De DLC van Borderlands 2: Mechromancers en Piraten 

De eerste Borderlands heb ik nooit echt een kans gegeven. Het grafische stijltje sprak me wel aan, maar het verhaal had een chronisch gebrek aan ‘Oomph!’; die extra touch die een game een rauw randje geeft, een gezicht waarmee je je kan identificeren maar dat tegelijkertijd met je verwachtingen kan spelen. Wat een verademing was het dan ook toen ik Borderlands 2 opstartte en een wereld vol prettig gestoorde personages met een goed (Amerikaans) gevoel voor humor aantrof. Ik downloadde dan ook met alle plezier de eerste lading DLC voor de game, niet in de eerste plaats omdat die voor deeltje uno bijna verafgood wordt. En wat ik voor m’n digitale flappen terugkreeg, deed zelden onder voor het hoofdgerecht! 

The Mechromancer

Allereerst The Mechromancer, de vijfde class die Gearbox in recordtijd online knalde. Zo snel zelfs, dat criticasters effe twijfelden of ze het Day One DLC moesten noemen. Maar ach, wie Borderlands 2 preorderde, kreeg er ook een downloadcode voor Gaige bij, dus what gives? Als je haar ECHO-berichten in de video’s hebt beluisterd, weet je dat Gaige een typische geeky high school chick is. Haar persoonlijkheid komt echter pas echt boven water als je op level 5 haar unieke power krijgt: Deathtrap! Een grote zwevende vechtrobot die ze blijkbaar tussen haar schoollessen door in elkaar geknutseld heeft.

Het bakbeest valt letterlijk álles in je directe omgeving aan. Vervolgens gaat het door naar de volgende open plek waar vijanden je opwachten en zo blijft ie rondstampen tot de hilarisch traag wegtikkende meter onderin je beeld leeg is. Haar drie Skill Trees zijn dan ook grotendeels rondom Deathtrap ontworpen. Is de cooldown in het begin met een minuutje nog fors, als je Best Friends Forever invult, hoef je je nooit meer zorgen te maken over die laatste baddy die nog effe uit een deur springt en je levenspunten weg knalt. Een van de eerste skills laat je kogels zelfs tegen muren kaatsen dus je hoeft niet eens meer te mikken! Er was voor de release wat ophef over de term ‘Girlfriend Mode’, die aan Gaige werd opgehangen, maar er schuilt wel een kern van waarheid in. Ben je een enorme noob als het op first-person shooters aankomt, dan is de Mechromancer je beste keus.

I Am An Anarchist

Maar Gaige heeft nog twee Skill Trees die zelfs voor hardcore Borderlanders interessant zijn. Little Big Trouble richt zich op shock damage bij critical hits en andere extra’s voor je elemental weapons. Ordered Chaos lijkt Gearbox het trotst op te zijn, vooral omdat het het meest voor de uitgespeelde hardcore groep is ontworpen. Spendeer je in Anarchy, dan krijg je Anarchy Points elke keer dat je een vijand doodt of je magazijn leeg knalt. Deze punten verhogen je gun damage maar verlagen je accuracy, dus het is alleen voor de beste scherpschutters onder ons weggelegd. Het leukste is dat er in elke Skill Tree unieke upgrades voor Deathtrap zitten, dus de Mechromancer is misschien wel de meest veelzijdige class van Borderlands 2! 

Conclusie

In tegenstelling tot mijn opgefokte Gunzerker, was spelen met de Mechromancer een veel relaxtere ervaring. Ik ben echter meer een fan van de old skool Serious Sam shooters, dus de class is niet helemaal voor mij weggelegd. Eerlijk gezegd vind ik het prijskaartje van bijna een tientje ook wel erg hoog voor één personage. Ik raad aan nog effe wat shops af te struinen voor de Premiere Club editie, waarbij Gaige gratis zit. Grote kans dat er nog een aantal beschikbaar zijn. En anders kun je beter de game eerst even uitspelen met de vier originele classes… of je geld spenderen aan de piraten DLC!

Captain Scarlett and her Pirate’s Booty

Kijk, dit is het soort shit dat in een perfecte wereld elke DLC hoort te zijn! Gewoon een klein avontuur van relatief indrukwekkende grootte, dat al het goede van de originele game bevat zónder de armere gamers schuldig te laten voelen dat ze iets belangrijks missen. Het avontuur van Captain Scarlett in de opgedroogde oceaanstreek van Pandora, is lichtvoetig van aard en bevat slechts een mespuntje extraatjes waarover je het gezellig kan hebben tijdens de zondagkoffie bij je oma. Of misschien laat je die ouwe vleermuis stikken en speel je het zijavontuur nogmaals met een level 15 Mechromancer. De moeilijkheidsgraad schaalt lekker mee met je character.

Fear and Loathing in Oasis

Zoals de grappige nieuwe intro uitlegt, gaat er een legende op Pandora rond dat de schat van Captain Blade nog altijd verstopt is. Alleen de eigenaar van alle vier de kompasstukken, kan de weg naar de schatten ontdekken. De beleefde kapitein Scarlett helpt je bij de zoektocht en is zelfs zo aardig om je alvast te waarschuwen dat ze je later gaat verraden. De lieverd!

Maar allereerst moet je het opgedroogde stadje Oasis ont-piraten. Meteen komt hier Borderlands 2’s gevoel voor humor weer om de hoek kijken, want de eerste questgiver is een karikatuur van Raoul Duke… gespeeld door Johnny Depp in Fear and Loathing in Las Vegas… een kritische deconstructie van de Amerikaanse Droom… Ga gewoon die film kijken, lezers!

Anyway, in plaats van á la Family Guy de grap midden in de kamer te zetten en wachten tot het zelf een kunstje gaat doen, heeft de questgiver Shade een iets andere persoonlijkheid gekregen. Hij is krankzinnig geworden van eenzaamheid en vraagt je hulp om zijn bevriende etalagepoppen te helpen. Hij heeft ze zelfs allemaal voorzien van bandopnames van zijn eigen stem en de neppe questgivers blijven door de hele DLC om je hulp vragen. Echt bizar wordt het pas wanneer je onder Oasis rondknalt en letterlijk een ondergrondse oase tegenkomt die de bevolking had kunnen redden. De reactie van Shade laat ik aan jullie verbeelding over, maar hij is hilarisch.

Return of the Jedi

Maar je tijd in Oasis is pas het begin! Zodra Wurmwater en Captain Scarletts schip verkend zijn, openen de nieuwe gebieden zich stuk voor stuk rondom je. Pandora heeft genoeg opgedroogde plekken, maar de DLC weet het toch weer visueel aantrekkelijk te maken. De gefossiliseerde schelpen, vissenkarkassen en op bergen gestrande olietankers vielen bij mij in ieder geval erg in de smaak. Alleen een uitstapje naar een Hyperion fabriek voelde wat ongeïnspireerd aan, al was de robot questgiver waarvoor je software moest terugstelen van piraten weer heerlijk ironisch.

Op wat nieuwe vijanden na is de vernieuwing in Captain Scarletts DLC redelijk beperkt gehouden. Voor zover ik kon zien waren alle wapendesigns in ieder geval kopieën van de ‘originele’ content. Eventuele twijfels over de content verdwijnen echter als rum op een piratenschuit zodra je de sand skiff bemachtigt. Een zwevend schip exclusief voor de piraten DLC, die een op een is overgenomen van Return of the Jedi. Je weet wel, die scène bij de Pit of Sarlacc… zeg alsjeblieft dat je die film wel gezien hebt…

Het mooie van de Skiff is dat je ermee kan strafen. Alle voertuigen in Borderlands 2 voelen aan alsof je een tobbe met een kapot roer bestuurt, dus ik kan er wel om lachen dat de echte zwevende boot het lekkerste voertuig van de hele game is geworden. Enige minpunt is dat hij slechts twee personen kan dragen, terwijl er voorop genoeg plaats is voor twee extra schuttersplekken. 

Conclusie

Captain Scarlett and her Pirate’s Booty maakt iets meer gebruik van eentonige fetch quests, maar met name de story missions zijn je geld dubbel en dwars waard. Je krijgt er omgerekend zo’n acht uur aan content voor terug, dat zelden onderdoet voor wat er al op je disc stond. Met name de humor zorgt voor een prima twist op het wat uitgekauwde piratenthema. Dikke aanrader dus!

Hou PU.nl in de gaten want Gearbox wil nog minstens drie grote Borderlands 2 DLC’s uitbrengen in de komende maanden. Natuurlijk gaan we ook die uitgebreid bespreken!