De lore achter The Elder Scrolls – Deel 2: Aedra, Daedra en de mensen van Tamriel 

De lore achter The Elder Scrolls – Deel 2: Aedra, Daedra en de mensen van Tamriel 2018-08-07T12:54:28
Marvin graat vrolijk verder met zijn samenvatting van de Elder Scrolls-lore en ook na zijn tweede feature zou hij nog tig boeken kunnen volschrijven over wat er allemaal is gebeurd in dit waanzinnige universum. Pak die notitieboekjes er dus maar weer bij, het is een flinke kluif!

Laten we er meteen induiken want vandaag staat er een flink onderwerp op de planning, namelijk een overzicht van enkele rassen in The Elder Scrolls. Er zijn simpelweg veel te veel om allemaal te bespreken, en daarom beperken we ons tot de meest herkenbare en vooral de speelbare rassen uit de Elder Scrolls-games. Met vandaag: de Aedra, Daedra en de mensen. 

Elder Scrolls-rassen door de jaren heen
                   

De et’Ada

Aedra en Daedra

Te beginnen met de lastigste rassen van allemaal, de et’Ada, ook wel bekend als de Aedra en Daedra (laatstgenoemde valt te verdelen in zo’n negen rassen). Om te snappen hoe zij tot leven zijn gekomen moet je iets weten over het begin van het universum en de creatie van de planeet Nirn, maar om dit artikel overzichtelijk te houden zullen we een andere keer dieper ingaan op die creatie en respectievelijk de Aedra en Daedra.

Voor nu is het genoeg om te weten dat de Aedra en Daedra de twee grote groepen onsterfelijke wezens in het universum zijn. Beide rassen waren betrokken bij de creatie van Mundus, de sterfelijke dimensie, en zijn waarschijnlijk geboren als resultaat van het eeuwenoude conflict tussen twee primitieve en overweldigende krachten genaamd Anu en Padomay. Anu is de primaire kracht die staat voor orde, stagnatie (stilstand) en het licht.

Hoe we hem moeten interpreteren is niet duidelijk. Sommige rassen zien Anu als een waanzinnige kracht die in alles zit (een soort god inderdaad), en daar tegenover staat de opvatting dat Anu niet meer is dan een statisch licht dat nooit verandert. Zijn tegenpool is dus Padomay, evengoed een primaire kracht en de personificatie van chaos en verandering.

The Nine Divines (Elder SCrolls)

Foto: de negen Divines. Aedra die tot de dag van vandaag aanbeden worden door de inwoners van Tamriel.

De meeste mensen zijn het erover eens dat de Daedra – waaronder de vele demonen die je in Oblivion tegenkomt – puur van Padomay afkomen (ze zijn ‘Padamoaic’) en dat de Aedra aspecten van beide krachten bezitten. Het overgrote deel van de inwoners van Tamriel aanbidt de Aedra mede daarom als goden, al komt dat vooral doordat ze gelinkt worden aan de creatie van Mundus. De Aedra zouden naar verluidt een deel van zichzelf hebben opgeofferd om de sterfelijke dimensie te kunnen maken, maar deden dit op hun beurt onder de invloed van een andere et’Ada genaamd Lorkhan.

Lorkhan werd uiteindelijk terechtgesteld voor zijn invloed op de Aedra; met een list zorgde hij ervoor dat de wezens Mundus schiepen, waarna zijn essentie op Tamriel werd geflikkerd zodat hij geen kant op kan. De Aedra verlieten Mundus en gingen naar Aetherius (‘the Immortal Plane’), de tegenhanger van Oblivion. In Oblivion, de dimensie die om de sterfelijke dimensie Mundus heen zit, woont het overgrote deel van de Daedra tot op de dag van vandaag. Aetherius, tevens de bron van alle magie in Mundus, zit juist ‘om Oblivion heen gewikkeld’ (al zal die verdeling in de praktijk minder mooi op een kaartje getekend kunnen worden dan bijvoorbeeld hieronder).

Elder Scrolls Cosmology

(Bron)
                                          

De mensen

Nords

Iedereen die Skyrim heeft gespeeld herkent dit ras meteen, dat is immers de provincie waar ze vandaan komen. Het zijn vaak imposante figuren met lichte huid en het haar vaak in lange vlechten. Van baarden zijn ze trouwens ook niet vies, wat goed past bij hun ruige levensstijl die getypeerd wordt door een zoektocht naar glorie op het slagveld. De Nords zijn namelijk echte strijders – nee, zonder magie en ander bovennatuurlijk gedoe, maar met klassieke wapens en schilden. Doordat de Nords zo belachelijk lang in het noorden van Tamriel hebben rondgehangen kunnen ze erg goed omgaan met kou.

Nords (Elder Scrolls)

In het vorige artikel hadden we het er al even over; de Nords zijn een afstammeling van de Atmorans, afkomstig van het noordelijke continent Atmora. Door de kou op dat continent – nog erger dan in Skyrim – is het aannemelijk dat de Atmorans nooit aan het bouwen van steden toe zijn gekomen, en dus een nomadenbestaan leidden. Inmiddels is er weinig over van dat leven; na een burgeroorlog op Atmora vertrok de Noordse held Ysgramor met zijn volgers naar het zuiden. Daar kwamen ze aan op het meest noordelijke punt van Skyrim, waar al een populatie van Elves woonde (beter bekend als de Mer). De Mer en Atmorans leefden een tijd zij aan zij, maar dat ging niet lang goed. De Nords neukten als konijntjes en de populatie werd maar groter en groter, tot op het punt dat de Mer begonnen te vrezen voor hun eigen ras.

De Snow Elves (deze Mer leefden immers in Skyrim) besloten de Atmorans eens even flink uit te moorden. Deze gebeurtenis is de geschiedenisboeken ingegaan als de Night of Tears, maar zoals je weet betekende dat niet het einde van de mensen in Skyrim. Ysgramor ontsnapte namelijk met zijn twee zonen, en kwam later terug met een leger. De Snow Elves werden teruggedrongen tot het eiland Solstheim, en tijdens de laatste veldslag werd hun leider vermoord door een twaalfjarig meisje (pijnlijk!).

Skyrim

Inmiddels is er weinig over van het nomadenbestaan van de Noorderlingen. In de drie Era’s die volgden zouden de Atmorans, inmiddels Nords genoemd, Skyrim bevolken en nederzettingen bouwen en evengoed vernietigd zien worden in talloze politieke spelletjes en oorlogen. Als gevolg van de crisis in Cyrodiil (de Oblivion Crisis zoals te zien in de game Oblivion) zijn de Nords economisch verrassend stabiel, met als gevolg dat ook de cultuur floreert.

De Nords noemen zichzelf de ‘Children of the Sky’ en noemen Skyrim de ‘Throat of the World’. Volgens een eeuwenoud geloof is Skyrim de plek waar de North Winds neerstreken op Tamriel, om zo het land te vormen, vandaar de naam. Erg spiritueel zijn ze voor de rest niet; de Nords staan bekend om hun blacksmiths en kunnen staal manipuleren als geen ander. Wel aanbidden ze net als de meeste mensen de Aedra.

Throat of the World (Elder Scrolls)

Dat wil niet zeggen dat iedere Nord tegenwoordig nog gericht is op het maken van wapens en het afslachten van anderen, deze grote noorderlingen hebben leren lezen en schrijven, met als resultaat een flinke hoeveelheid Bards. Bards zijn al die zingende lui die je vooral in TES V: Skyrim veel in inns tegenkomt, hun muziek, schrijfwerk en poëzie beschrijft verhalen die ze hebben meegemaakt en gevechten waar ze aan mee hebben geholpen.

Maar ook de Noorderlingen die geen Bard worden hebben iets aan hun goede strot. Spreken kunnen ze allemaal, maar een select groepje Nords kan gebruik maken van de Thu’Um, beter bekend als Storm Voice. Dat is de taal van de draken, iets waar de hoofdrolspeler in Skyrim ook gebruik van maakt, en iedereen die die taal kan gebruiken wordt ook wel Tongue genoemd. Het Empire, dat ten tijde van The Elder Scrolls V een prominente rol speelt in Skyrim, verbiedt het gebruik van de Thu’Um, waardoor alleen van de Greybeards van High Hrothgar (die gigantische berg met duizenden traptreden) bekend is dat ze zich nog bezighouden met de Shouts. De leider van de Stormcloaks en Jarl of Windhelm, Ulfric Stormcloak, is naar verluidt de laatste man die de Shouts gebruikte (met uitzondering van de Dragonborn uit Skyrim).

Dragonborn (Skyrim)
                          

Bretons

De Bretons komen uit het noordwesten van Tamriel, uit een continent genaamd High Rock. Waar ze precies vandaan komen is onduidelijk; sommige bronnen claimen dat ze een mix zijn van de Atmorans en de Aldmer (het allereerste ras op Tamriel, die naar verluidt directe afstammelingen zijn van de Aedra), anderen claimen dat de Bretons een mix zijn tussen de Aldmer en de Nede. Dat laatste is zeker aannemelijk, aangezien de Nede gedurende de First Era verspreid waren in Cyrodiil, Hammerfell, Skyrim en Morrowind.

Probleem hierbij is dat de Nede een flinke uiteenlopende mix van rassen is, dus om één punt van origine aan te wijzen voor de Bretons is nagenoeg onmogelijk. De Elven hielden veel mensen als slaven gedurende de First Era, met vele verkrachtingen en ongewenste geboortes tot gevolg. De Bretons zijn dus een mengelmoes van allerlei rassen, met als meest prominente onderdeel de genen van de Elves. Net als de Elves zijn ze verre van sterk, en meer gericht op intelligentie.

Bretons

Grappig genoeg worden de Bretons om hun onduidelijke geschiedenis en mix aan rassen door niet-Bretons ook wel het bastaard-ras van Tamriel genoemd. Een andere bijnaam is ‘Manmeri’, letterlijk ‘man-elf’. Het uiterlijk van de Bretons laat die mix duidelijk zien. De meesten lijken op de noordelijke rassen, waaronder de Nords; ze hebben een bleke huid en zijn soms aardig gebouwd, terwijl uit anderen juist meer het Elven-bloed blijkt, met scherpe kaaklijnen en ingevallen wangen. Een enkeling heeft puntige oren (een stuk minder puntig dan de Elves), en de arrogantie van veel Bretons is ook te danken aan de Elves.

Het innerlijk van de Bretons lijkt dus op dat van vele Elves, maar ze hebben niet alleen vervelende eigenschappen als arrogantie geërfd. Bretons hebben namelijk ook affiniteit met magie, en vele voelen al vanaf hun geboorte een instinctieve band met magische krachten en alles wat bovennatuurlijk is. Een paar van de sterkste magiërs komen uit High Rock, maar zelfs de Bretons die níets met magie hebben, zijn extra weerbaar tegen magie (wat in-game ook leidt tot meer magic resistance voor dit ras).

Magie (The Elder Scrolls)
                              

Redguards

De Redguards komen uit de woestijn-provincie ten zuiden van High Rock, Hammerfell. De Alik’r-woestijn in dat gebied wordt door velen gezien als het ruigste gebied in heel Tamriel, iets waar leven onmogelijk blijkt voor alles dat geen gigantisch monster is. Het duurde tot de Third Era voor de Redguards de monsters en beesten uit die woestijn binnen de perken kon houden, en alleen selecte groepjes nomaden waren zo gek om de Alik’r-woestijn te betreden. De barre leefomstandigheden in High Rock, de monsters waar ze al eeuwen tegen strijden en een geschiedenis gevuld met vele oorlogen maakt van de Redguards het perfecte strijdersras. Ze zijn niet bepaald lang maar wel erg gespierd, en kunnen heel goed tegen een stootje – zelfs tegen vergif. Van magie moeten ze niets hebben (desnoods alleen Destruction-magie).

De Redguards zijn niet de oorspronkelijke bewoners van Hammerfell. Ze komen namelijk uit Yokuda, het continent dat ten westen van Tamriel ligt en op mysterieuze wijze onder de zeespiegel belandde. Nadat het continent begon te zakken, vertrokken de Yokudans (zoals het originele ras heette) naar Volenfell (zoals de Dwemer Hammerfell oorspronkelijk noemden). Een deel bleef op het eiland Herne hangen, maar de krijgers vertrokken naar het vaste land van Hammerfell om zoveel mogelijk land te claimen als maar mogelijk was. Hierbij vermoordden ze nagenoeg alles wat ze tegenkwamen. Het gebied werd bevolkt door de ‘beestrassen’ (zoals de Khajit en de Argonians, waarover volgende keer meer) en enkele stammen van de Nede - je weet wel, die mengelmoes –, en degenen die niet direct werden afgeslacht werden slaven.

Redguards (Elder Scrolls)

De groep krijgers die Hammerfell leegroofden en –moorden heetten de Ra Gada (letterlijk ‘warrior wave’), en nadat zij ook de Orcs uit het gebied verjaagden werd het tijd voor de rest van het volk om van het eiland Herne te komen en hun nieuwe provincie te bevolken. Ze noemen de provincie Redguard, aan de hand van de groep die cruciaal is in hun geschiedenis, de Ra Gada. In de eeuwen die volgden splitsten de Redgaurds zich op in twee facties: de Crowns en de Forebears (afstammelingen van de Ra Gada). De eerste groep hield zich vast aan de oude gebruiken en cultuur (zoals in het gezonken continent Yokuda), terwijl de Forebears zich meer op de rest van Tamriel wilden richten en politiek en economie hoog in het vaandel hadden.

De scheiding tussen deze twee groepen is merkbaar tot de dag van vandaag. In het noorden zijn de conservatievere Redguards te vinden, zij die de Yokuda naleven in cultuur en tradities; in het zuiden vind je de Redguards die meer gericht zijn op andere culturen, en vooral open staan voor de rest van Tamriel. Qua religie zijn ze vooral nog gericht op het traditionele Yokuda-geloof, al zijn er ook stammen die de goden van Tamriel omarmen. De Redguards spreken inmiddels dezelfde taal als de Bretons, al weten we niet precies hoe die klinkt (in de games praat iedereen gemakshalve immers dezelfde taal).

High Rock (Elder Scrolls)

Die taal is onder andere het gevolg van een oorlog met de Orcs, waarbij de Bretons en Redguards samenwerkten. Na die oorlog neigden ze vanwege politieke en vooral economische doeleinden naar een wat universelere taal, maar de twee rassen zijn na enkele eeuwen geen vriendjes meer. Er is nog altijd haat en nijd door onder andere de War of Betony, die ging over een eilandje dat tussen de twee provincies ligt. Maar ook met de Imperials hebben de Redguards geen goede band meer; in de Fourth Era zorgden de Imperials er namelijk voor dat de Aldmeri Dominion (een stel krachtige Elves dat vindt dat zij ver boven mensen staan en hun grondgebied daarom wilde innemen), meer macht kregen. Dit leidde tot vele slachtpartijen en vooral veel slachtoffers in kamp Redguard.
                          

Imperials (Cyrodilics)

Tot slot een van de belangrijkste rassen voor het verloop van de Elder Scrolls-games: de Imperials. Beter bekend als de Cyrodilics (Imperials is zo’n vieze term), vernoemd naar de provincie Cyrodiil, pal in het midden van Tamriel. De Imperials worden desalniettemin zo genoemd omdat ze het meest indrukwekkende rijk in de geschiedenis van Tamriel vormen. In totaal hebben de Imperials namelijk meer dan 2.000 jaar de macht gehad in het continent, en ze worden geroemd voor hun discipline en militaire kracht. Ze staan echter het beste bekend om hun oratie-skills en kunnen dus grandioos goed lullen.  

De Imperials komen het dichtst bij onze huidige samenleving in de buurt van alle rassen in Tamriel, zij zijn namelijk gericht op kosmopolitisme. Dat wil zeggen dat ze streven naar één verenigde wereldbevolking, één gigantische samenleving die dezelfde idealen najaagt. Het is niet voor niets dat ze gespecialiseerd zijn in diplomatiek en ze het politieke spelletje als geen ander kunnen spelen.

Imperials (Elder Scrolls)

De Imperials worden vaak ook vergeleken met de oude Grieken en de Romeinen door de manier waarop ze met cultuur omgaan. Ze staan van alle rassen het meeste open voor andere ideeën en gebruiken (hoewel je dat met hun militaire drang niet altijd zou zeggen), wat er in de games voor zorgt dat het Imperial ras gebruikt wordt voor de meest zelfbedachte speelstijlen, ze hebben immers de meest neutrale verdeling van skills-bonuses en ability’s.

De Imperials kunnen we eigenlijk niet echt zien als één ras, evenmin we de Bretons kunnen zien als één ras, maar ze vallen beter te verdelen dan de Bretons. We kunnen de Imperials opsplitsen in twee groepen, namelijk de Colovian Imperials en de Nibenean Imperials, waarbij de eerstgenoemden meer gericht is op Noordse gebruiken en militaire tradities (waaronder zeevaart). De Nibeneans zijn traditioneel gezien meer gericht op de traditie van de Elves en het mysterieuze ras Akaviri, met een nadruk op magie, commercie en spiritualiteit. Hoe verder in de tijd we komen, hoe groter de mengelmoes van de Imperials wordt, maar het is cruciaal dat ze bijna altijd onder één vlag te werk gaan en verdomd goed verbonden blijven (burgeroorlogen blijven echter onvermijdelijk).

Ruby Throne (Imperial empire, Elder Scrolls)

Helaas hebben we niet alle rassen kunnen bespreken (voer voor de volgende keer), maar hiermee heb je in ieder geval een beeld van de mensen die op Tamriel rondlopen en de wezens die zij aanbidden. De Elves zijn zo interessant dat ze hun eigen feature verdienen, maar ik zal er de beest-rassen (Khajit, Argonians en de Orcs) ook bij betrekken om het plaatje compleet te maken. Tot de volgende keer!
                          

De Lore achter The Elder Scrolls-serial

08/05    Deel 1: verhaal- en wereldoverzicht

05/06    Deel 2: Aedra, Daedra en de mensen van Tamriel   

10/07    Deel 3: het Beastfolk van Tamriel: Khajit, Argonians en Orcs

07/08    Deel 4: Battle of Red Mountain, het einde van de Dwemer en Chimer

REACTIES (12) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord