pikachu, die door elkaars vuisten flink indeuken. Ook de gameplay draagt gigantisch bij aan het ruige randje van Super Smash Bros; met zijn frustrerende learning curve en ingewikkelde combat die gebaseerd is op een paar simpel uit te voeren aanvallen is dit niet een fighter die je zomaar even oppakt – maanden van training zullen nodig zijn om je mannetje te kunnen staan. Fok, da’s ruig. 

                  

Dark Souls

Er zullen niet al te veel woorden aan de Souls-franchise vuil gemaakt worden. Dat dit één van de beste franchises op het gebied van melee combat is, is immers alom bekend. De gigantische bosses zorgen ervoor dat je niet zomaar als een gek de strijd in kunt rennen met een zwaard boven je hoofd, het is namelijk veel belangrijker om niet geraakt te worden (kans is groot dat je ineens dood bent) dan de boss zo snel mogelijk af te maken. Geduld is the name of the game, en dat is niet voor iedere gamer even makkelijk op te brengen. Voeg hier een setting die ruigheid uitschreeuwt, een naargeestig verhaal en uitdagende PVP aan toe, en je hebt één van de meest hardcore game-ervaringen ooit. 

                    

Batman: Arkham Asylum

Rocksteady zette in 2009 ineens het melee-landschap op zijn kop, door een game genaamd Batman Arkham Asylum uit te brengen. De combat van de franchise werd al snel overgenomen door andere games (bijvoorbeeld Shadow of Mordor) omdat het perfect bleek samen te gaan met (semi-)open werelden. De kracht van het combatsysteem (dat je hieronder in actie kunt zien) zit hem in het feit dat iedereen en daar de moeder van een controller kan oppakken en binnen no time de flow van Batmans moves onder de knie zal hebben. Door simpelweg een bepaalde kant op te richten en te switchen tussen normale attacks, heavy attacks en een countertje hier en daar - en tussendoor gebruik te maken van de alle kekke gadgets die Bats in zijn riem heeft - kan iedereen schade aanrichten met dit intuïtieve combatsysteem. En meppen, laat dat maar aan Bruce Wayne over:

                       

Severance: Blade of Darkness

Na al die recente games is het wel tijd om de ruige melee combat uit de wat oudere games te erkennen! En als je het hebt over moddervette melee combat in een ‘oude’ game, dan moet ik al snel terugdenken aan Severance: Blade of Darkness. Omdat je richting kon geven aan alle aanvallen en het voetenwerk minstens zo belangrijk was als het slaan met een zwaard, leverde Severance een verrassend goed combatsysteem dat door weinig games in die tijd geëvenaard werd. Later zou de Souls-franchise dit type gevechtssysteem optimaliseren, maar dat neemt niets af van de ruige, ledemaat-afhakkende en bloederige melee combat die deze klassieke RPG kenmerkt. Hmmm, gore. 

                           

Jedi Knight II: Jedi Outcast

Een klassiekertje. Jedi Knight II: Jedi Outcast springt uit deze lijst omdat de melee combat die erin zit zo verdomd leuk kan zijn, dat je naast de nodige frustraties ook flink wat tranen van het lachen zult ervaren. Daarnaast zou een lijst met ruige melee combat niet compleet zijn zonder één van de meest iconische melee wapens ooit: de lightsaber. En laat dat nou net zijn wat deze game zo hilarisch maakt. Het feit dat een lightsaber een stok met een energy blade is, en dat je huid in aanraking met zo’n ding sneller verdwijnt dan sneeuw voor de zon, wordt volledig omarmd in Jedi Knight II. Dat houdt in dat je in een gevecht met iemand, terwijl jullie vrolijk om elkaar heen springen en rake klappen proberen uit te delen, zomaar per ongeluk tegen zijn lightsaber kunt oplopen en spontaan sterft. Het kan dus nog zo goed gaan, voor je het weet maak je een verkeerd stapje en zit er een staaf energie in je ruggengraat genesteld. Unforgiving gameplay: ruig!

                       

Dying Light

Een zombiegame kan natuurlijk niet ontbreken uit deze lijst, en de melee combat van Dying Light is de ruigste die je zult tegenkomen in dit genre. Geweren zijn voor mietjes in deze game – niet alleen zijn de guns en kogels schaars, door te schieten krijg je niets mee van het smerige gore-festijn dat wapens als een pickaxe of zelfs je eigen handen en voeten kunnen veroorzaken. Gecombineerd met de free-running gameplay levert Dying Light genoeg ruige momenten op waarin je jezelf de grootste badass ooit zult voelen; na een sprint getrokken te hebben over daken en via muren te hebben gelopen is er niets beters dan je momentum te gebruiken om een zombie van een gebouw af te trappen of tegen een spike op te slaan.

                          

DOOM

Het voelt een beetje onwennig om een shooter als DOOM toe te voegen aan een lijst over melee combat, maar na onderstaande video heeft het woord ruig een nieuwe definitie moeten krijgen. De fast-paced run & gun-gameplay die deze franchise zo overheerlijk maakt gaat perfect samen met de meest smerige finishers ooit. Omdat je toch al constant aan het rondrennen bent is het geen straf om even je vuisten te gebruiken om schedels in te slaan, demonenharten te plukken of benen te breken om vervolgens die dingen te gebruiken als schedel-intrap-mechanisme. Jammer genoeg komt DOOM pas op 13 mei van dit jaar uit – onderstaande beelden van bizarre hoeveelheden gore zal het wachten in ieder geval twee minuten makkelijker maken: 

REACTIES (30) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord